ยุทธการวินซบีย์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ยุทธการวินซบีย์[1] | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 | |||||||
|
|||||||
| คู่ขัดแย้ง | |||||||
| ฝ่ายนิยมกษัตริย์ | ฝ่ายรัฐสภา | ||||||
| ผู้บังคับบัญชา | |||||||
| วิลเลียม วิดดริงตัน บารอนวิดดริงตันที่ 1 | เอ็ดเวิร์ด มองตากิว เอิร์ลแห่งแมนเชสเตอร์ที่ 2 โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ |
||||||
| กำลัง | |||||||
| ทหารม้า 2,500-3,000 คน | ทหารม้า 3,000 คน ทหารราบ 2,000 คน |
||||||
| กำลังพลสูญเสีย | |||||||
| เสียชีวิต 200-300 คนในสนามรบ ถูกจับ 800 คน |
เสียชีวิตราว 20 คน | ||||||
|
|
|||||
|
|||||
ยุทธการวินซบีย์ (อังกฤษ: Battle of Winceby) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1643 ที่เมืองวินซบีย์ในมลฑลลิงคอล์นเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ที่นำโดยวิลเลียม วิดดริงตัน บารอนวิดดริงตันที่ 1และฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยเอ็ดเวิร์ด มองตากิว เอิร์ลแห่งแมนเชสเตอร์ที่ 2และโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด ในด้านความเสียหายฝ่ายนิยมกษัตริย์มีผู้เสียชีวิตราว 200-300 คนในสนามรบและถูกจับอีก 800 คนส่วนฝ่ายรัฐสภามีผู้เสียชีวิตราว 20 คน