ภาษาลิเชีย
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษาลิเชีย | ||
|---|---|---|
| พูดใน: | อนาโตเลียตะวันตกเฉียงใต้ | |
| การสูญหาย: | ประมาณ พ.ศ. 443 | |
| ตระกูลภาษา: | อินโด-ยูโรเปียน ภาษากลุ่มอนาโตเลีย ภาษาลูเวีย ภาษาลิเชีย |
|
| ระบบการเขียน: | อักษรลิเชีย | |
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | — | |
| ISO 639-3: | xlc | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา |
||
ภาษาลิเชีย (อังกฤษ: Lycian language ออกเสียง Lycian) เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน กลุ่มอนาโตเลีย ใช้พูดในยุคเหล็กในบริเวณลิเชียในอนาโตเลีย (ตุรกีปัจจุบัน) คาดว่าสืบทอดมาจากภาษาฮิตไตน์หรือภาษาลูเวียหรือทั้งสองภาษา กลายเป็นภาษาตายเมื่อราว พ.ศ. 643 โดยถูกแทนที่ด้วยภาษากรีก มีจารึกภาษาลิเชียหลงเหลืออยู่บ้างโดยแบ่งเป็นภาษาลิเชียเอและภาษาลิเชียบีตามระบบไวยากรณ์ที่แตกต่างกัน มีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรลิเชียซึ่งใกล้เคียงกับอักษรกรีก และมีอักษรบางตัวยืมมาจากอักษรคาเรีย
อ้างอิง [แก้]
- Trevor R. Bryce, The Lycians, Vol. I, Copenhagen : Museum Tusculanum Press, 1986, pp. 68-71 (ISBN 87-7289-023-1)
