มาร์ก เฮนรี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก มาร์ค เฮนรี่)
มาร์ก เฮนรี
An image of มาร์ก เฮนรี.
ข้อมูล
ฉายา มาร์ก เฮนรี
ความสูง 6 ฟุต 4 นิ้ว (1.93 ม.)
น้ำหนัก 405 ปอนด์ (184 kg)
เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1971 (41 ปี)
ซิลส์บี, รัฐเทกซัส
มาจาก ซิลส์บี, รัฐเทกซัส
ฝึกหัดโดย ลีโอ เบิร์ก
สมาชิกในครอบครัวฮาร์ต
เปิดตัว 22 กันยายน ค.ศ. 1996
เหรียญรางวัล
Men's Weightlifting
Pan American Games
เงิน Mar Plata 1995 + 108 kg

มาร์ก เจอร์โรลด์ เฮนรี[1] เกิดวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1971[1] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักยกน้ำหนักชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในนามสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า มาร์ก เฮนรี[2]

เนื้อหา

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ [แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (1996 - ปัจจุบัน) [แก้]

มาร์ก เฮนรี มีฉายาว่า "The World's Strongest Man" (ชายที่แข็งแรงที่สุดในโลก) เจ้าของท่าไม้ตาย World's Strongest Slam เป็นอดีต แชมป์โลกเฮฟวี่เวท 1 สมัย แชมป์โลก ECW 1 สมัย และ แชมป์ยุโรป 1 สมัย

เฮนรีได้ย้ายไปอยู่ใน สแมคดาวน์ จากผลการดราฟท์ ในศึกรอว์ (25 เมษายน 2011) ในคืนเดียวกัน เฮนรีจับคู่กับฝั่งสแมคดาวน์ คริสเตียน และ จอห์น ซีนา เจอกับฝั่งรอว์ ซีเอ็ม พังก์, เดอะ มิซ และ อัลเบอร์โต เดล รีโอ ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 8 คน สุดท้ายเฮนรีได้ทำการหักหลัง คริสเตียน และ จอห์น ซีนา ทำให้ทีมฝั่งสแมคดาวน์ เป็นฝ่ายแพ้ไปในที่สุด นับจากนั้น เฮนรีก็ได้กลายมาเป็นฝ่ายอธรรม[3]

ในศึก สแมคดาวน์ (17 มิถุนายน 2011) เฮนรีได้เจอกับ บิ๊กโชว์ แต่ยังไม่ทันเริ่มปล้ำ เฮนรีก็ถูก บิ๊กโชว์ เล่นงานและชกเข้าที่หน้า จนถูกหามนอนเปลส่งโรงพยาบาล ทำให้ เฮนรีแค้นมาก และได้ไปลอบทำร้าย บิ๊กโชว์ ในศึก แคปิเทล พูนิชเมนท์ ในศึก สแมคดาวน์ (24 มิถุนายน 2011) เฮนรีได้ลอบทำร้าย บิ๊กโชว์ ที่กำลังให้สัมภาษณ์หลังฉาก ในคืนเดียวกัน เฮนรีได้ลอบทำร้าย เคน ระหว่างขึ้นปล้ำกับ คริสเตียน ทำให้ เคน ชนะฟาล์ว ทีโอดอร์ ลอง ออกมาจัดแมตช์กลายเป็นการปล้ำแทคทีมโดย เฮนรีจับคู่กับ คริสเตียน เจอกับ เคน จับคู่กับ แรนดี ออร์ตัน สุดท้าย เฮนรีและ คริสเตียน ก็เป็นฝ่ายชนะ ในศึก มันนีอินเดอะแบงก์ (2011) เฮนรีจะต้องเจอกับ บิ๊กโชว์ สุดท้ายเฮนรีก็เป็นฝ่ายชนะ หลังแมตช์ เฮนรีเอาเก้าอี้มาหนีบขา บิ๊กโชว์ ก่อนจะขึ้นเชือกเส้นสองกระโดดลงมาทับใส่เต็มๆ ขา บิ๊กโชว์ จนต้องพักการปล้ำ[4] ในศึก สแมคดาวน์ (22 กรกฎาคม 2011) เฮนรีได้มาลอบทำร้าย เคน หลังจากแพ้ให้กับ แรนดี ออร์ตัน และยังจับขา เคน ไปหนีบด้วยเก้าอี้แล้วกระโดดทับใส่ขา เคน แบบเดียวที่ทำกับ บิ๊กโชว์ ทำให้ เคน ต้องพักการปล้ำ[5]

