ภาคอีสาน (ประเทศไทย)
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาคอีสาน หรือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นเขตหรือภาคหนึ่งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย อยู่บนที่ราบสูงโคราช มีแม่น้ำโขงกั้นเขตทางตอนเหนือและตะวันออกของภาค ทางด้านใต้จรดชายแดนกัมพูชา ทางตะวันตกมีเทือกเขาเพชรบูรณ์และเทือกเขาดงพญาเย็นเป็นแนวกั้นแยกจากภาคเหนือและภาคกลาง
ภาษาหลักของภาคนี้ คือ ภาษาอีสาน แต่ภาษาไทยกลางก็นิยมใช้กันแพร่หลายโดยเฉพาะในเมืองใหญ่ ขณะเดียวกันยังมีภาษาเขมร ที่ใช้กันมากในบริเวณอีสานใต้ นอกจากนี้ยังมีภาษาถิ่นอื่นๆ อีกมาก เช่น ภาษาผู้ไท ภาษาโส้ ภาษาไทยโคราช เป็นต้น
ภาคอีสานมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่โดดเด่น เช่น อาหาร ภาษา ดนตรีหมอลำ และศิลปะการฟ้อนรำที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะ เป็นต้น
ภาคอีสาน มีเนื้อที่มากที่สุดของประเทศไทย ประมาณ 168,854 ตารางกิโลเมตร หรือมีเนื้อที่ร้อยละ 33.17 เทียบได้กับหนี่งในสามของพื้นที่ทั้งหมดของประเทศไทยได้จัดว่าเป็นพื้นที่ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เทือกเขาที่สูงที่สุดในภาคอีสานคือ ยอดภูหลวง และภูกระดึงซึ่งเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำสายสำคัญของชาวอีสานในหลายจังหวัดด้วยกัน เช่น ลำตะคอง แม่น้ำชี แม่น้ำพอง แม่น้ำเลย แม่น้ำพรม แม่น้ำมูล
เนื้อหา |
[แก้] จังหวัดในภาคอีสาน
ภาคอีสานมีทั้งหมด 20 จังหวัด ตามราชบัณฑิตยสถาน และตามคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ [1] ซึ่งจัดแบ่งเหมือนกัน ดังนี้
[แก้] สถิติประชากรของจังหวัดในภาคอีสาน
รายชื่อจังหวัดซึ่งมีประชากรมากที่สุดในประเทศไทย (31 ธันวาคม พ.ศ. 2553)'[2]
| อันดับ | จังหวัด | จำนวนประชากร (คน) |
|---|---|---|
| 1 | นครราชสีมา | 2,582,089 |
| 2 | อุบลราชธานี | 1,813,088 |
| 3 | ขอนแก่น | 1,767,601 |
| 4 | บุรีรัมย์ | 1,553,765 |
| 5 | อุดรธานี | 1,544,786 |
| 6 | ศรีสะเกษ | 1,452,471 |
| 7 | สุรินทร์ | 1,381,761 |
| 8 | ร้อยเอ็ด | 1,309,708 |
| 9 | ชัยภูมิ | 1,127,423 |
| 10 | สกลนคร | 1,122,905 |
| 11 | กาฬสินธุ์ | 982,578 |
| 12 | มหาสารคาม | 940,911 |
| 13 | นครพนม | 703,392 |
| 14 | เลย | 624,066 |
| 15 | ยโสธร | 539,257 |
| 16 | หนองคาย | 509,395 |
| 17 | หนองบัวลำภู | 502,868 |
| 18 | บึงกาฬ | 403,542 |
| 19 | อำนาจเจริญ | 372,137 |
| 20 | มุกดาหาร | 339,575 |
| — | รวม | 21,573,318 |
ภาพมุมกว้าง(panorama)ของตัวเมืองนครราชสีมา มุมมองจากอาคาร 9 ชั้นที่ 15 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
[แก้] เมืองใหญ่ของอีสานเรียงตามประชากร
- เทศบาลนครนครราชสีมา ประชากร 162,799 คน (อันดับที่ 4 ของประเทศ)
นครราชสีมา
- เทศบาลนครอุดรธานี ประชากร 137,948 คน (อันดับที่ 7 ของประเทศ)
อุดรธานี - เทศบาลนครขอนแก่น ประชากร 113,754 คน (อันดับที่ 9 ของประเทศ)
ขอนแก่น - เทศบาลนครอุบลราชธานี ประชากร 84,509 คน (อันดับที่ 13 ของประเทศ)
อุบลราชธานี - เทศบาลเมืองสกลนคร ประชากร 51,245 คน
- เทศบาลเมืองมหาสารคาม ประชากร 46,523 คน
- เทศบาลเมืองหนองคาย ประชากร 46,180 คน
- เทศบาลเมืองสุรินทร์ ประชากร 40,351 คน (อันดับที่ 54 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองศรีสะเกษ ประชากร 39,502 คน(อันดับที่ 59 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ ประชากร 37,646 คน (อันดับที่ 63 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองชัยภูมิ ประชากร 37,477 คน (อันดับที่ 64 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองปากช่อง ประชากร 36,871 คน (อันดับที่ 65 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ประชากร 34,660 คน (อันดับที่ 69 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองมุกดาหาร ประชากร 34,486 คน (อันดับที่ 70 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองชุมแพ ประชากร 32,300 คน (อันดับที่ 73 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองบ้านไผ่ ประชากร 30,684 คน (อันดับที่ 76 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองวารินชำราบ ประชากร 30,360 คน (อันดับที่ 78 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองบุรีรัมย์ ประชากร 28,308 คน (อันดับที่ 82 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองนครพนม ประชากร 27,505 คน (อันดับที่ 84 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองอำนาจเจริญ ประชากร 25,987 คน (อันดับที่ 89 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองหนองสำโรง ประชากร 24,977 คน (อันดับที่ 93 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองเลย ประชากร 22,531 คน (อันดับที่ 100 ของประเทศ)
- เทศบาลเมืองยโสธร ประชากร 21,039 คน
- เทศบาลเมืองหนองบัวลำภู ประชากร 20,923 คน
[แก้] องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดในภาคอีสาน
[แก้] เทศบาลนคร
[แก้] เทศบาลเมือง
- เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์
- เทศบาลเมืองชัยภูมิ
- เทศบาลเมืองนครพนม
- เทศบาลเมืองบุรีรัมย์
- เทศบาลเมืองมหาสารคาม
- เทศบาลเมืองมุกดาหาร
- เทศบาลเมืองยโสธร
- เทศบาลเมืองเลย
- เทศบาลเมืองศรีสะเกษ
- เทศบาลเมืองสกลนคร
- เทศบาลเมืองสุรินทร์
- เทศบาลเมืองหนองคาย
- เทศบาลเมืองหนองบัวลำภู
[แก้] เทศบาลตำบล
[แก้] อบต.
