ฟาทอม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ฟาทอม[1] (อังกฤษ: fathom ย่อว่า ftm) คือหน่วยวัดความยาวชนิดหนึ่งในระบบอังกฤษและระบบประเพณีสหรัฐอเมริกา มักนิยมใช้วัดความลึกของทะเล

หนึ่งฟาทอมยาว (ลึก) เท่ากับ 2 หลา (6 ฟุต หรือ 1.8288 เมตร) [2] ขนาดของฟาทอมแตกต่างกันไปบ้างเล็กน้อยขึ้นอยู่กับว่า มันถูกนิยามให้ยาวเท่ากับหนึ่งในพันส่วนของหน่วยไมล์ทะเล หรือเป็นพหุคูณของหน่วยหลาแบบอังกฤษ แต่เดิมมีที่มาจากระยะห่างระหว่างสุดปลายนิ้วทั้งสองข้างเมื่อกางแขน ฟาทอมจึงมีความยาวแปรผันอยู่ระหว่าง 5–5½ ฟุต (1.5–1.7 เมตร)

ชื่อหน่วยฟาทอมมาจากภาษาอังกฤษโบราณ fæðm แปลว่า แขนที่อ้าออกเพื่อโอบกอด หรือแขนทั้งสองที่กางออก [3][4][5] ซึ่งต่อมาภาษาอังกฤษยุคกลางก็กลายเป็น fathme

ตัวย่อของฟาทอมอาจพบแบบอื่นได้อีกเช่น f, fath, fm, fth, fthm

อ้างอิง[แก้]

  1. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒
  2. Encyclopædia Britannica eleventh edition 1911.
  3. Oxford English Dictionary, second edition, 1989;
  4. Bosworth, Joseph; Thomas Toller (ed.) (1898). An Anglo-Saxon Dictionary. Oxford, England: Clarendon Press. 
  5. Fathom - Definition from the Merriam-Webster Online Dictionary.
  • Fenna, Donald (2002). "fathom". A Dictionary of Weights, Measures, and Units. Oxford: University Press. ISBN 0198605226. 

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]