ในศึก สแมคดาวน์ (19 สิงหาคม 2011) เฮนรีได้เป็นผู้ชนะในแมตช์ แบทเทิลรอยัล เพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการเจอกับ แรนดี ออร์ตัน เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011) สุดท้ายเฮนรีก็เป็นฝ่ายชนะและคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท เป็นสมัยแรกมาได้สำเร็จ[6] ในศึก เวนเจินส์ (2011) เฮนรีจะต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ บิ๊กโชว์ สุดท้ายแมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะ เฮนรีใช้ท่าซูเพล็กเล่นงาน บิ๊กโชว์ จนเวทีพังแต่เฮนรี ยังเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ต่อไป[7] และได้รีแมตช์กันอีกครั้ง ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) สุดท้ายเฮนรีโดนปรับแพ้ฟาล์ว แต่ไม่เสียเข็มขัด หลังแมตช์ บิ๊กโชว์ เอาเก้าอี้มาหนีบขาเฮนรี แล้วก็วิ่งมากระโดดทิ้งขาใส่เก้าอี้เต็มๆ ขาของเฮนรี[8]

ในศึก สแมคดาวน์ (25 พฤศจิกายน 2011) เฮนรีออกมาบอกว่ามีคนหัวเราะชอบใจที่เขาบาดเจ็บผู้คนควรจะให้เกียรติเขาในฐานะแชมป์โลก[9] บิ๊กโชว์ ออกมาถามหาเหตุผลว่าทำไมต้องมาเตะผ่าหมากเขา ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ แต่เฮนรี บอกว่า บิ๊กโชว์ เป็นไอ้ขี้แพ้ บิ๊กโชว์ เลยต่อยใส่เฮนรี สลบคาเวที แดเนียล ไบรอัน วิ่งออกมาขอใช้สิทธิ์กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ ทันที ทำให้เฮนรีเสียแชมป์ให้กับไบรอัน[10] หลังแมตช์ ทีโอดอร์ ลอง ออกมาบอกว่า เฮนรีไม่อยู่ในสภาพที่จะปล้ำได้ แมตช์นี้ถือว่าไม่เป็นทางการ ในคืนเดียวกันไบรอันได้ชนะในแมตช์การปล้ำ 4 เส้ากับ โคดี โรดส์, เวด บาร์เร็ตต์ และ แรนดี ออร์ตัน โดยผู้ชนะจะได้สิทธิ์เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 เจอกับเฮนรี[11] ในศึก สแมคดาวน์ (29 พฤศจิกายน 2011) เฮนรีจะต้องป้องกันแชมป์กับไบรอัน ในกรงเหล็ก สุดท้ายเฮนรีก็สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[12] ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011) เฮนรีก็เสียแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ให้กับ บิ๊กโชว์ และ บิ๊กโชว์ ก็เสียให้กับ แดเนียล ไบรอัน หลังจบแมตช์[13]

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2012) เฮนรีได้เจอกับ บิ๊กโชว์ และ แดเนียล ไบรอัน ในแมตช์การปล้ำในกรงเหล็ก เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท สุดท้าย แดเนียล ไบรอัน ก็เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[14] ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) เฮนรีจะต้องเจอกับ แดเนียล ไบรอัน, บิ๊กโชว์, โคดี โรดส์, เวด บาร์เร็ตต์ และ แรนดี ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แต่ก่อนถึงศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) เฮนรีได้ถูก ทีโอดอร์ ลอง ผู้จัดการทั่วไปของ สแมคดาวน์ สั่งแบน ทำให้ เฮนรีหมดสิทธิ์เข้าร่วมแมตช์นี้[15][16]

ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เฮนรีได้ออกมาสนับสนุน จอห์น โลรีนายติส ให้เป็นผู้จัดการทั้งรอว์ และ สแมคดาวน์ พร้อมกับ คริสเตียน และ อัลเบอร์โต เดล รีโอ ที่ออกมาสนับสนุนให้กับ จอห์น โลรีนายติส ด้วยเช่นกัน จากนั้นทุกคนก็ร่วมถ่ายรูปหมู่กันเพื่อประสานความสัมพันธ์ที่ดี ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 เฮนรีได้เข้าร่วมทีมของ จอห์น โลรีนายติส เจอกับทีมของ ทีโอดอร์ ลอง ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 12 คน สุดท้ายทีมของ จอห์น โลรีนายติส ก็เป็นฝ่ายชนะ วันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 เฮนรีได้ประกาศว่าเขากำลังเข้ารับการผ่าตัดที่ไหล่ ซึ่งก็ประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดี และจะกลับมาปล้ำได้ในช่วงฤดูร้อนนี้[17]

เฮนรีได้เจอกับ ไรแบ็ค ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 แต่เฮนรีก็เอาชนะมาได้[18] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) เฮนรีได้เจอกับเชมัส ในแมตช์การปล้ำเอาเข็มขัดฟาดใส่คู่ต่อสู้

เกี่ยวกับมวยปล้ำ [แก้]

มาร์ก เฮนรี ใช้ท่า World's Strongest Slam เล่นงานใส่ จอห์น ซีนา
มาร์ก เฮนรี ใช้ท่า Body avalanche เล่นงานใส่ เท็ด ดิบิอาซี่ และ โคดี้ โรดส์
  • ท่าไม้ตาย
    • World's Strongest Slam (แบกคู่ต่อสู้ยกขึ้น + ทุ่มลงกับพื้น)
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Bearhug
    • Backbreaker drop
    • Body avalanche
    • Body block
    • Corner slingshot splash (Sometimes used on the opponent's steel chair bound leg, causing storyline injury)
    • Elbow drop
    • Fallaway slam
    • Gorilla press drop or slam
    • Headbutt
    • Leapfrog body guillotine
    • Scoop powerslam
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • "The World's Strongest Man"
    • "The World's Strongest Champion"
    • "Sexual Chocolate"
    • "The (self–proclaimed) King of the Jungle"
    • "The Silverback"
    • "Mark-swoggle" (cousin of ฮอร์นสวอเกอร์)
  • เพลงเปิดตัว
    • "Power" โดย Jim Johnston (1998)
    • "Sexual Chocolate" performed โดย Stevan Swann และ composed โดย Jim Johnston (1998 – 2000;15 พฤศจิกายน 2010)
    • "MacMillitant" โดย Miestro (2003 – 2004;ใช้เพลงคู่กับ Thuggin' และ Buggin' Enterprises)
    • "The Wall" โดย Heat Mobb (WWE)
    • "I'm Comin'" โดย Silkk the Shocker (2009 – 2010;ใช้เพลงคู่กับ เอ็มวีพี)
    • "Some Bodies Gonna Get It" โดย Three 6 Mafia (21 พฤษภาคม 2006 – ปัจจุบัน)

ผลงานทั้งหมด [แก้]

มาร์ก เฮนรี กับ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท
มาร์ก เฮนรี กับ แชมป์โลก ECW

ยกพลัง [แก้]

  • All–Time World raw (Unequipped) Squat World Record Holder (430 กก)[19]

มวยปล้ำอาชีพ [แก้]

