พรีไบโอติกส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พรีไบโอติกส์ (อังกฤษ: Prebiotics) ที่เป็นที่รู้จักและมีการใช้กันมานานก็คือ น้ำตาลสายสั้น (Oligosaccharides) ซึ่งมี กลูโคส (Glucose) , กาแลคโตส (Galactose) , และ ฟรุคโตส (Fructose) รวมทั้ง เอ็น-อาเซทิลกลูโคซามีน (N-acetylglucosamine) เป็นองค์ประกอบ ด้วยโครงสร้างซึ่งซับซ้อน ทำให้เอนไซม์ในกระเพาะอาหารและลำไส้เล็กไม่สามารถย่อยสลายเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ได้ แต่แบคทีเรียในลำไส้ใหญ่ โดยเฉพาะกลุ่มที่ผลิตกรดนม หรือกรดแลคติก (Lactic acid) ได้แก่ Bifidobacteria และ Lactobacilli สามารถใช้เป็นแหล่งอาหารได้ดีกว่าแบคทีเรียชนิดอื่นๆ และเมื่อเรารับประทานพรีไบโอติกส์ไประยะหนึ่ง ประชากรแบคทีเรียในลำไส้ของเราก็จะมีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ส่งเสริมสุขภาพ

พรีไบโอติกส์ มีทั้งที่สกัดมาจากพืชอาหารบางชนิด และสังเคราะห์ขึ้นมาเป็นผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่ขายกันอยู่ในปัจจุบัน

ตัวอย่างของพรีไบโอติกส์ประเภท Oligosaccharides ที่มีจำหน่ายอยู่ในตลาดโลก

  • FOS (eg, oligofructose and neosugar)
  • Inulin
  • GOS
  • Lactulose 1
  • Lactitol
  • Isomalto-oligosaccharide 1
  • Soybean oligosaccharide 1
  • Lactosucrose
  • Gentio-oligosaccharide 1
  • Xylo-oligosaccharide 1

1 มีขายในญี่ปุ่น

จะสังเกตได้ว่า ตลาดในญี่ปุ่นจะมีผลิตภัณฑ์พรีไบโอติกส์ชนิดที่แตกต่างไปจากแหล่งอื่นๆของโลก เนื่องจากนักวิจัยญี่ปุ่นนิยมค้นคว้าหาผลิตภัณฑ์พรีไบโอติกส์ใหม่ๆมาใช้ประโยชน์ นอกจากนี้น้ำนมแม่ก็นับเป็นพรีไบโอติกส์ตามธรรมชาติชนิดหนึ่ง ที่ไม่เพียงแค่เป็นอาหารที่เป็นประโยชน์ และเสริมสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่ทารกเท่านั้น แต่ยังเสริมสร้างระบบทางเดินอาหารที่ดีให้แก่ทารกด้วย