[แก้] ท่าอากาศยานพาณิชย์
- ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี
- ท่าอากาศยานนานาชาติอุบลราชธานี
- ท่าอากาศยานขอนแก่น
- ท่าอากาศยานนครราชสีมา
- ท่าอากาศยานเลย
- ท่าอากาศยานสุรินทร์ภักดี
- ท่าอากาศยานนครพนม
- ท่าอากาศยานบุรีรัมย์
- ท่าอากาศยานร้อยเอ็ด
- ท่าอากาศยานสกลนคร
[แก้] อุทยานแห่งชาติ
- อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ
- อุทยานแห่งชาติเขาพระวิหาร
เขาพระวิหาร - อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
เขาใหญ่ - อุทยานแห่งชาติตาดโดน
- อุทยานแห่งชาติตาพระยา
- อุทยานแห่งชาติไทรทอง
- อุทยานแห่งชาตินายูง-น้ำโสม
- อุทยานแห่งชาติน้ำพอง
- อุทยานแห่งชาติป่าหินงาม
ป่าหินงาม - อุทยานแห่งชาติผาแต้ม
ผาแต้ม - อุทยานแห่งชาติภูกระดึง
ภูกระดึง - อุทยานแห่งชาติภูเก้า-ภูพานคำ
- อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย
- อุทยานแห่งชาติภูเรือ
- อุทยานแห่งชาติภูแลนคา
- อุทยานแห่งชาติภูเวียง
- อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน
- อุทยานแห่งชาติภูผายล
- อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก
- อุทยานแห่งชาติภูพาน
- อุทยานแห่งชาติภูลังกา
- อุทยานแห่งชาติภูสระดอกบัว
- อุทยานแห่งชาติภูสวนทราย
- อุทยานแห่งชาติมุกดาหาร
[แก้] อุทยานประวัติศาสตร์
- อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง
- อุทยานประวัติศาสตร์พิมาย
- อุทยานประวัติศาสตร์กลุ่มปราสาทตาเมือนและปราสาทศีขรภูมิ
- อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท
[แก้] มรดกโลก
[แก้] เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าผาผึ้ง
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวง
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูวัว
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ายอดโดม
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพนมดงรัก
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูสีฐาน
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยศาลา
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยทับทัน-ห้วยสำราญ
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตาเบาะ-ห้วยใหญ่
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูค้อ-ภูกระแต
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูซำผักหนาม
- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าบุณฑริก-ยอดมน
[แก้] อาหารหลักของชาวอีสาน
- ปลาร้าหลน นำปลาร้าที่เป็นตัวใหญ่พอประมาณนำไปทอดในกระทะให้สุก นิยมกินกับข้าวเหนียว เครื่องเคียงมี พริกสด โหรพา กระเทียม
- ข้าวจี่ จะนำข้าวเหนียวที่นึ่งสุกแล้ว ปั้นเป็นก้อนโรยเกลือเสียบไม้ นำไปย่างไฟ แล้วทาทับด้วยไข่
- ปลาร้าบอง นำปลาร้าเป็นตัวมาสับให้ละเอียดพร้อมกับใส่เครื่องปรุง เช่น ตะไคร้ พริก หอม กระเทียม ใบมะกรูด
- ลาบ
- แกงอ่อม
- ก้อย
- แกงผักหวานไข่มดแดง
- หม่ำเนื้อ
- ข้าวเหนียวไก่ย่าง
- ส้มตำ
- เลือดแปลง
-
ปลาร้า
-
ลาบ
-
ส้มตำ
-
ข้าวเหนียว
[แก้] อ้างอิง
- ^ http://www.royin.go.th/th/knowledge/detail.php?ID=1378 ราชบัณฑิตยสถาน
- ^ กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: [1] 2553. สืบค้น 22 มีนาคม 2554.
 |
ภาคเหนือ | ประเทศลาว | ประเทศลาว | |
| ภาคกลาง |  |
ประเทศลาว | ||
 ภาคอีสาน  |
||||
 |
||||
| ภาคกลาง | ประเทศกัมพูชา | ประเทศลาว , ประเทศกัมพูชา |
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
