แมกนากรีเชีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก มันยากราเซีย)
อิตาลี เมื่อประมาณ 600 ปีก่อนคริสตกาล
แมกนากราเซีย เมื่อราว 280 BC

แมกนากรีเชีย (อังกฤษ: Magna Graecia; กรีก: Μεγάλη Ἑλλάς, Megálē Hellás) เป็นชื่อดินแดนชายฝั่งทะเลของอิตาลีตอนใต้บริเวณอ่าวตารันโต ซึ่งชาวกรีกโบราณได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานได้แก่ อาณานิคมของชาวอะเคีย (Achaean) ที่ตาเรนตุม โครตัน และซิบาริส รวมไปถึงคิวมีและนีอาโพลิส (เนเปิลส์) ในทางเหนือ[1] ชาวอาณานิคมเริ่มลงรากฐานราวศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล และนำเอาอารยธรรมเฮลเลนิกมาด้วย ซึ่งเป็นอารยธรรมที่ทรงอิทธิพลในอิตาลีอย่างมากตลอดไปจนถึงโรมันโบราณ

อ้างอิง[แก้]

  1. The Oxford Companion to Classical Literature, Paul Harvey, 1927,1955, p258
  • Luca Cerchiai, Lorena Jannelli, Fausto Longo, Lorena Janelli, 2004. The Greek Cities of Magna Graecia and Sicily (Getty Trust) ISBN 0-89236-751-2
  • T. J. Dunbabin, 1948. The Western Greeks
  • A. G. Woodhead, 1962. The Greeks in the West

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]