ภูมิบุตร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ภูมิบุตร (มาเลย์: Bumiputera, Bumiputra บูมีปุตรา; ยาวี: بوميڤوترا; แปลว่า "ลูกของแผ่นดิน") หมายถึงชาวมลายูดั้งเดิม อันรวมถึงชาวโอรังอัสลี (Orang Asli)​ ซึ่งเป็นชาวเผ่าดั้งเดิมของคาบสมุทรมลายูและชนพื้นเมืองของรัฐซาบาห์และซาราวัก ทั้งนี้ในปัจจุบัน "ภูมิบุตร" ยังรวมถึงชาวมาเลเซียซึ่งอพยพมาจากอินโดนีเซีย (เรียกว่า ปรีบูมี), ชาวมาเลเซียเชื้อสายสยาม, ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลาม, ชาวจีนช่องแคบ (กลุ่มลูกครึ่งมาเลย์-จีน), ชาวเขมร และชาวคริสตัง (กลุ่มคริสตังลูกครึ่งมาเลย์-โปรตุเกส)[1] แต่ไม่รวมถึงชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนหรืออินเดียที่มีจำนวนมากในประเทศ

ชาวมาเลเซียภูมิบุตรจะได้รับความช่วยเหลือพิเศษทางเศรษฐกิจและสังคมด้วยเหตุผลทางเชื้อชาติตาม "นโยบายเศรษฐกิจใหม่" หรือ New Economic Policy (NEP) ซึ่งได้เริ่มต้นเมื่อปี 2513

อ้างอิง[แก้]