ฟราอันเจลิโค

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

“ฟราอันเจลิโค” โดย ลุคา ซินยอเรลลิ

ฟราอันเจลิโค หรือ ฟราอันเจลิโก (Fra Angelico หรือ Guido di Pietro (ชื่อเมื่อแรกเกิด), ราว ค.ศ. 1395 - 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1455) เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ตอนต้นคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีฝุ่นบนไม้ และการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง เป็นผู้ที่จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงในหนังสือ“ชีวิตศิลปิน” ว่ามีความสามารถพิเศษที่หายาก[1]

ในประเทศอิตาลี ฟราอันเจลิโคเป็นที่รู้จักกันในนาม “il Beato Angelico” และกับศิลปินร่วมสมัย “หลวงพ่อจอห์นจากฟิโอโซเล” (Brother John from Fiesole) ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” ของจอร์โจ วาซารีที่เขียนก่อนปี ค.ศ. 1555 ฟราแอนเจลิโคก็เป็นที่รู้จักกันแล้วในนาม “หลวงพ่อจอห์นผู้เป็นเทวดา” (Fra Giovanni Angelico) [2]

ภายในชั่วชีวิตของฟราอันเจลิโคหรือไม่นานหลังจากเสียชีวิต ฟราอันเจลิโคก็ถูกเรียกว่า “Il Beato” (ท่านบุญราศี) ซึ่งเป็นการยกย่องในความสามารถในการเขียนภาพทางศาสนา[3] ในปี ค.ศ. 1982 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ก็ได้เสนอแต่งตั้งให้ฟราอันเจลิโคเป็นบุญราศี[4] จึงทำให้ฉายากลายเป็นทางการ บางครั้งคำว่า “ฟิโอโซเล” ก็เข้าใจผิดกันว่าเป็นส่วนหนึ่งของชื่อแต่ความจริงแล้วฟิโอโซเลเป็นเมืองที่ฟราอันเจลิโครับศีลบวช การใช้ “ฟิโอโซเล” ต่อท้ายชื่อก็เพื่อแสดงความแตกต่างจากหลวงพ่อจอห์นอีกคนหนึ่ง ชื่อของฟราอันเจลิโคปรากฏในหนังสือ “รายนามนักบุญโรมันคาทอลิก” (Roman Martyrology) [5] ว่า “Beatus Ioannes Faesulanus, cognomento Angelicus” หรือ “บุญราศีจอห์นแห่งฟิโอโซเล ชื่อเล่น อันเจลีโค”

เนื้อหา

[แก้] เบื้องต้น ค.ศ. 1395–ค.ศ. 1436

ชื่อเมื่อแรกเกิดของฟราอันเจลิโคคือกุยโด ดิ เปียโตรที่รูเปคานินา[6] ในทัสเคนีในบริเวณมูเกลโลใกล้ ฟิโอโซเลราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 และเสียชีวิตที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1455 ไม่มีหลักฐานว่าบิดามารดาเป็นใคร ฟราอันเจลิโครับศีลจุ่มเป็นกุยโดหรือกุโดลิโน เอกสารแรกที่กล่าวถึงฟราอันเจลิโคลงวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1417 เมื่อเข้าเป็นสมาชิกของภราดรภาพที่คาร์มิเนแต่ยังใช้ชื่อเดิม หลักฐานบ่งว่าขณะนั้นก็เป็นช่างเขียนแล้วซึ่งสนับสนุนโดยบันทึกค่าจ้างสำหรับงานสองชิ้นแก่กุยโด ดิ เปียโตรในเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1418 สำหรับงานที่ทำให้วัดซานโต สเตฟาโน เดล ปอนเต[7] หลักฐานแรกที่กล่าวถึงฟราอันเจลิโคในฐานะที่เป็นพระลงวันที่ ค.ศ. 1423 เมื่อถูกกล่าวถึงในนามฟราจิโอวานนิ ที่เป็นชื่อที่เปลี่ยนใหม่หลังจากรับศีลบวชตามธรรมเนียม[8]ฟราอันเจลิโคเป็นนักบวชของ Observant Branch ของลัทธิโดมินิกันที่ฟิโอโซเล

ฟราอันเจลิโคเริ่มการฝึกด้วยการเรียนการเขียนภาพในหนังสือวิจิตรและอาจจะทำงานกับหลวงพ่อเบเน็ตโตที่เป็นนักบวชโดมินิคันด้วยกันที่อาวุโสกว่า แต่เราไม่ทราบชื่อผู้ฝึก วัดซานมาร์โคที่ฟลอเรนซ์เป็นเจ้าของต้นฉบับหลายเล่มที่เชื่อกันว่าเขียนทั้งหมดหรือบางส่วนโดยฟราอันเจลิโค จิตรกรลอเร็นโซ โมนาโค (Lorenzo Monaco) อาจจะมีส่วนในการฝึกเพราะงานมีอิทธิพลบางส่วนมาจากตระกูลการเขียนแบบเซียนนา ตามคำกล่าวของวาซาริ งานเขียนชิ้นแรกๆ ของฟราอันเจลิโคเป็นงานแท่นบูชาและงานเขียนฉากแท่นบูชาสำหรับสำนักสงฆ์คาร์ทูเชียน (Carthusian) แห่งฟลอเรนซ์ แต่งานนั้นสูญหายไปแล้ว[1]

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ 1.0 1.1 Giorgio Vasari, Lives of the Artists. first published 1568. Penguin Classics, 1965.
  2. ^ การตั้งฉายาเช่นนี้เป็นเรื่องปกติของยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา เช่น ริชาร์ดใจสิงห์
  3. ^ อันเดรีย เดล ซาร์โต ราฟาเอล และ ไมเคิล แอนเจโลก็ได้รับชื่อ “Beato” จากผู้ร่วมสมัยเพราะเหมือนมีความสามารถที่เป็นพรสวรรค์จากพระเจ้า
  4. ^ Bunson, Matthew; Bunson, Margaret (1999). John Paul II's Book of Saints. Our Sunday Visitor, 156. ISBN 0879739347. 
  5. ^ Roman Martyrology—a work which includes all Saints and Blesseds recognised by the Roman Catholic Church
  6. ^ Commune di Vicchio (Firenze), La terra natale di Giotto e del Beato Angelico. zoomedia. สืบค้นวันที่ 2007-09-28
  7. ^ Werner Cohn, Il Beato Angelico e Battista di Biagio Sanguigni. Revista d’Arte, V, (1955) : 207–221.
  8. ^ Stefano Orlandi, Beato Angelico; Monographia Storica della Vita e delle Opere con Un’Appendice di Nuovi Documenti Inediti. Florence: Leo S. Olschki Editore, 1964.

[แก้] ดูเพิ่ม

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

Commons:Category
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่นๆ เกี่ยวกับ:
ฟราอันเจลิโค

[แก้] สมุดภาพ

เครื่องมือส่วนตัว