  • Pro Wrestling Illustrated
    • นักมวยปล้ำที่ดีขึ้นมากที่สุดแห่งปี (2011)[20]
    • PWI จัดในอันดับที่ 41 ของท็อป 500 อันดับ ซิงเกิลนักมวยปล้ำแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2006[21]
  • World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment

กรีฑาชายแข็งแกร่ง [แก้]

  • Arnold Classic
    • Arnold Classic Strongest Man (2002)
    • International Sports Hall of Fame (ประจำปี 2012)[22]

ยกน้ำหนัก [แก้]

  • Olympic Games
    • Olympic Games team member (1992, 1996)
  • Pan American Games
    • Pan American Games Silver Medalist (1995)
  • Senior American record holder ใน สแนตช์, คลีน แอนด์ เจิร์ก, และ โทเทิล (1993 – 1997)
  • Senior National Championship (1993, 1994, 1996)

อ้างอิง [แก้]

  1. ↑ 1.0 1.1 "Texas Births". Familytreelegends.com. สืบค้นเมื่อ 2008-02-03. 
  2. ↑ "Mark Henry Profile". Online World Of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-04-13. 
  3. ↑ Plummer, Dale (April 25, 2011). "Raw: Draft tries to shock WWE Universe". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ May 8, 2011. 
  4. ↑ "Big Show vs Mark Henry". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-07-09. 
  5. ↑ "Mark Henry injures Kane". WWE. 23 July 2011. สืบค้นเมื่อ 16 September 2011. 
  6. ↑ Hillhouse, Dave (August 20, 2011). "Smackdown: Turning the page". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ September 18, 2011. 
  7. ↑ "WWE World Heavyweight Championship Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 10 October 2011. 
  8. ↑ "http://www.wwe.com/shows/smackdown/2011-11-18/results". 
  9. ↑ Caldwell, James (2011-11-20). "Caldwell's WWE Survivor Series PPV Results 11/20: Complete "virtual time" coverage of live PPV - The Rock returns, Punk vs. Del Rio, Henry vs. Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-11-21. 
  10. ↑ Cupach, Mike. "CUPACH'S WWE SMACKDOWN REPORT 11/25: Alt. perspective of Survivor Series fall-out, live Smackdown set-up, Mike's Reax". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 27 November 2011. 
  11. ↑ Hillhouse, Dave. "Smackdown: Give and take". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 27 November 2011. 
  12. ↑ "Parks' WWE SmackDown report 11/29: Ongoing "virtual time" coverage of the live Tuesday night special, including Daniel Bryan vs. Mark Henry for the World Title in a Steel Cage". Pro Wrestling Torch. 2011-11-29. สืบค้นเมื่อ 2011-11-30. 
  13. ↑ "World Heavyweight Champion Mark Henry vs Big Show". WWE. สืบค้นเมื่อ 30 November 2011. 
  14. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  15. ↑ "WWE Smackdown Spoilers 2/17/12". 
  16. ↑ Caldwell, James (2012-02-19). "Caldwell's WWE Elimination Chamber PPV report 2/19: Complete "virtual time" coverage of live PPV - Cena-Kane, two Chamber matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2012-02-20. 
  17. ↑ "Henry surgery; career in jeopardy?". 
  18. ↑ "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more". 
  19. ↑ "900 Pound Unequipped Squat Hall of Fame - All-Time Historical World Powerlifting Records & Rankings". Powerlifting Watch. สืบค้นเมื่อ 2007-11-03. 
  20. ↑ Pro Wrestling Illustrated 33 (3): 68–69. 2012. 
  21. ↑ "PWI 500 2006". Pro Wrestling Illustrated. Wrestling Information Archive. Archived from the original on 2008-06-11. สืบค้นเมื่อ 2008-06-21. 
  22. ↑ "Mark Henry". International Sports Hall of Fame. สืบค้นเมื่อ 2012-02-15. 

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
มาร์ก เฮนรี

ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=มาร์ก_เฮนรี&oldid=4924419".