ภาษาสัญลักษณ์มาเลเซีย
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษาสัญลักษณ์มาเลเซีย Bahasa Isyarat Malaysia, BIM |
||
|---|---|---|
| พูดใน: | มาเลเซีย | |
| จำนวนผู้พูด: | 24,000 คน | |
| ตระกูลภาษา: | ตระกูลภาษาสัญลักษณ์ฝรั่งเศส ภาษาสัญลักษณ์อเมริกัน ภาษาสัญลักษณ์มาเลเซีย |
|
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | sgn | |
| ISO 639-3: | xml | |
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา |
||
ภาษาสัญลักษณ์มาเลเซีย (Malaysian Sign Language; ภาษามาเลย์: Bahasa Isyarat Malaysia) มีผู้ใช้ประมาณ 24,000 คน มีความผันแปรไปในแต่ละรัฐ[1] แต่สามารถเข้าใจกันได้ ยกเว้นในบางพื้นที่ของรัฐตรังกานู สถานะของภาษาสัญลักษณ์ในตรังกานูไม่ชัดเจน พัฒนาขึ้นโดยกระทรวงศึกษาธิการเมื่อ พ.ศ. 2521 และใช้ในโปรแกรมของรัฐ ภาษาสัญลักษณ์นี้สร้างขึ้นโดยสหพันธ์คนหูหนวกแห่งมาเลเซีย เมื่อ พ.ศ. 2541 และเป็นพื้นฐานของภาษาสัญลักษณ์อินโดนีเซีย ใช้โดยคนหูหนวกส่วนใหญ่ในมาเลเซียที่เข้าโรงเรียนทุกช่วงอายุ
