ภาษาสลาโวนิกคริสตจักรโบราณ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาสลาโวนิกคริสตจักรโบราณ
Ѩзыкъ словѣньскъ
językŭ slověnĭskŭ
ภาษาแม่ใน เคยใช้พูดในบริเวณสลาโวนิกที่อยู่ใต้อิทธิพลของไบแซนไตน์ (ทั้งคาทอลิกและออร์โธดอกซ์ )
ภูมิภาค ยุโรปตะวันออก
สูญหาย ใช้ในทางศาสนา
ตระกูลภาษา
อินโด-ยูโรเปียน
ระบบการเขียน อักษรกลาโกลิติก; อักษรซีริลลิก
รหัสภาษา
ISO 639-1 cu
ISO 639-2 chu
ISO 639-3 chu

ภาษาสลาโวนิกคริสตจักรโบราณ (อังกฤษ: Old Church Slavonic) เป็นภาษาทางศาสนา พัฒนาขึ้นจากภาษาของนักบุญซีริลและนักบุญเมโทเดียส ซึ่งเป็นมิชชันนารีจากไบแซนไตน์ เมื่อราว พ.ศ. 1400 เพื่อใช้แปลคัมภีร์ไบเบิลและงานทางศาสนา โดยนักบุญทั้งสองใช้สำเนียงสลาโวนิกในบริเวณเทสซาโลนิกา และประดิษฐ์อักษรกลาโกลิติกขึ้นเขียนภาษานี้

ในช่วง พ.ศ. 1500 นักบุญคลิเมนต์แห่งโอห์ริด มิชชันนารีชาวบัลแกเรียประดิษฐ์อักษรซีริลลิกและตั้งชื่อตามชื่อของนักบุญซีริล และนำมาใช้เขียนภาษาสลาโวนิกโบราณและภาษาอื่นๆในเวลาต่อมา ภาษาสลาโวนิกคริสตจักรโบราณใช้ในบทสวดของโบสถ์นิกายรัสเซียนออร์โธดอกซ์เมื่อราว พ.ศ. 1400 – 1700 ต่อมาถูกแทนที่ด้วยภาษาสลาโวนิกคริสตจักรที่เริ่มใช้เมื่อราว พ.ศ. 1700 และยังคงใช้ในโบสถ์ของนิกายดังกล่าว

อ้างอิง[แก้]