ภาษาอาหรับฮิญาซี
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษาอาหรับฮิญาซี | ||
|---|---|---|
| พูดใน: | เฮยาซ ซาอุดิอาระเบีย | |
| จำนวนผู้พูด: | 6,000,000 คน | |
| ตระกูลภาษา: | แอโฟร-เอเชียติก กลุ่มภาษาเซมิติก กลุ่มภาษาเซมิติกกลาง ภาษาอาหรับ สำเนียงทางใต้ ภาษาอาหรับฮิญาซี |
|
| ระบบการเขียน: | อักษรอาหรับ | |
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | — | |
| ISO 639-3: | acw | |
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา |
||
ภาษาอาหรับฮิญาซี (Hejazi Arabic หรือ Hijazi Arabic; อาหรับ: حجازي) เป็นภาษาอาหรับที่ใช้พูดในบริเวณภาคตะวันตกของซาอุดิอาระเบีย โดยเฉพาะสำเนียงที่ใช้พูดในเฮยาซคือสำเนียงของชาวเบดูอิน และสำเนียงของประชาชนในเมือง สำเนียงในเมืองจะพูดในตัวเมือง เช่น เจดดะห์ เมกกะ และเมดินะ เป็นสำเนียงที่มีผู้เข้าใจแพร่หลายในคาบสมุทรอาระเบีย และมีความใกล้เคียงกับภาษาอาหรับสำเนียงที่พูดในซูดานภาคเหนือ
สำเนียงในเมืองมีลักษณะอนุรักษ์น้อยกว่าสำเนียงเบดูอิน มีสระเสียงสั้นมากกว่าสำเนียงที่พูดในบริเวณใกล้เคียง ตำศัพท์มีคำยืมจากสำเนียงของชาวอียิปต์ ซีเรีย และเยเมน การที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองของตุรกีมากว่า 500 ปี ทำให้ได้รับอิทธิพลจากภาษาตุรกีด้วย
สำเนียงของชาวเบดูอินแต่ละเผ่าจะเข้าใจกันได้ สำเนียงของเผ่าทางตอนเหนือจะมีลักษณะใกล้เคียงกับสำเนียงในจอร์แดนและคาบสมุทรไซนาย
อ้างอิง [แก้]
- Ethnologue entry for Hijazi Arabic
- Kees Versteegh, The Arabic Language, NITLE Arab World Project, by the permission of Edinburgh University Press, [1]
- Bruce Ingham, "Some Characteristics of Meccan Speech", Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London, Vol. 34, No. 2. (1971), pp. 273–297. [2]
- Margaret K. Omar, Saudi Arabic: Urban Hijazi Dialect, Basic Course , ISBN 0884327396
