ภาษามาเลเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษามาเลเซีย
Bahasa Malaysia
بهاس مليسيا
ออกเสียง [baˈhasə malajˈsiə]
ภาษาแม่ใน มาเลเซีย บรูไน และสิงคโปร์
จำนวนผู้พูด 16 ล้านคน  (2000–2004[1])
ตระกูลภาษา
ระบบการเขียน อักษรละติน (รูมี)
อักษรอาหรับ (ยาวี)[2]
อักษรเบรลล์มาเลเซีย
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ มาเลเซีย มาเลเซีย
ผู้วางระเบียบ เดอวันบาฮาซาดันปุสตากา (สถาบันภาษาและวรรณคดี)
รหัสภาษา
ISO 639-3 อย่างใดอย่างหนึ่ง:
zlm — ภาษามลายู
zsm — ภาษามลายูมาตรฐาน

ภาษามาเลเซีย (มาเลย์: Bahasa Malaysia; อังกฤษ: Malaysian language) หรือ ภาษามลายูมาตรฐาน (มาเลย์: Bahasa Melayu Baku; อังกฤษ: Standard Malay language) เป็นภาษาราชการของประเทศมาเลเซียและเป็นทำเนียบภาษาที่ได้รับการปรับปรุงให้เป็นมาตรฐานจากภาษามลายูถิ่นมะละกา มีความใกล้เคียงกับภาษาอินโดนีเซียกว่าร้อยละ 95 มีผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่เป็นจำนวนกว่า 10 ล้านคน และมีผู้พูดเป็นภาษาที่สองประมาณ 18 ล้านคน ส่วนใหญ่เป็นชาวมาเลเซียจากกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มอื่น ๆ นอกเหนือจากชาวมลายู[3] ภาษามาเลเซียยังเป็นหนึ่งในวิชาบังคับในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาของมาเลเซียอีกด้วย[4]

อ้างอิง[แก้]