มาเรีย ชาราโปวา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มาเรีย ชาราโปวา
Career record 557–133
Career record 23–17
Last updated on: 28 เมษายน พ.ศ. 2557.
สถิติเหรียญรางวัล
การแข่งขันสำหรับ ธงของประเทศรัสเซีย รัสเซีย
เทนนิสประเภทหญิง
เงิน 2555 กรุงลอนดอน ประเภทเดี่ยว

มาเรีย ชาราโปวา (Maria Sharapova) มีชื่อเต็มว่า มาเรีย ยูรเยฟนา ชาราโปวา (Maria Yuryevna Sharápova รัสเซีย: Мари́я Ю́рьевна Шара́пова เกี่ยวกับเสียงนี้ listen ) เกิดเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2530 เป็นนักเทนนิสมืออาชีพ ชาวรัสเซีย และอดีต มือวางอันดับ 1 ของโลก ณ วันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เธอถูกจัดเป็นอันดับ 5 ของโลก ในสิ้นปี พ.ศ. 2549 เธอเป็นนักกีฬาหญิง ที่มีรายได้ สูงที่สุดในโลก [1]

ชาราโปวา คว้าตำแหน่งชนะเลิศเทนนิสดับเบิลยูทีเอ ทัวร์ในประเภทเดี่ยว 29 รายการจากการเข้าชิงทั้งหมด 49 ครั้ง โดยเป็นรายการเทนนิสระดับแกรนด์สแลม หญิงเดี่ยวทั้งหมด 4 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2547 เธอชนะ เซเรนา วิลเลียมส์ ในการแข่งขันเทนนิส วิมเบิลดัน รอบชิงชนะเลิศ ด้วยอายุ 17 ปี จากนั้น เธอชนะ การแข่งขันเทนนิส ยูเอสโอเพน ปี พ.ศ. 2549 (เอาชนะ จัสติน เอแนง ในรอบชิงชนะเลิศ) การแข่งขันเทนนิส ออสเตรเลี่ยนโอเพน ปี พ.ศ. 2551 (เอาชนะ อนา อิวาโนวิช ในรอบชิงชนะเลิศ) และการแข่งขันเทนนิส เฟรนช์โอเพน ปี พ.ศ. 2555 (เอาชนะ ซารา เออร์รานี ในรอบชิงชนะเลิศ) ทำให้เธอกลายเป็นนักเทนนิสหญิงคนที่ 6 ในประวัติศาสตร์ที่สามารถทำแคเรียร์แกรนด์สแลม (Career Grand Slam) หรือการคว้าแชมป์แกรนด์สแลมได้ครบทั้ง 4 รายการ

ด้วยความสูง 6 ฟุต 2 นิ้ว ชาราโปวา เป็นหนึ่งในนักเทนนิสหญิง ที่สูงที่สุด มีเพียง ลินด์เซย์ ดาเวนพอร์ต เท่านั้น ที่เป็นนักเทนนิสหญิง ที่สูงกว่าเธอ ในการแข่งขันแกรนด์สแลม ในศตวรรษที่ 21

ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เธอได้รับเกียรติเป็นผู้เชิญธงชาติของรัสเซียในพิธีเปิดการแข่งขันและได้รับเหรียญเงินในการแข่งขันครั้งนี้

Victoria Azarenka, Serena Williams and Maria Sharapova with medals 2012.jpg

รางวัล[แก้]

พ.ศ. 2546[แก้]

  • Women's Tennis Association (WTA) Newcomer of the Year

พ.ศ. 2547[แก้]

  • WTA Player of the Year
  • WTA Most Improved Player of the Year

พ.ศ. 2548[แก้]

  • ESPY Best Female Tennis Player
  • นักกีฬาหญิงยอดเยี่ยมแห่งปี โดยสหพันธ์เทนนิสรัสเซีย
  • Master of Sports of Russia
  • Prix de Citron Roland Garros

พ.ศ. 2549[แก้]

  • นักกีฬาหญิงยอดเยี่ยมแห่งปี โดยสหพันธ์เทนนิสรัสเซีย
  • Whirlpool 6th Sense Player of the Year

พ.ศ. 2550[แก้]

  • ESPY Best Female Tennis Player
  • ESPY Best International Female Athlete
  • ESPY Best Female Tennis Player

พ.ศ. 2553[แก้]

  • WTA Fan Favorite Singles Player
  • WTA Humanitarian Of The Year
  • WTA Most Fashionable Player (On Court)
  • WTA Most Fashionable Player (Off Court)
  • WTA Most Dramatic Expression

พ.ศ. 2555[แก้]

  • ESPY Best Female Tennis Player
  • Medal of the Order For Merit to the Fatherland 2nd Class
  • Medal of the Order For Merit to the Fatherland 1st Class

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

อุบัติเหตุนิวเคลียร์ ที่เชอร์โนบิล ในปี ค.ศ. 1986 ทำให้พ่อแม่ของ ชาราโปวา ยูริ และ เยเลนา ต้องย้ายถิ่นฐาน จาก โกเมล เบลารุส ไปยังเมือง Nyagan ในไซบีเรีย บ้านของบิดาของเยเลนา [2] โดยเยเลนาได้ให้กำเนิดมาเรีย หลังจากนั้น 1 ปี

