ภาษาสูญพันธุ์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก ภาษาตาย)
จากคำนิยามจำนวนหนึ่ง ภาษาสูญพันธุ์ หรือ ภาษาสูญหาย (อังกฤษ: extinct language) คือภาษาที่ปัจจุบันไม่มีผู้พูดแล้ว[1], ในขณะที่ ภาษาตาย คือภาษาที่ไม่มีผู้พูดในฐานะภาษาหลักแล้ว[2] โดยปกติแล้วกระบวนการที่นำไปสู่การเป็นภาษาสูญพันธุ์นั้นจะเกิดขึ้นเมื่อภาษาหนึ่ง ๆ ได้ผ่านการตายของภาษาในระหว่างที่ถูกแทนที่ด้วยภาษาอื่น ตัวอย่างเช่น ภาษาคอปติกที่ถูกแทนที่ด้วยภาษาอาหรับ และภาษาชนพื้นเมืองอเมริกันจำนวนมากที่ถูกแทนที่ด้วยภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน หรือโปรตุเกส
ในหลายกรณี ภาษาสูญพันธุ์ยังถูกใช้เพื่อประโยชน์ทางวิทยาศาสตร์ กฎหมาย หรือศาสนาเช่น ภาษาโบสถ์สลาโวนิกโบราณ อเวสตะ คอปติก ทิเบตโบราณ กีเอซ ลาติน บาลี สันสกฤต นั้นเป็นภาษาในภาษากลุ่มสูญพันธุ์จำนวนมากที่ถูกใช้ในฐานะภาษาทางศาสนา
อ้างอิง [แก้]
- ^ Lenore A. Grenoble, Lindsay J. Whaley, Saving Languages: An Introduction to Language Revitalization (อังกฤษ), Cambridge University Press (2006) p.18
- ^ Dead language
บทความเกี่ยวกับภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ภาษา
