มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มิก-21
บทบาท เครื่องบินขับไล่
สัญชาติ  สหภาพโซเวียต
บริษัทผู้ผลิต สำนักงานออกแบบมิโคยัน-กูเรวิชค์
ผู้ออกแบบ อาร์เทม มิโคยัน
บินครั้งแรก 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498
เริ่มใช้ พ.ศ. 2502 (มิก-21เอฟ)
ปลดประจำการ พ.ศ. 2533 (รัสเซีย)
สถานะ อยู่ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก กองทัพอากาศโซเวียต
กองทัพอากาศอินเดีย
กองทัพอากาศโรมาเนีย
กองทัพอากาศประชาชนเวียดนาม
ช่วงการผลิต พ.ศ. 2502 (มิก-21เอฟ) ถึงพ.ศ. 2528 (มิก-21บิส)
จำนวนที่ผลิต 11,496 ลำ[1] (10,645 ลำผลิตในสหภาพโซเวียต อีก 194 ลำผลิตในเชโกสโลวะเกียและ 675 ลำผลิตในอินเดีย)
แบบอื่น เฉิงตู เจ-7

มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21 (อังกฤษ: Mikoyan-Gurevich MiG-21 Fishbed, รัสเซีย: Микоян и Гуревич МиГ-21) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟิชเบด) เป็นเครื่องบินขับไล่พลังไอพ่นเร็วเหนือเสียงที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยมิโคยัน-กูเรวิชค์ของสหภาพโซเวียต มันมีชื่อเล่นว่า"บาลาไลก้า" (balalaika) ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีของรัสเซีย หรือ ołówek (แปลว่าดินสอ) โดยนักบินโปแลนด์[2] รุ่นแรกๆ ถูกจัดว่าเป็นเครื่องบินเครื่องยนต์ไอพ่นรุ่นที่สอง ในขณะที่รุ่นต่อมาถูกจัดว่าเป็นรุ่นที่สาม มีประมาณ 50 ประเทศในกว่าสี่ทวีปที่ใช้มิก-21 และมันยังคงประจำการอยู่ในหลายประเทศมากว่าครึ่งศตวรรษตั้งแต่ที่มันบินครั้งแรก มิก-21 ได้ทำสถิติไว้มากมายในประวัติศาสตร์การบินยุคใหม่ที่รวมทั้งมันยังเป็นเครื่องยนบินไอพ่นที่ผลิตออกมามากที่สุดในประวัติศาสตร์การบิน เป็นเครื่องบินรบที่มีมากที่สุดตั้งแต่สงครามเกาหลี และเป็นการผลิตที่ยาวนานที่สุดของเครื่องบินรบ[1]

การพัฒนา[แก้]

MiG-21 FISHBED (MIKOYAN-GUREVICH).png

มิก-21 เป็นเครื่องบินขับไล่พลังไอพ่นของโซเวียตที่พัฒนาต่อๆ กันมา มันเริ่มจากมิก-15 มิก-17 และมิก-19 มีการออกแบบเพื่อความเร็ว 2 มัคมากมายเกิดขึ้นโดยใช้พื้นฐานจากการมีช่องรับลมที่ส่วนปลายจมูกของเครื่องบินและปีกที่ลู่ไปข้างหลัง อย่าง ซุคฮอย ซู-7 หรือที่มีหางทรงสามเหลี่ยม ซึ่งมิก-21 เป็นแบบที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด

การพัฒนาที่กลายมาเป็นมิก-21 เริ่มขึ้นในต้นทศตวรรษที่ 2493 เมื่อสำนักงานออกแบบมิโคยันทำการทดสอบกับต้นแบบของยี-1 สำเร็จในปีพ.ศ. 2497 โครงการนี้เป็นการทำงานอีกครั้งที่รวดเร็วมากเมื่อมันเป็นการตัดสินว่าเครื่องยนต์จะเป็นแบบใด

รายละเอียด มิโกยัน มิก-21[แก้]

MiG-21 FISHBED (MIKOYAN-GUREVICH).png
  • ผู้สร้าง:(โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือสำนักงานมิโคยัน-กูเรวิชค์
  • ประเภท:เจ๊ตขับไล่เอนกประสงค์ ที่นั่งเดียว
  • เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต ตูมันสกาย อาร์-25 ให้แรงขับ 7,500 กิโลกรัม เมื่อสันดาบท้าย 1 เครื่อง
  • กางปีก:7.15 เมตร
  • ยาว:15.76 เมตร
  • สูง:4.5 เมตร
  • พื้นที่ปีก:23 ตารางเมตร
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ:9,070 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วขั้นสูง:2.1 มัค ที่ระยะสูง 11,000 เมตร และ 1.06 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร
  • รัศมีทำการรบ: 560 กิโลเมตร เมื่อปฏิบัติการภารกิจสกัดกั้น
  • อาวุธ:ปืนใหญ่อากาศลำกล้องคู่ แบบ จีเอสเอช-23 ขนาด 23 มม. 1 กระบอก พร้อมกระสุน 200 นัด
    • ภารกิจสกัดกั้น
    • อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เค-13 อะทอลล์(Atoll) นำวิถีด้วยรังสีอินฟาเร็ด 2 นัด ที่ใต้ปีกด้านใน
    • อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ แอ็ดวานซ์ อะทอลล์(Advanced Atoll) นำวิถีด้วยเรดาร์ 2 นัด ที่ใต้ปีกด้านนอก
    • ภารกิจโจมตี
    • อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้นดินแบบ เอส-24 จำนวน 4 นัด
    • กระเประจรวด ยูวี-16-57 บรรจุจรวดขนาด 57 มม. 16 นัด กระเประจรวด ยูวี-16-57 จำนวน 4 กระเประ
    • ลูกระเบิดขนาด 500 กิโลกรัม และ 250 กิโลกรัม อย่างละ 2 ลูก

[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีข้อความใดให้ไว้สำหรับอ้างอิงชื่อ Gordon_2008
  2. http://lotniczapolska.pl/MiG-21-%E2%80%93-naddzwiekowy-olowek-,231
  3. อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522