พรินซ์
| พรินซ์ | |
|---|---|
 |
|
| ข้อมูลพื้นฐาน | |
| ชื่อจริง | พรินซ์ โรเจอร์ส เนลสัน |
| แหล่งกำเนิด | Minneapolis, Minnesota, สหรัฐอเมริกา |
| แนวเพลง | ป็อป, ร็อก, ฟังก์, อาร์แอนด์บี |
| อาชีพ | นักร้อง-นักแต่งเพลง, นักดนตรี, โปรดิวเซอร์เพลง, นักแสดง |
| ช่วงปี | 1976–ปัจจุบัน |
| ค่ายเพลง | NPG, Columbia, Universal, Arista, Paisley Park, Warner Bros. |
| ส่วนเกี่ยวข้อง | The Revolution; Wendy and Lisa New Power Generation The Time; