มหาวิหารเซนต์พอลนอกกำแพง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คริสต์ศาสนสถาน

บทความนี้ใช้ระบบปีคริสต์ศักราช เพราะเป็นส่วนหนึ่งของบทความอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการใช้ ค.ศ. และ/หรือมีการอ้างอิงไปยังคริสต์ศตวรรษ

มหาวิหารเซนต์พอลนอกกำแพง (ภาษาอิตาลี: Basilica di San Paolo fuori le Mura; ภาษาอังกฤษ: Basilica of St Paul Outside the Walls หรือ St Paul-without-the-Walls) มหาวิหารเซนต์พอลนอกกำแพงเป็นมหาวิหารนิกายโรมันคาทอลิกของกรุงโรม เป็นหนึ่งในสี่ของมหาวิหารเอก หรือมหาวิหารของพระสันตะปาปา^[1] ซึ่งพร้อมกับมหาวิหารเซนต์ลอเรนซ์นอกกำแพง (St. Lawrence outside the Walls) รวมเป็นห้ามหาวิหารที่เรียกว่า “มหาวิหารพระสันตะปาปา” (Patriarchal basilicas) แห่งโรมซึ่งเกี่ยวกับ 5 สังฆมณฑลโบราณของอาณาจักรคริสต์ศาสนา มหาวิหารพระสันตะปาปาอีกสามแห่งคือ มหาวิหารเซนต์จอห์นแลเตอร์รัน มหาวิหารซานตามาเรียมายอเร และ มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์

[แก้] ประวัติ

มหาวิหารเซนต์พอลนอกกำแพงสร้างโดยจักรพรรดิคอนแสตนตินที่ 1 บนที่เชื่อกันว่าเป็นที่ฝังพระศพของนักบุญพอล หลังจากที่นักบุญพอลถูกตรึงกางเขนสาวกของพระองค์ก็สร้างอนุสรณ์ที่เรียกว่า “cella memoriae” เหนือที่ฝังศพของพอล อนุสรณ์นี้มาขยายเมื่อสมัยพระเจ้าวาเล็นติเนียนที่ 1

[แก้] ที่ฝังศพของนักบุญพอล

จดหมายเหตุอของสำนักสงฆ์ลัทธิเบ็นนาดิคตินที่ติดกับมหาวิหารกล่าวถึงการเสริมสร้างว่าได้พบโลงหินอ่อนบนโลงเป็นแผ่นหินสองแผ่นที่สลักด้วยคำว่า “Paulo Apostolo Mart (yri) ” ซึ่งแปลว่า “แด่พอลสาวกและผู้พลีชีพ” แต่การพบนี้มิได้บันทึกไว้เป็นหลักฐานเช่นการพบโลงหินอื่นๆ ในสมัยเดียวกัน ^[2]

เมื่อวันที 6 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ทางสำนักวาติกันกล่าวว่านักโบราณคดีของสำนักขุดพบโลงหินภายใต้แท่นบูชาที่มหาวิหารเซนต์พอล ที่เชื่อว่ามีซากของนักบุญพอลอยู่ภายใน^[3] เมื่อวันที 11 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ทางสำนักวาติกันก็มีการแถลงข่าวอย่างเป็นทางการ^[4]ถึงรายละเอียดของการขุดค้น ที่เริ่มมาตั้งแต่ปีค.ศ. 2002 จนถึงวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นผลมาจากการที่นักแสวงบุญแสดงความไม่พึงพอใจที่ไม่สามารถเยี่ยมชมและจับต้องที่ฝังศพของอัครสาวกในมหาวิหารเซนต์พอลได้เมื่อปีค.ศ. 2000 ^[5]การตรวจดูว่าจะมีซากของนักบุญพอลอยู่ภายในโลงจริงหรือไม่ยังไม่เป็นที่ตกลงกัน ความจริงแล้วโลงหินที่พบก็ยังมิได้เคลื่อนย้ายไปจากที่ที่พบ ฉนั้นจึงเห็นเพียงด้านแคบด้านเดียว^[6]

ส่วนโค้งทำด้วยอิฐที่แสดงว่าเป็นมุขตะวันออกของมหาวิหารที่พระเจ้าคอนแสตนตินสร้างอยู่ทางตะวันตกของโลงหินพบไม่นานหลังจากนั้น แสดงให้เห็นว่าทางเข้ามหาวิหารแต่เดิมอยู่ทางตะวันออกเหมือนกับมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ มหาวิหารใหญ่กว่าที่สร้างเมื่อค.ศ. 386 บนมหาวิหารเดิมมี Via Ostiense อยู่ทางตะวันออกและขยายออกไปทางตะวันตกทางแม่น้ำไทเบอร์ทำให้การวางตัวมหาวิหารผิดไปจากการวางไว้เดิมมาก