ภาษาบ้าบ๋ามาเลย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาบ้าบ๋ามาเลย์
Bahasa Melayu Baba
ภาษาแม่ใน ประเทศสิงคโปร์ ประเทศมาเลเซีย ประเทศอินโดนีเซีย
ภูมิภาค เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
จำนวนผู้พูด 20,000 คน ในอินโดนีเซีย 10,000 คน ในสิงคโปร์ (ปี ค.ศ. 1986) 5,000 คน ในมาเลเซีย  (date missing)
ตระกูลภาษา
ภาษาผสม
ระบบการเขียน อักษรละติน
รหัสภาษา
ISO 639-3 mbf

ภาษาบ้าบ๋ามาเลย์ (Bahasa Melayu Baba) หรืออาจเรียกว่า ภาษาจีนช่องแคบ (Straits Chinese ) ถือเป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษามาเลย์ (Bahasa Melayu) โดยมีการยืมคำในภาษาฮกเกี้ยนค่อนข้างมาก แต่ปัจจุบันเป็นภาษาที่ใกล้ตาย และใช้กันในกลุ่มชาวเปอรานากันรุ่นเก่า ในขณะที่คนรุ่นใหม่หันไปพูดภาษาอังกฤษกัน โดยชาวเปอรานากันในประเทศมาเลเซีย ส่วนใหญ่จะอาศัยในรัฐมะละกา และรัฐปีนัง ส่วนในสิงคโปร์มีผู้พูดภาษานี้ในเขตกาตง เขตกีย์แลนด์ และเขตเจาเฉียต และในอินโดนีเซีย มีผู้พูดภาษานี้แถบชวาตะวันออกโดยเฉพาะเมืองสุราบายา

ปัจจุบันมีผู้ในภาษาบ้าบ๋าน้อยลง จนเป็นภาษาใกล้สูญพันธุ์ ซึ่งในประเทศอินโดนีเซียเอง ชาวเปอรานากันในแถบชวากลางหันมาพูดภาษาชวามากขึ้น ส่วนในแถบชวาตะวันตกก็หันมาพูดภาษาซุนดา และแถบสุราบายาเอง เด็กเชื้อสายจีนรุ่นใหม่ก็หันมาพูดภาษาชวาถิ่นสุราบายาแทน และหลายคนเลือกที่จะเรียนรู้ภาษาจีนกลางมากกว่าภาษาถิ่นบ้าบ๋า จนเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภาษาบ้าบ๋าลดความสำคัญลงไป ส่วนคนรุ่นใหม่ยังสามารถใช้ภาษาผสมนี้ได้ แต่ใช้ได้อย่างจำกัด จึงได้นำคำใหม่เข้ามาใช้ (และเสียคำเก่าไป) จนกลายเป็นศัพท์สแลง จึงกลายเป็นช่องว่างของภาษาระหว่างคนเปอรานากันรุ่นเก่าและรุ่นใหม่

ตัวอย่างภาษาบ้าบ๋าสุราบายา[แก้]

ภาษาบ้าบ๋า ภาษาอังกฤษ คำแปล
1 Lu bo' gitu! Don't act that way! อย่าทำอย่างนั้น!
2 Yak apa kabarnya si Eli? How's Eli? อลี สบายดีไหม?
3 Nti' kamu pigio ambek cecemu ae ya Go with your sister, okay? ไปกับพี่สาวของเธอได้ไหม?
4 Nih, makanen sa'adae Please have a meal! มารับประทานอาหารได้แล้ว!
5 Kamu cari'en bukune koko ndhek rumae Ling Ling Search your brother's book in Ling Ling's house ไปหาหนังสือของพี่ชายคุณที่บ้านของหลิงหลิง

อ้างอิง[แก้]