ภาษากลุ่มเกวียงอิก
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษากลุ่มเกวียงอิก เป็นภาษากลุ่มทิเบต-พม่าตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้พูดในทิเบตและบางบริเวณทางตะวันตกของจีน มีสมาชิก 12 ภาษาได้แก่ ภาษาเจียรง ภาษาเกวียงเหนือ ภาษาเกวียงใต้ ภาษาเอ้อกง ภาษาซาบา ภาษากุยชง ภาษามูยา ภาษาเอ้อซู ภาษาโชโย ภาษานาร์มูยี ภาษาชีซิง ภาษาปูมี และภาษาตันกัตอาจจะอยู่ในกลุ่มนี้ด้วยแต่ยังมีข้อโต้แย้งอยู่
[แก้] อ้างอิง
- Bradley, David. (1997). Tibeto-Burman languages and classification. In D. Bradley (Ed.), Papers in South East Asian linguistics: Tibeto-Burman languages of the Himalayas (No. 14, pp. 1-71). Canberra: Pacific Linguistics.
- Sun, Hongkai. (1983). The nationality languages in the six valleys and their language branches. Yunnan Minzuxuebao, 3, 99-273. (จีน)
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
- Ethnologue: Qiangic
- Ethnologue: Tangut-Qiang
- Site on Qiangic languages (French and Chinese)
| ภาษากลุ่มเกวียงอิก เป็นบทความเกี่ยวกับ ภาษา หรือ ตัวอักษร ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ ภาษากลุ่มเกวียงอิก ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ หรือ ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ภาษา |