มหาวิหารแปร์ปีญ็อง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Logo monument classe.svg อาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา
แห่งแปร์ปีญ็อง
Cathédrale Saint-Jean-Baptiste de Perpignan

Catedral de Sant Joan Baptista de Perpinyà

ด้านข้างของมหาวิหารมองจาก Campo Santo
ด้านข้างของมหาวิหารมองจาก Campo Santo
สิ่งก่อสร้าง
ฐานะ อาสนวิหาร
นิกาย โรมันคาทอลิก
เสก ค.ศ. 1602 ในฐานะอาสนวิหาร
ค.ศ. 1509 ในฐานะโบสถ์
ที่ตั้ง แปร์ปีญ็อง จังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล
ประเทศ Flag of France.svg ประเทศฝรั่งเศส
การก่อสร้าง
ปัจจุบัน คริสต์ศตวรรษที่ 14
สร้างเสร็จ คริสต์ศตวรรษที่ 16
แบบสถาปัตยกรรม กอธิก
ทางเดินกลาง ยาว 80 เมตร สูง 26 เมตร
แบบผัง กางเขน
ผู้ออกแบบ/ตกแต่ง
ข้อมูลด้านการท่องเที่ยว
พิกัด 42°42′02″N 2°53′49″E / 42.70056°N 2.89694°E / 42.70056; 2.89694
หมายเหตุ Logo monument classe.svg อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1906)

มหาวิหารแปร์ปีญ็อง หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาแห่งแปร์ปีญ็อง (ฝรั่งเศส: Cathédrale Saint-Jean-Baptiste de Perpignan, คาตาลัน: Catedral de Sant Joan Baptista de Perpinyà) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งอาสนะของมุขนายกประจำมุขมณฑลแปร์ปีญ็อง-แอลน์ (Diocese of Perpignan-Elne) ตั้งอยู่ในเขตเมืองแปร์ปีญ็อง จังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล ในแคว้นล็องก์ด็อก-รูซียง ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้นักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา (Saint John the Baptist) ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอาสนวิหาร จากการย้ายอาสนะของมุขนายกจากมุขมณฑลแอลน์ (เดิมอาสนะตั้งอยู่ที่มหาวิหารแอลน์) มารวมอยู่ที่มุขมณฑลแปร์ปีญ็อง เมื่อปีค.ศ. 1602 ตามพระบัญชาของสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 8

มหาวิหารแปร์ปีญ็องได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1906[1]

สถาปัตยกรรม[แก้]

ลักษณะสถาปัตยกรรมของมหาวิหารในปัจจุบันเป็นแบบสถาปัตยกรรมกอทิกแบบเมริเดียนัล (ฝรั่งเศส: gothique méridional) โดยมีบริเวณกลางโบสถ์ยาว 80 เมตร (260 ฟุต) กว้าง 18 เมตร (59 ฟุต) และสูงถึง 26 เมตร (85 ฟุต) โดยประกอบด้วยจุดตัดทั้งสิ้น 7 ช่วงนำสายตาไปสู่แขนกางเขน และมุขโค้งที่มีขนาดกว้าง

หน้าบันประตูทางเข้าหลักซึ่งมีลักษณะเหมือนยังไม่เสร็จสมบูรณ์ ต่อมาภายหลังจากการบูรณะซ่อมแซมสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 หน้าต่างแบบกอทิกได้ถูกสร้างแทนกรอบสี่เหลี่ยมเดิมที่เคยเห็นในโปสการ์ดในสมัยก่อน ส่วนซุ้มประตูทางเข้า และหอนาฬิกาที่เห็นในปัจจุบันสร้างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18

เครื่องเรือนและเครื่องตกแต่งภายในมหาวิหารมีความวิจิตรอยู่มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระแท่นบูชาเอก (เป็นงานสมัยศตวรรษที่ 16 - 19 พร้อมประวัติศาสตร์อันยาวนาน) ออแกน (สร้างราวปีค.ศ. 1504 พร้อมงานลงสีและตกแต่งด้วย) งานกระจกสีแบบนีโอกอธิค (งานสมัยกลางศตวรรษที่ 19) และที่สำคัญคือ พระเยซูตรึงไม้กางเขน (งานไม้แกะสลักสมัยศตวรรษที่ 14) ซึ่งตั้งอยู่ในชาเปลที่ใช้ชื่อเดียวกัน

กัมโป ซานโต[แก้]

บริเวณทิศใต้ของมหาวิหารเป็นที่ตั้งของ กัมโป ซานโต (Le Campo Santo)' หรืออีกชื่อหนึ่งว่า วิหารคดนักบุญยอห์น เป็นบริเวณวิหารคดสำหรับใช้ในงานศพ ซึ่งจัดเป็นเพียงสถานที่แห่งเดียวที่ยังคงสภาพอยู่ในประเทศฝรั่งเศส ณ ปัจจุบัน ประวัติการก่อสร้างสามารถนับย้อนได้ถึงต้นศตวรรษที่ 14

หลังจากการปฏิวัติฝรั่งเศส มีการก่อสร้างต่อเติมบริเวณวิหารคดแห่งนี้จนกระทั่งเสียหาย จนกระทั่งปีค.ศ. 1984 คณะกรรมการบริหารจังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล ได้มีมติให้ทำลายสิ่งก่อสร้างเพิ่มเติมที่ไม่ใช้ของเดิมออกไป การบูรณะได้เสร็จสิ้นเมื่อปีค.ศ. 1991

ในปัจจุบัน ยังสามารถพบช่องฝังศพบริเวณกำแพงของวิหารคดฝั่งทิศเหนือ และทิศใต้ นอกจากนั้น ยังพบอีก 5 ช่องบริเวณทิศตะวันตกซึ่งสามารถซ่อมแซมกลับขึ้นมาได้ภายหลังการบูรณะ นอกจากนี้ยังพบงานประติมากรรมปูนปั้นนูนต่ำ (Bas relief) เพื่อประดับช่องฝังศพด้วย

หอสวดศพตั้งอยู่บริเวณทิศใต้ บริเวณระเบียงทางเดิน และส่วนประกอบต่างๆ (เสา และหัวเสา)ที่ล้อมรอบวิหารคดได้หายไปราวศตวรรษที่ 19 ซึ่งไปพบในภายหลังอยู่ที่คอนแวนต์ Couvent des Minimes ในแปร์ปีญ็องเพื่อใช้เป็นที่พักของชั่วคราวในระหว่างการซ่อมแซมครั้งใหญ่

ระเบียงภาพ[แก้]


อ้างอิง[แก้]

  1. http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_1=REF&VALUE_1=PA00104067 กระทรวงวัฒนธรรมแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส

ดูเพิ่ม[แก้]