ภาษาจีนเซียง
| ภาษาเซียง 湘语 |
||
|---|---|---|
| พูดใน: | จีน | |
| ภูมิภาค: | ตอนกลางและตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลหูหนาน เสฉวน และตอนเหนือของมณฑลกวางสี | |
| จำนวนผู้พูด: | 30.85 ล้านคน | |
| อันดับ: | 30 | |
| ตระกูลภาษา: | จีน-ทิเบต ภาษาจีน ภาษาเซียง |
|
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | zh | |
| ISO 639-2: | chi (B) | zho (T) |
| ISO 639-3: | hsn | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา |
||
ภาษาเซียง (湘語/湘语) คือหนึ่งในภาษาของตระกูลภาษาจีน มีผู้พูด 36 ล้านคนในมณฑลหูหนาน เสฉวน กวางสี และกวางตุ้ง แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มคือภาษาเซียงโบราณ และภาษาเซียงสมัยใหม่ที่ได้อิทธิพลจากภาษาจีนกลางมาก
เนื้อหา |
การจัดจำแนก [แก้]
เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาจีน เป็นกลุ่มของภาษาที่มีขนาดใหญ่และใกล้เคียงกับภาษาหวู่ในด้านของเสียง ใกล้เคียงภาษาจีนกลางในด้านรากศัพท์และไวยากรณ์ ที่รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลางมาก โดยเฉพาะภาษาจีนเซียงสมัยใหม่
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์ [แก้]
มีผู้พูดมากกว่า 36 ล้านคนในจีน โดยเฉพาะทางตอนกลางและตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลฮู่หนานและในมณฑลเสฉวน มณฑลกวางสีตอนเหนือและบางส่วนของมณฑลกวางตุ้ง ส่วนใหญ่ถูกโอบล้อมโดยผู้พูดภาษาจีนกลาง และติดต่อกับผู้พูดภาษาม้งทางตะวันตกเฉียงเหนือ
สำเนียง [แก้]
แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือภาษาจีนเซียงโบราณและภาษาจีนเซียงสมัยใหม่ ภาษาจีนเซียงโบราณเป็นภาษาที่คงลักษณะของภาษาจีนยุคกลางมีผู้พูดทางใต้ ส่วนภาษาจีนเซียงสมัยใหม่ที่รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลางมีผู้พูดทางเหนือ
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
|
|||||||||||||||||||||||
บทความเกี่ยวกับภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ภาษา
