พลอฟดิฟ
| พลอฟดิฟ Пловдив |
|||
|
|||
| ชื่อเล่น: The city of the seven hills (Градът на седемте хълма) | |||
| คำขวัญ: Ancient and eternal (Древен и вечен) | |||
| สถานที่ตั้งของพลอฟดิฟในบัลแกเรีย | |||
| พิกัดภูมิศาสตร์: 42°9′N 24°45′E / 42.150°N 24.750°E | |||
|---|---|---|---|
| ประเทศ | |||
| จังหวัด | พลอฟดิฟ | ||
| Established | 4000 BC | ||
| การปกครอง | |||
| - Mayor | Ivan Totev (GERB) | ||
| เนื้อที่ | |||
| - ทั้งหมด | 101.98 กม.² (39.4 ไมล์²) | ||
| ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล | 164 ม. (538 ฟุต) | ||
| ประชากร (Census February 2011[1]) | |||
| - เมือง | 338,153 | ||
| - ความหนาแน่นประชากร | 3,316 คน/กม.² (8,588.4 คน/ตร.ไมล์) |
||
| - ชานเมือง | 403,153 | ||
| - เขตเมือง | 546,472 | ||
| - Demonym | Plovdivchanin | ||
| เขตเวลา | EET (UTC+2) | ||
| - ฤดูร้อน (เวลาออมแสง) | EEST (UTC+3) | ||
| รหัสไปรษณีย์ | 4000 | ||
| รหัสพื้นที่ | (+359) 032 | ||
| เว็บไซต์: www.plovdiv.bg | |||
พลอฟดิฟ (บัลแกเรีย: Пловдив; อังกฤษ: Plovdiv) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศบัลแกเรีย รองจากเมืองโซเฟีย โดยมีประชากร 338,153 คน (ค.ศ. 2011)[1] ประวัติศาสตร์ของเมืองนี้ย้อนไปได้ราว 6,000 ปี ในการตั้งถิ่นฐานในยุคหินใหม่ ราว 4000 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดเมืองหนึ่งในยุโรป[2] เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดพลอฟดิฟ เป็นเมืองสำคัญด้านเศรษฐกิจ การขนส่ง วัฒนธรรม และการศึกษา[3] สถาบันการศึกษาอเมริกันนอกสหรัฐอเมริกาที่เก่าแก่ที่สุดตั้งอยู่ที่เมืองนี้ โดยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1860 แต่หลังจากนั้นย้ายไปอยู่ที่กรุงโซเฟีย ใช้ชื่ออเมริกันคอลเลจออฟโซเฟีย
เมืองตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำมารีตซา ทางเหนือของทิวเขารอโดพี เมืองนี้เคยตกเป็นของมาซิโดเนียสมัยกษัตริย์ฟิลิปที่ 2 เมื่อ 341 ปีก่อนคริสต์ศักราช ผนวกเข้ากับโรมใน ค.ศ. 46 ในสมัยกลางเปลี่ยนผู้ปกครองหลายครั้ง พวกเติร์กเข้ายึดครองในปี ค.ศ. 1364 จนตกเป็นของบัลแกเรียในปี ค.ศ. 1885
อ้างอิง [แก้]
- ^ 1.0 1.1 "1. Население към 01.02.2011 година (338,153 д. в Пловдив, 403,153 д. общо с община Родопи и Марица)". Nsi.bg. สืบค้นเมื่อ 2011-07-03.
- ^ Rodwell, Dennis (2007). Conservation and Sustainability in Historic cities. Blackwell Publishing. p. 19. ISBN 1405126566.
- ^ avtori Evgeni Dinchev ... et al. (2002). Пътеводител България (ใน Bulgarian). София: ТАНГРА ТанНакРа ИК. p. 138. ISBN 954-9942-32-5.