แคสซีนี–ฮอยเกนส์
 |
บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากเอกสารอ้างอิงหรือแหล่งข้อมูล โปรดช่วยพัฒนาบทความนี้โดยเพิ่มแหล่งข้อมูลน่าเชื่อถือ เนื้อหาที่ไม่มีการอ้างอิงอาจถูกคัดค้านหรือนำออก |
แคสซีนี–ฮอยเกนส์ (อังกฤษ: Cassini–Huygens) เป็นภารกิจยานอวกาศร่วมระหว่างนาซา/ESA/ASI เพื่อศึกษาดาวเสาร์และดาวบริวารตามธรรมชาติจำนวนมากตั้งแต่ พ.ศ. 2547 ถูกปล่อยขึ้นสู่อวกาศใน พ.ศ. 2540 หลังพัฒนาแนวคิดมานานเกือบสองทศวรรษ ยานอวกาศดังกล่าวมีส่วนโคจรดาวเสาร์และยานสำรวจและส่วนลงอุตุนิยมวิทยาสำหรับดวงจันทร์ไททัน แม้มันจะยังส่งกลับข้อมูลอย่างอื่นอีกอย่างกว้างขวาง รวมไปถึงเฮลิโอสเฟียร์ ดาวพฤหัสบดี และการทดสอบสัมพัทธภาพ ยานสำรวจไททัน ฮอยเกส์ เข้าและลงจอดบนไททันใน พ.ศ. 2548 แผนภารกิจช่วงสุดท้ายปัจจุบันคือการพุ่งชนดาวเสาร์ใน พ.ศ. 2560
ยานสำรวจอวกาศแคสซีนี-ฮอยเกนส์ที่สมบูรณ์ถูกปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2540 โดย ไททัน 4บี/เซ็นทอร์ และหลังการเดินทางระหว่างดาวเคราะห์อันยาวนาน มันได้เข้าสู่วงโคจรรอบดาวเสาร์เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ยานสำรวจฮอยเกนส์ถูกแยกจากส่วนโคจรเมื่อเวลาประมาณ 02:00 UTC ฮอยเกนส์ถึงดวงจันทร์ไททันของดาวเสาร์เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2548 เมื่อมันเคลื่อนเข้าไปในชั้นบรรยากาศของไททัน และลดระดับลงจนถึงพื้นผิว ส่งข้อมูลทางวิทยาศาสตร์กลับไปยังโลกด้วยการตรวจวัดทางไกล (telemetry) ซึ่งการลงจอดดังกล่าวนับเป็นการลงจอดที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกในระบบสุริยะชั้นนอก วันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2551 นาซาประกาศขยายทุนสำหรับปฏิบัติการภาคพื้นดินของภารกิจนี้สองปี ซึ่งภารกิจถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ภารกิจวิษุวัตแคสซีนี (Cassini Equinox Mission)[1] และได้ขยายอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ด้วยภารกิจอายันแคสซีนี (Cassini Solstice Mission) ที่จะมีต่อเนื่องไปจนถึง พ.ศ. 2560 แคสซีนีเป็นยานสำรวจอวกาศลำที่สี่ที่ไปถึงดาวเสาร์และลำแรกที่เข้าสู่วงโคจร
สิบหกประเทศทวีปยุโรปและสหรัฐอเมริกาจัดตั้งทีมซึ่งรับผิดชอบต่อการออกแบบ การก่อสร้าง การบินและการเก็บข้อมูลจากส่วนโคจรแคสซีนีและยานสำรวจฮอยเกนส์ ภารกิจดังกล่าวบริหารจัดการโดยห้องปฏิบัติการการขับดันเจ็ตของนาซาในสหรัฐอเมริกา ที่ซึ่งส่วนโคจรถูกออกแบบและประกอบ การพัฒนายานสำรวจไททันฮอยเกนส์บริหารจัดการโดยศูนย์วิจัยอวกาศและเทคโนโลยียุโรป อุปกรณ์เครื่องมือสำหรับยานสำรวจดังกล่าวได้รับการจัดหาจากหลายประเทศ องค์การสำรวจอวกาศอิตาลี (ASI) จัดหาเสาวิทยุกำลังขยายสูงของยานสำรวจแคสซีนี และเรดาร์น้ำหนักเบาและกะทัดรัด ซึ่งทำหน้าที่อเนกประสงค์ทั้งเป็นการถ่ายภาพจากเรดาร์ (synthetic aperture radar) มาตรความสูงเรดาร์และมาตรรังสี
แคสซีนีได้รับพลังงานโดยพลูโตเนียม-238 หนัก 32.7 กิโลกรัม[2] โดยเป็นความร้อนจากการสลายกัมมันตรังสีของธาตุนั้นและเปลี่ยนเป็นพลังงานไฟฟ้า ฮอยเกนส์ได้รับการสนับสนุนโดยแคสซีนีระหว่างการเดินทาง แต่ใช้แบตเตอรีเคมีเมื่อแยกออกมา
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "NASA extends Saturn mission - CNN.com".[ลิงก์เสีย]
- ↑ Ruslan Krivobok: Russia to develop nuclear-powered spacecraft for Mars mission. Ria Novosti, November 11, 2009, retrieved January 2, 2011
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Cassini-Huygens |
- Cassini-Huygens main page at NASA
- Cassini Mission Homepage by the Jet Propulsion Laboratory
|
||||||||||||||||
_large.jpg)
บทความเกี่ยวกับดาราศาสตร์หรือจักรวาลวิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ดาราศาสตร์
