ภาษาบรูไน
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษาบรูไน Melayu Brunei |
||
|---|---|---|
| พูดใน: | ||
| จำนวนผู้พูด: | 266000 คน[1] | |
| ตระกูลภาษา: | ออสโตรนีเซียน ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียศูนย์กลาง ภาษากลุ่มมาลาโย-ซุมบาวัน ภาษากลุ่มมาเลย์อิก ภาษากลุ่มมลายัน ภาษากลุ่มมาเลย์ ภาษามาเลย์ ภาษาบรูไน |
|
| ระบบการเขียน: | อักษรละติน, อักษรอาหรับ | |
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | msa | |
| ISO 639-3: | kxd | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
ภาษาบรูไน (Melayu Brunei) หรือภาษามาเลย์สำเนียงบรูไน หรือภาษาโอรัง บูกิต มีผู้พูดทั้งหมด 266,000 คน.[1] พบในบรูไน 215,000 คน (พ.ศ. 2527) ในบริเวณเมืองหลวงและตามแนวชายฝั่ง พบใน ประเทศมาเลเซีย 51,000 คน (พ.ศ. 2543) ในบริเวณชายฝั่งทางตอนเหนือ บาลาอิตบนและบริเวณแม่น้ำตูเตาของรัฐซาราวัก และในรัฐซาบาห์ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาลาโย-ซุมบาวัน สาขาย่อยมาเลย์อิก เป็นภาษาประจำชาติและภาษามาตรฐานของบรูไน ซึ่งแตกต่างไปจากภาษามาเลย์มาตรฐานของประเทศมาเลเซีย ใช้มากในบันดาร์เสรีเบกาวันและบริเวณใกล้เคียง และจะพูดภาษามาเลย์มาตรฐานได้ด้วย
อ้างอิง [แก้]
- Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
|
|||||||||||