ยุทธการดันบาร์ (ค.ศ. 1650)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยุทธการดันบาร์ (ค.ศ. 1650)
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามสามอาณาจักรในสกอตแลนด์
Cromwell at Dunbar Andrew Carrick Gow.jpg
“ครอมเวลล์ที่ดันบาร์” โดยแอนดรูว์ คาร์ริค เกาว์
วันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1650
สถานที่ ดันบาร์, สกอตแลนด์
ผลลัพธ์ ฝ่ายรัฐสภาอังกฤษได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
คู่ขัดแย้ง
กลุ่มพันธสัญญาสกอตแลนด์ ฝ่ายรัฐสภาอังกฤษ
ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
เดวิด เลสลี ลอร์ดนิวอาร์ค โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
กำลัง
14,000 (~9500 ทหารราบ, ~4500 ทหารม้า), ปืนใหญ่ 9 กระบอก[1] 11,000 (~7500 ทหารราบ, ~3500 ทหารม้า) ไม่นับปืนใหญ่[2]
กำลังพลสูญเสีย
เสียชีวิต 3000 คน
ถูกจับเป็นเชลย 10000 คน
เสียชีวิต 20 คน
บาดเจ็บ 58 คน

ยุทธการดันบาร์ (ค.ศ. 1650) (อังกฤษ: Battle of Dunbar (1650)) ยุทธการดันบาร์เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1650 ที่ดันบาร์ในสกอตแลนด์และเป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 3 ที่ฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ได้รับชัยชนะต่อกองทัพสกอตแลนด์ที่นำโดยเดวิด เลสลี ลอร์ดนิวอาร์ค (David Leslie, Lord Newark) ที่มีความจงรักภักดีต่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษผู้ได้รับการสถาปนาให้เป็นพระมหากษัตริย์ของสกอตแลนด์เมื่อวันที่5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649

อ้างอิง[แก้]

  1. Turner, Graham - Dunbar 1650, Cromwell's Most Famous Victory, Osprey Publishing 2004, page 40
  2. Turner, Graham - Dunbar 1650, Cromwell's Most Famous Victory, Osprey Publishing 2004, page 41

ดูเพิ่ม[แก้]