มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์ (อังกฤษ: University of St Andrews) เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยโบราณของสกอตแลนด์ เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในสกอตแลนด์ และเป็นอันดับสามในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ ก่อตั้งระหว่างปี ค.ศ. 1410 - 1413 ตั้งอยู่ที่รอยัลเบอระออฟเซนต์แอนดรูส์ (Royal Burgh of St Andrews) ในเมืองไฟฟ์ บนชายฝั่งตะวันออกของสกอตแลนด์

มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์เป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงว่าเป็นเลิศแห่งหนึ่งในโลกและเป็นที่นิยมโดยชนชั้นสูงเป็นอย่างมาก มหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นที่รู้จักกันมากขึ้นในประเทศไทยหลังจากที่เจ้าชายวิลเลียม รัชทายาทอันดับสองของสหราชอาณาจักร เสร็จมาศึกษาต่อที่นี่ ด้วยจำนวนนักเรียนกว่า 40% เป็นชาวอังกฤษ เซนต์แอนดรูส์จึงได้รับขนานนามว่า “มหาวิทยาลัยอังกฤษของสกอตแลนด์” นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์ยังเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความเป็นนานาชาติสูงมาก โดยมีนักเรียนหนึ่งในสี่มาจากประเทศต่างๆ กว่า 75 ประเทศทั่วโลก

ในปัจจุบันเซนต์แอนดรูว์ถูกจัดอันดับโดยนิตยสารต่างๆ ให้เป็นมหาวิทยาลัย Top 10 ในสหราชอาณาจักรที่มีการสอนและผลงานวิจัยที่เป็นเลิศในทุกแขนงวิชา โดยเฉพาะสาขาจิตวิทยาและภาษาอังกฤษ ตลอดระยะเวลาหลายร้อยปีที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้ผลิตศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักทั่วโลกมากมาย ยกตัวอย่างเช่น โรเบิร์ต วัตสัน วัตต์ นักประดิษฐ์ที่ประดิษฐ์เรดาร์ซึ่งมีบทบาทสำคัญกับชัยชนะของบริเทนในสงครามโลกครั้งที่สอง และ จอห์น เนเปีย ผู้คิดค้นล็อกกาลิธึม เป็นต้น[1]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]