เมื่อชาราโปวาอายุได้ 2 ปี ครอบครัวของเธอได้ย้ายไป โซชิ ที่นั่นเพื่อนสนิทของพ่อเธอ อเล็กซานเดย์ คาเฟลนิคอฟ (Aleksandr Kafelnikov) (ลูกชายของเขา ก็คือ เยฟเจนี คาเฟลนิคอฟ นักเทนนิสอันดับ 1 โลกและชนะสองแกรนด์สแลมชายเดี่ยว ) อเล็กซานเดย์ให้ไม้เทนนิสแก่ชาราโปวาเป็นครั้งแรกตอนเธออายุ 4 ปี จากนั้นเธอก็เริ่มฝึกซ้อมอย่างสม่ำเสมอกับพ่อของเธอที่สวนสาธารณะในเมือง เธอเข้ามาฝึกเรียนเทนนิสครั้งแรกกับโค้ชยูริ ยัตคิน (Yuri Yutkin) ซึ่งประทับใจทันทีเมื่อเขาเห็นเธอเล่น เขาบอกว่า "มือประสานงานกับตาที่โดดเด่น."

เมื่ออายุ 6 ปี ชาราโปวา ได้เข้าร่วมคลินิกเทนนิสในมอสโก ซึ่งสอนโดย มาร์ตินา นาฟราติโลวา เธอได้รับคำแนะนำจากนาฟราติโลวาเกี่ยวกับ วิทยาลัยเทนนิส นิค บอลเลทเทอรี (Nick Bollettieri Tennis Academy) สถาบันสอนเทนนิสในฟลอริดา ซึ่งผู้ได้รับการฝึกอบรมก่อนหน้านี้ เช่น อานเดร แอกัสซี

พ่อของ ชาราโปวา พาเธอมายังสหรัฐอเมริกาเมื่อเธออายุได้ 7 ปี เพื่อเข้าฝึกที่ วิทยาลัยเทนนิส นิค บอลเลทเทอรี ในเมืองแบลดเดนตัน [3][4][5] แม่ของเธอ เยเลนา ไม่สามารถเดินทางมาด้วย เนื่องจากปัญหาด้านวีซ่า ได้ตามมาหลังจากนั้น 2 ปี [2] ชาราโปวาอาศัยอยู่ที่ สหรัฐอเมริกาตั้งแต่นั้นมา แต่ยังคงสัญชาติ รัสเซียไว้[5] เธอมีบ้านอยู่ในเมืองแมนแฮตตันบีช ในรัฐแคลิฟอร์เนีย[6]

สถิติการแข่งขันอาชีพ[แก้]

โอลิมปิก หญิงเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ (1)[แก้]

(1 เหรียญเงิน)[แก้]

ผลลัพธ์ ปี รายการ พื้นผิว คู่แข่งในรอบชิง ผลการแข่งขัน
เหรียญเงิน 2555 สหราชอาณาจักร กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ณ กรุงลอนดอน หญ้า สหรัฐอเมริกา เซเรนา วิลเลียมส์ 0–6, 1–6

แกรนด์สแลม หญิงเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ (8)[แก้]

(5 ชนะเลิศ - 4 รองชนะเลิศ )[แก้]

ผลลัพธ์ ปี รายการ พื้นผิว คู่แข่งในรอบชิง ผลการแข่งขัน
ชนะเลิศ 2547 สหราชอาณาจักร วิมเบิลดัน หญ้า สหรัฐอเมริกา เซเรนา วิลเลียมส์ 6–1, 6–4
ชนะเลิศ 2549 สหรัฐอเมริกา ยูเอสโอเพน คอนกรีต เบลเยียม จัสติน เอแนง 6–4, 6–4
รองชนะเลิศ 2550 ออสเตรเลีย ออสเตรเลียนโอเพน คอนกรีต สหรัฐอเมริกา เซเรนา วิลเลียมส์ 1–6, 2–6
ชนะเลิศ 2551 ออสเตรเลีย ออสเตรเลียนโอเพน คอนกรีต เซอร์เบีย อนา อิวาโนวิช 7–5, 6–3
รองชนะเลิศ 2554 สหราชอาณาจักร วิมเบิลดัน หญ้า สาธารณรัฐเช็ก เปตรา ควิโตวา 3–6, 4–6
รองชนะเลิศ 2555 ออสเตรเลีย ออสเตรเลียนโอเพน คอนกรีต เบลารุส วิคตอเรีย อซาเรนกา 3–6, 0–6
ชนะเลิศ 2555 ฝรั่งเศส เฟรนช์โอเพน ดิน อิตาลี ซารา เออร์รานี 6–3, 6–2
รองชนะเลิศ 2556 ฝรั่งเศส เฟรนช์โอเพน ดิน สหรัฐอเมริกา เซเรนา วิลเลียมส์ 4–6, 4–6
ชนะเลิศ 2557 ฝรั่งเศส เฟรนช์โอเพน ดิน โรมาเนีย ซิโมนา ฮาเล็ป 6–4, 6-7, 6–4

