ยุทธการเนสบีย์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ยุทธการเนสบีย์ | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 | |||||||
หลังยุทธการเนสบีย์ |
|||||||
|
|||||||
| คู่ขัดแย้ง | |||||||
| ฝ่ายนิยมกษัตริย์ | กองทัพตัวอย่างของฝ่ายรัฐสภา | ||||||
| ผู้บังคับบัญชา | |||||||
| พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เจ้าชายรูเปิร์ตแห่งไรน์ |
ลอร์ดแฟร์แฟ็กซ์ โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ |
||||||
| กำลัง | |||||||
| 8,000: ทหารราบ 3,300 ทหารม้า 4,100[1] |
13,500: ทหารม้า 6,000 ทหารดรากูน 500 ทหารราบ 7,000 |
||||||
| กำลังพลสูญเสีย | |||||||
| เสียชีวิต 1,000 ถูกจับ 5,000 |
เสียชีวิตและบาดเจ็บ 400 | ||||||
|
|||||
|
|
|||||
ยุทธการเนสบีย์ (อังกฤษ: Battle of Naseby) ยุทธการเนสบีย์เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1645 ที่เมืองเนสบีย์ในมลฑลนอร์ทแธมป์ตันเชอร์ในอังกฤษโดยกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1ที่นำโดยเจ้าชายรูเปิร์ตแห่งไรน์ได้รับความพ่ายแพ้จากฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยทอมัส แฟร์แฟ็กซ์ ลอร์ดแฟร์แฟ็กซ์แห่งคาเมรอนที่ 3 และโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ฝ่ายนิยมกษัตริย์เสียชีวิตด้วยกันทั้งสิ้น 1,000 คนและถูกจับเป็นเชลยอีก 5,000 คน ส่วนฝ่ายฝ่ายรัฐสภาเสียชีวิตและบาดเจ็บ 400 คน
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Young & Holmes (2000) from Clarendon, p.238