ภาษามรู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษามรู
พูดใน: บังกลาเทศ อินเดีย พม่า
จำนวนผู้พูด: 51,230 คน
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต
 กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า
  กลุ่มภาษามรู
   ภาษามรู
รหัสภาษา
ISO 639-1: ไม่มี
ISO 639-2:
ISO 639-3: mro
สารานุกรมภาษา ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา
ชาวมรู
ชาวมรูอาศัยในบริเวณตอนล่างทางขวามือของแผนที่บังกลาเทศ

ภาษามรู (Mru language) หรือภาษามารู ภาษามูรุง มีผู้พูดทั้งหมด 51,230 คน พบในบังกลาเทศ 30,000 คน (พ.ศ. 2550) ในตำบลบันดัรบัน พบในอินเดีย 1,230 คน (พ.ศ. 2524) ในรัฐเบงกอลตะวันตก พบในพม่า 20,000 คน (พ.ศ. 2542) ในรัฐยะไข่ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขามรู รากศัพท์ใกล้เคียงกับภาษาฉิ่นสำเนียงมโร 13% เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม เขียนด้วยอักษรละติน เป็นภาษาที่มีความเสี่ยงที่จะเป็นภาษาตาย [1]

ภาษานี้เป็นภาษาหนึ่งในภาษากลุ่มทิเบต-พม่าที่จัดจำแนกได้ยาก เป็นภาษาที่อยู่ระหว่างภาษาพม่า ภาษาเมยเทยในอินเดีย และยังใกล้เคียงกับภาษาฉิ่น [2] แม้ว่าจะเคยจัดจำแนกเป็นส่วนหนึ่งของภาษาฉิ่น แต่ภาษามรูก็มีความใกล้ชิดกับกลุ่มภาษาพม่า-โลโลในระดับหนึ่ง [3]

อ้างอิง [แก้]

ดูเพิ่ม [แก้]