เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน

เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ชื่อย่อ: 内蒙古 (เน่ยเหมิงกู่) ชื่อเรียก ภาษาไทย เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ภาษามองโกล - อักษรมองโกล Inner Mongolia in Mongolian.png - อักษรซีริลลิก Övör Mongolyn Öörtöö Zasakh Oron ภาษาจีน - อักษรจีนตัวย่อ 内蒙古自治区 - อักษรจีนตัวเต็ม 內蒙古自治區 - พินอิน Nèi Měnggǔ Zìzhìqū ภาษาอังกฤษ Inner Mongolia Autonomous Region ข้อมูลทั่วไป ความหมายของชื่อ 内 เน่ย - ใน 蒙古 เหมิงกู่ - มองโกล 自治区 จื้อจรื้อชวี - เขตการปกครองตนเอง ประเภทเขตปกครอง เขตปกครองตนเอง เมืองเอก ฮูฮอต เลขาธิการพรรค จู โบ (储波) ผู้ว่าการ หยาง จิง (杨晶) พื้นที่ 1,183,000 ตร.กม. (อันดับที่ 3) ประชากร (ข้อมูลปี พ.ศ. 2547) - จำนวน 23,840,000 (อันดับที่ 23) - ความหนาแน่น 20.2 คน/ตร.กม. (อันดับที่ 28) GDP (พ.ศ. 2547) 271.2 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 23) - ต่อหัว 11,400 เหรินหมินปี้ (อันดับที่ 12) HDI (พ.ศ. 2548) 0.738 ปานกลาง (อันดับที่ 20) กลุ่มชาติพันธุ์ ฮั่น - 79 % มองโกล - 17 % แมนจู - 2 % หุย - 0.9 % ดาอูร์ - 0.3 % จำนวนจังหวัด 12 จำนวนเมือง/อำเภอ 101 จำนวนตำบล 1425 ISO 3166-2 CN-15 เว็บไซต์ http://www.nmg.gov.cn/

บทความนี้มีอักษรจีนปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถามหรือสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลได้อย่างถูกต้อง

เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน (จีน: 内蒙古自治区 เน่ยเหมิงกู่ หรือมองโกเลียใน) มีลักษณะพื้นที่แคบยาวพาดตามชายแดนภาคเหนือของจีน กั้นระหว่างจีนกับประเทศมองโกเลียและรัสเซีย มีเมืองหลวงชื่อ ฮูฮอต มีเนื้อที่ 1,183,000 ก.ม.

ที่ตั้งและอาณาเขต

เขตปกครองตนเองมองโกเลียในมีพื้นที่ติดต่อดังนี้

• ทิศเหนือ ติดต่อกับ ประเทศมองโกเลีย (มองโกเลียนอก) และประเทศรัสเซีย
• ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลกานสู้ มณฑลซานซี มณฑลส่านซี มณฑลเหอเป่ย์ และเขตปกครองตนเองหุยหนิงเซี่ย ประเทศจีน
• ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลเฮย์หลงเจียง มณฑลจี๋หลิน และมณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน
• ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลกานสู้ ประเทศจีน

ภูมิประเทศ

เป็นที่ราบสูงโดยมีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลประมาณ 1,000 เมตร พื้นที่ราบสูงในมองโกเลียในกว้างใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ ทรัพยากร ทั้งเขตมีพื้นที่แหล่งน้ำ 9,843 ตร.กม. ในจำนวนนี้เป็นแหล่งน้ำจืดที่ใช้สอยได้รวม 6,550 ตร.กม.เป็น 10.68% ของทั่วประเทศ

ภูมิอากาศ

รับอิทธิพลมรสุม ภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นทำให้มีลักษณะภูมิอากาศแบบซับซ้อนหลากหลาย ฤดูใบไม้ผลิอุณหภูมิแปรปรวนและมีลมพายุ ฤดูร้อนมีระยะเวลาสั้นและฝนตกชุก ฤดูใบไม้ร่วงอุณหภูมิลดต่ำมากมีฤดูหนาวยาวนาน

ประชากร

มีประชากร (2004)23,840,000 (อันดับที่23) ความหนาแน่น 20.2/ก.ม. (อันดับที่28) GDP (2004) 271.2 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่23) ต่อประชากร 11,400 (อันดับที่12) ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น

เชื้อชาติส่วนใหญ่ของมองโกเลียในเมื่อปี 2543
ชนชาติ	จำนวน	ร้อยละ
ฮั่น	18,465,586	79.17%
มองโกล	3,995,349	17.13%
แมนจู	499,911	2.14%
หุย	209,850	0.900%
ดาอูร์	77,188	0.331%
อีเวนค์	26,201	0.112%
เกาหลี	21,859	0.094%
รัสเซีย	5,020	0.022%

เศรษฐกิจ

• เกษตรกรรม มองโกเลียเป็นฐานการผลิตสินค้าประเภทธัญญาหาร น้ำมัน น้ำตาลที่สำคัญของจีน
• อุตสาหกรรม เขตปกครองตนเองมองโกเลียในในมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ จึงเน้นการพัฒนาอุตสาหกรรมถ่านหิน เหล็ก เหล็กกล้า และผลิตไฟฟ้าโดยพลังงานลม

การคมนาคม

เส้นทางขนส่งระบบรางทั่วเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน มีเส้นทางขนส่งระบบรางถึง 14สายหลักแยกเป็น12เส้นทางรถไฟใต้ดิน 5 สาย รวมเส้นทางยาวกว่า 7,083 กิโลเมตร ทางหลวง ทั่วเขตมีเส้นทางหลวงรวม 63,000 กิโลเมตร ความหนาแน่น 532.6 กิโลเมตร การขนส่งทางอากาศ มีสนามบิน 7 แห่ง เปิดเส้นทางการบินพลเรือนภายในประเทศ 20 เส้นทาง ระหว่างประเทศ 2 เส้นทาง