ภาษาเติร์กโคราซานี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาเติร์กโคราซานี
ภาษาแม่ใน อิหร่าน
ภูมิภาค โคราซาน
จำนวนผู้พูด ประมาณ 400,000 คน [1]  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา
รหัสภาษา
ISO 639-2 tut
ISO 639-3 kmz

ภาษาเติร์กโคราซานี (تركي خراساني / Turki Khorasani) เป็นภาษาหนึ่งในภาษากลุ่มเตอร์กิกใช้พูดทางตอนเหนือของโคราซาน ผู้พูดภาษานี้พูดภาษาเปอร์เซียได้ด้วย[2]


การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์[แก้]

ภาษาเติร์กโคราซานีส่วนใหญ่ใช้พูดในอิหร่านหลายจังหวัด ถ้านับสำเนียงโอคุซของภาษาอุซเบกเป็นสำเนียงของภาษานี้ด้วย ก็จะมีผู้พูดอยู่ทางตอนใต้ของอุซเบกิสถานเช่นกัน ภาษานี้แบ่งเป็นสามสำเนียงคือ เหนือ ใต้และตะวันตก

การจัดจำแนกและภาษาใกล้เคียง[แก้]

ภาษาเติร์กโคราซานีจัดอยู่ในภาษากลุ่มโอคุซของภาษากลุ่มเตอร์กิกซึ่งรวมภาษาตุรกี ภาษาอาเซอร์ไบจาน ภาษากากาอุซ ภาษาตุรกีกากาอุซบอลข่าน ภาษาเติร์กเมนและภาษาซาลาร์ และสำเนียงโอคุซที่ใช้พูดในอุซเบกิสถาน ภาษาเติร์กโคราซานีถือว่าใกล้เคียงมากกับภาษาอุซเบกสำเนียงโอคุซและภาษาเติร์กเมน และใกล้เคียงกับสำเนียงของภาษาอาเซอร์ไบจานที่ใช้พูดในอิหร่าน

เสียง[แก้]

พยัญชนะ[แก้]

Consonant phonemes
  Labial Alveolar Palatal Velar Uvular Glottal
Plosive p b t d     k g q      
Affricate         t͡ʃ d͡ʒ            
Fricative f v s z ʃ   x ɣ     h  
Nasal m n ɲ ŋ        
Flap/Tap     r                
Lateral     l                
Approximant         j            

สระ[แก้]

Karakalpak vowels


ลักษณะของภาษา[แก้]

นาม[แก้]

คำนามทำให้เป็นรูปพหูพจน์ด้วยการเติมปัจจัย-lAr ซึ่งมีสองรูปคือ -lar และ –lær ขึ้นกับการเปลี่ยนเสียงสระ การกของนามจำแนกโดยการลงท้ายด้วยปัจจัยที่ขึ้นกับการเปลี่ยนเสียงสระและสระหรือพยัญชนะที่ตามมา การแสดงความเป็นเจ้าของจะเติมปัจจัยเข้าที่นามที่ถูกถือครอง

การก หลังสระ หลังพยัญชนะ
Nominative ไม่มีการลงท้าย
Genitive niŋ/nin iŋ/in
Dative ya/yæ a/æ
Accusative ni/nɯ i/ɯ
Locative da/dæ
Ablative dan/dæn
Instrumental nan/næn

สรรพนาม[แก้]

ภาษาเติร์กโคราซานีมีสรรพนามแทนบุคคล 6 คำ และจะมีการลงท้ายต่างจากนามปกติ

เอกพจน์ พหูพจน์
บุรุษที่ 1 mæn bɯz
บุรุษที่ 2 sæn siz
บุรุษที่ 3 o olar

สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ[แก้]

เอกพจน์ พหูพจน์
บุรุษที่ 1 (I)m (I)mIz
บุรุษที่ 2 (I)ŋ (I)ŋIz
บุรุษที่ 3 (s)I lArI

กริยา[แก้]

คำกริยามีการแบ่งย่อยตามกาล ความมุ่งหมาย มาลา บุคคล และจำนวน รูปพื้นฐานของกริยาลงท้ายด้วย -max

อ้างอิง[แก้]

  1. Boeschoten, H (1998). "The speakers of Turkic languages". In L. Johanson and É. Á. Csató (eds). The Turkic languages. London: Routledge. ISBN 978-0-415-41261-2. 
  2. "Ethnologue report for Khorasani Turkish"

Tulu, Sultan (1989). Chorasantürkische Materialien aus Kalāt bei Esfarāyen. Berlin: Klaus Schwarz Verlag. ISBN 3-922968-88-0. 

Doerfer, Gerhard; Hesche, Wolfram (1993). Chorasantürkisch: Wörterlisten, Kurzgrammatiken, Indices. Wiesbaden: Harrassowitz. ISBN 3-447-03320-7. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]