ฟลัวร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟลัวร์
Flure member.png
ข้อมูลพื้นฐาน
เกิดที่ กรุงเทพ ประเทศไทย
แนวเพลง อัลเทอร์เนทีฟร็อก
ปี 2545 - ปัจจุบัน
ค่าย เบเกอรี่มิวสิก
ส่วนเกี่ยวข้อง บีไฟว์
เว็บไซต์ FlureMusic.com
สมาชิก
อัศม์เดช ลิมตระการ
รัฐพล ตรีรัตน์
วรรัตน์ พัวไพโรจน์
สุวีระ บุญรอด
ธีรดล ธีโอดอร์ แกสตัน

ฟลัวร์ (Flure) เป็นวงดนตรีแนวร็อก สังกัดค่ายเบเกอรี่มิวสิก ในเครือโซนี่มิวสิก ประเทศไทย

ประวัติวง[แก้]

ธีรดล ธีโอดอร์ แกสตัน (เท็ดดี้), วรรัตน์ พัวไพโรจน์ (วิ) และ อัศม์เดช ลิมตระการ (เอิร์ธ) เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกันที่โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ต่อมาเมื่อเติบโตขึ้นก็ได้ร่วมก่อตั้งวงดนตรีด้วยกัน โดยส่วนมากจะเล่นเพลงที่แต่งขึ้นเองมากกว่าที่จะเล่นเพลงที่ดังอยู่แล้ว ในยุคเริ่มต้น เท็ดดี้ ยังไม่ได้เล่นกีตาร์เช่นทุกวันนี้ ณ ขณะนั้นเขารับหน้าที่มือเบสในวง โดยมี วิ เล่นกีตาร์ และ เอิร์ธ ตีกลอง ส่วนนักร้องนำเป็นคนฝรั่งเศสซึ่งเป็นเพื่อนของเท็ดดี้ พวกเขาได้ทำเพลงเป็นภาษาอังกฤษ และได้นำเดโมเพลงที่ทำเองนั้นไปเสนอสุกี้ (กมล สุโกศล แคลปป์)ผู้บริหารค่ายเบเกอรี่มิวสิกในขณะนั้น แต่ในครั้งแรกพวกเขาได้รับการปฏิเสธ ทำให้พวกเขากลับมาทำเพลงกันใหม่อีกครั้ง โดยตั้งใจจะทำเพลงที่มีเนื้อร้องเป็นภาษาไทย จึงได้ชักชวน รัฐพล ตรีรัตน์ (อ้น) ซึ่งเป็นเพื่อนพี่ชายของเอิร์ธเข้ามาเล่นเบส โดยเท็ดดี้ได้เปลี่ยนไปเล่นกีตาร์และทำหน้าที่ร้องนำ แต่ในภายหลังทางสุกี้ได้แนะนำให้ทางวงหานักร้องใหม่ ซึ่งทางวงก็ได้ทำการค้นหาและออดิชั่นนักร้องจำนวนหนึ่ง และในที่สุดทางวงก็ได้ สุวีระ บุญรอด (คิว) ซึ่งเป็นเพื่อนของเพื่อนเอิร์ธ มารับหน้าที่ร้องนำ

ความหมายของชื่อวง[แก้]

ฟลัวร์ (Flure) นั้นแผลงมาจากคำว่า Froid ในภาษาฝรั่งเศสซึ่งหมายความว่า"ความหนาวเย็น" โดยทางวงได้นำมาสะกดใหม่ให้ง่ายขึ้นเป็น Flure ชื่อนี้ วิ มือกีตาร์คนหนึ่งของวงเป็นคนคิดขึ้นโดยการเปิดหาในพจนานุกรมภาษาฝรั่งเศสของน้องสาว อนึ่ง ภายหลัง เท็ดดี้ มือกีตาร์อีกคนของวง ได้พบว่าคำว่า Flure ที่สะกดเช่นนี้ ไปตรงกับคำในภาษาเยอรมันซึ่งแปลว่า "ทางเดิน" ซึ่ง เท็ดดี้ ชอบความหมายในแง่นี้มากกว่า


สมาชิก[แก้]

ประวัติการทำงาน[แก้]

ฟลัวร์เปิดตัวกับอัลบั้มในปี พ.ศ. 2545 กับสังกัดเบเกอรี่มิวสิกมีเพลงเด่นๆอย่าง “เปลี่ยน”, “ปล่อยไปตามหัวใจ” และ “เรื่องเดียว” ตามด้วยอัลบั้มพิเศษ “Pop Life” ในปี พ.ศ. 2546 ที่ผลิตและจำหน่ายในวงจำกัด โดยมีเพลงเด่นอย่าง “อะไร”

“Vanilla” (พ.ศ. 2548) อัลบั้มที่ 2 ผลงานสร้างชื่อที่มีเพลงฮิตอย่าง “ฤดูที่ฉันเหงา”, “คนที่รออยู่” และ “Honeymoon” ซึ่งถือเป็นผลงานคุณภาพตั้งแต่ปกไปจนถึงบทเพลงในอัลบั้ม จนคว้ารางวัลจากสื่อมวลชนชั้นนำทางดนตรีมาครองมากมายไม่ว่าจะเป็น แฟตอวอร์ด คม ชัด ลึก อวอร์ด, มิวสิกเอ็กซ์เพรส อวอร์ด และอีกมากมาย

อัลบั้มที่สามของวง “Tales” ฟลัวยังคงแต่ง, เรียบเรียง, บันทึกเสียง และดูแลผลงานทุกขั้นตอนเอง ก่อนที่จะส่งผลงานไปมิกซ์และทำมาสเตอร์ที่สหรัฐอเมริกา

ผลงาน[แก้]

อัลบั้ม[แก้]


ผลงานพิเศษ[แก้]

Single (พ.ศ. 2545)[แก้]

  1. เปลี่ยน Someday (Original Version)
  2. เปลี่ยน Someday (Instrument)
  3. เปลี่ยน Someday (Demo Version)


ผลงานร่วมกับศิลปินอื่น[แก้]

Fat Code (พ.ศ. 2547)[แก้]

  1. อ้วน (คัฟเวอร์เพลงของไทรอัมพ์ส คิงดอม)

Fat Code 3 (พ.ศ. 2549)[แก้]

  1. มีเธอ (ร่วมกับอรอรีย์ จุฬารัตน์)

รางวัล[แก้]

  • คมชัดลึก Awards (2548): ศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม
  • Fat Awards (2548): อัลบั้มยอดเยี่ยม “Vanilla”
  • Fat Awards (2548): เพลงยอดนิยม “ฤดูที่ฉันเหงา”
  • Music Express Awards (2548): ปกอัลบั้มยอดเยี่ยม
  • Hamburger Awards (2548): ปกอัลบั้มยอดเยี่ยม

เกร็ดความรู้[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]