ทัวร์ไฟนอล (WTA Tour Championships) ประเภทเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ (3)[แก้]

(1 ชนะเลิศ - 2 รองชนะเลิศ )[แก้]

ผลลัพธ์ ปี รายการ พื้นผิว คู่แข่งในรอบชิง ผลการแข่งขัน
ชนะเลิศ 2547 สหรัฐอเมริกา ลอสแอนเจลิส คอนกรีต สหรัฐอเมริกา เซเรนา วิลเลียมส์ 4–6, 6–2, 6–4
รองชนะเลิศ 2550 สเปน มาดริด คอนกรีต เบลเยียม จัสติน เอแนง 7–5, 5–7, 3–6
รองชนะเลิศ 2555 ตุรกี อิสตันบูล คอนกรีต สหรัฐอเมริกา เซเรนา วิลเลียมส์ 4–6, 3–6

ดับเบิ้ลยูทีเอ พรีเมียร์ เมนดาทอรี & พรีเมียร์ 5 หญิงเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ (22)[แก้]

(12 ชนะเลิศ - 11 รองชนะเลิศ )[แก้]

Outcome Year Championship Surface Opponent Score
รองชนะเลิศ 2004 ซูริก คอนกรีต ออสเตรเลีย อลิเซีย มอลิค 6–4, 2–6, 3–6
ชนะเลิศ 2005 โตเกียว พรม (i) สหรัฐอเมริกา ลินด์เซย์ ดาเวนพอร์ต 6–1, 3–6, 7–6(7–5)
รองชนะเลิศ 2005 ไมอามี คอนกรีต เบลเยียม คิม ไคลจ์สเตอร์ส 3–6, 5–7
ชนะเลิศ 2006 อินเดียน เวลส์ คอนกรีต รัสเซีย เอเลนา เดเมนเทียวา 6–1, 6–2
รองชนะเลิศ 2006 ไมอามี (2) คอนกรีต รัสเซีย สเวตลานา คุเนตโซวา 4–6, 3–6
ชนะเลิศ 2006 แซนดีเอโก คอนกรีต เบลเยียม คิม ไคลจ์สเตอร์ส 7–5, 7–5
ชนะเลิศ 2006 ซูริก คอนกรีต (i) สโลวาเกีย ดาเนียลา ฮันตูโชวา 6–1, 4–6, 6–3
ชนะเลิศ 2007 แซนดีเอโก (2) คอนกรีต สวิตเซอร์แลนด์ แพตตี้ เอชไนเดอร์ 6–2, 3–6, 6–0
ชนะเลิศ 2008 โดฮา คอนกรีต รัสเซีย เวรา ซวอนนาเรวา 6–1, 2–6, 6–0
รองชนะเลิศ 2009 โตรอนโต คอนกรีต รัสเซีย เอเลนา เดเมนเทียวา 4–6, 3–6
ชนะเลิศ 2009 โตเกียว (2) คอนกรีต เซอร์เบีย เยเลนา แยนโควิช 5–2, รีไทร์
รองชนะเลิศ 2010 ซินซินแนติ คอนกรีต เบลเยียม คิม ไคลจ์สเตอร์ส 6–2, 6–7(4–7), 2–6
รองชนะเลิศ 2011 ไมอามี (3) คอนกรีต เบลารุส วิคตอเรีย อซาเรนกา 1–6, 4–6
ชนะเลิศ 2011 โรม ดิน ออสเตรเลีย ซาแมนธา สโตเซอร์ 6–2, 6–4
ชนะเลิศ 2011 ซินซินแนติ คอนกรีต เซอร์เบีย เยเลนา แยนโควิช 4–6, 7–6(7–3), 6–3
รองชนะเลิศ 2012 อินเดียน เวลส์ คอนกรีต เบลารุส วิคตอเรีย อซาเรนกา 2–6, 3–6
รองชนะเลิศ 2012 ไมอามี (4) คอนกรีต โปแลนด์ อัคเนียซก้า รัดวานสก้า 5–7, 4–6
ชนะเลิศ 2012 โรม (2) ดิน ประเทศจีน หลี่ น่า 4–6, 6–4, 7–6(7–5)
รองชนะเลิศ 2012 ปักกิ่ง คอนกรีต เบลารุส วิคตอเรีย อซาเรนกา 3–6, 1–6
ชนะเลิศ 2013 อินเดียน เวลส์ (2) คอนกรีต เดนมาร์ก คาโรไลน์ วอซเนียคกี 6–2, 6–2
รองชนะเลิศ 2013 ไมอามี (5) คอนกรีต สหรัฐอเมริกา เซเรนา วิลเลียมส์ 6–4, 3–6, 0–6
รองชนะเลิศ 2013 มาดริด ดิน สหรัฐอเมริกา เซเรนา วิลเลียมส์ 1-6, 4-6 ชนะเลิศ 2014 มาดริด ดิน

แม่แบบ:Country data Rom ซีโมนา ฮาเลบ1-6,6-2,6-3

อ้างอิง[แก้]