ภาษาจีนเซียง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาเซียง
湘语
ภาษาแม่ใน จีน
ภูมิภาค ตอนกลางและตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลหูหนาน เสฉวน และตอนเหนือของมณฑลกวางสี
จำนวนผู้พูด 30.85 ล้านคน  (date missing)
ตระกูลภาษา
Sino-Tibetan
รหัสภาษา
ISO 639-1 zh
ISO 639-2 chi (B)
zho (T)
ISO 639-3 hsn

ภาษาเซียง (湘語/湘语) คือหนึ่งในภาษาของตระกูลภาษาจีน มีผู้พูด 36 ล้านคนในมณฑลหูหนาน เสฉวน กวางสี และกวางตุ้ง แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มคือภาษาเซียงโบราณ และภาษาเซียงสมัยใหม่ที่ได้อิทธิพลจากภาษาจีนกลางมาก

การจัดจำแนก[แก้]

เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาจีน เป็นกลุ่มของภาษาที่มีขนาดใหญ่และใกล้เคียงกับภาษาหวู่ในด้านของเสียง ใกล้เคียงภาษาจีนกลางในด้านรากศัพท์และไวยากรณ์ ที่รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลางมาก โดยเฉพาะภาษาจีนเซียงสมัยใหม่

การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์[แก้]

การกระจายตัวของผู้พูดภาษาจีนสำเนียงต่างๆ

มีผู้พูดมากกว่า 36 ล้านคนในจีน โดยเฉพาะทางตอนกลางและตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลฮู่หนานและในมณฑลเสฉวน มณฑลกวางสีตอนเหนือและบางส่วนของมณฑลกวางตุ้ง ส่วนใหญ่ถูกโอบล้อมโดยผู้พูดภาษาจีนกลาง และติดต่อกับผู้พูดภาษาม้งทางตะวันตกเฉียงเหนือ

สำเนียง[แก้]

แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือภาษาจีนเซียงโบราณและภาษาจีนเซียงสมัยใหม่ ภาษาจีนเซียงโบราณเป็นภาษาที่คงลักษณะของภาษาจีนยุคกลางมีผู้พูดทางใต้ ส่วนภาษาจีนเซียงสมัยใหม่ที่รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลางมีผู้พูดทางเหนือ

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]