มิโคยัน มิก-27

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มิก-27
บทบาท เครื่องบินขับไล่โจมตี
สัญชาติ Flag of the Soviet Union สหภาพโซเวียต
บริษัทผู้ผลิต มิโคยัน
บินครั้งแรก 20 สิงหาคม พ.ศ. 2513
เริ่มใช้ พ.ศ. 2518
ปลดประจำการ พ.ศ. 2533 (รัสเซีย)
สถานะ ประจำการในผู้ใช้ต่างชาติ
ผู้ใช้งานหลัก กองทัพอากาศรัสเซีย
กองทัพอากาศอินเดีย
กองทัพอากาศศรีลังกา
ช่วงการผลิต พ.ศ. 2513-2529
จำนวนที่ผลิต 1,075 ลำ[1]
พัฒนามาจาก มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-23

มิโคยัน มิก-27 (อังกฤษ: Mikoyan MiG-27 Flogger-D/J, รัสเซีย: Микоян и Гуревич МиГ-27) (นาโต้ ใช้ชื่อรหัสว่าฟลอกเกอร์-ดี/เจ) เป็นเครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินที่สร้างโดยสำนักงานออกแบบมิโคยันของสหภาพโซเวียตและต่อมาถูกผลิตใต้ใบอนุญาตโดยอินเดียใช้ชื่อว่า บาฮาดูร (Bahadur) แปลว่าผู้กล้า อย่างไรก็ตามมันไม่เหมือนมิก-23 มิก-27 นั้นไม่ถูกใช้อย่างแพร่หลายนักนอกจากรัสเซีย ประเทศส่วนมากใช้กลับใช้มิก-23บีเอ็นและซุคฮอย ซู-25 แทน ในปัจจุบันมันประจำการอยู่ในอินเดียและศรีลังกาเท่านั้น ส่วนของรัสเซียและยูเครนนั้นได้ปลดประจำการแล้ว


รายละเอียด มิก-27[แก้]

  • ผู้สร้าง (โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือสำนักงานมิโคยัน-กูเรวิชค์
  • ประเภท เจ๊ตขับไล่โจมตีทางยุทธวิธี ที่นั่งเดียว เปลี่ยนมุมลู่ปีกได้
  • เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน ตูมันสกาย ให้แรงขับสถิต 7,025 กิโลกรัม และ 9,300 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 1 เครื่อง
  • กางปีก 14.25 เมตร เมื่อกางปีกเต็มที่
    • 8.38 เมตร เมื่อลู่ปีกเต็มที่
  • พื้นที่ปีก 27.26 ตารางเมตร
  • น้ำหนักเปล่า ประมาณ 8,165 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ 16,000 กิโลกรัม
  • อัตราเร็ว 1.5 มัค ที่ระยะสูง 12,000 เมตร
    • 1.2 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร
  • รัศมีทำการรบ 1,000 กิโลเมตร เมื่อบิน สูง-ต่ำ-สูง
    • 350 กิโลเมตร เมื่อบิน ต่ำ-ต่ำ-ต่ำ
  • พิสัยบินปกติ 2,500 กิโลเมตร
  • พิสัยบินไกลสุด 4,200 กิโลเมตร เมื่อติดตั้งถังเชื้อเพลิงปลดทิ้งได้
  • อาวุธ ปืนใหญ่อากาศ ชนิดลำกล้องหมุนได้ 6 ลำกล้อง ขนาด 23 มม. 1 กระบอก
    • อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น เอเอส-7 เคอร์รี่ 4 นัด หรือ ลูกระเบิด
  • รวม น้ำหนัก 3,000 กิโลกรัม ที่ใต้ลำตัว 3 แห่ง และ ใต้ปีก 2 แห่ง

[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. มิก-27
  2. อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522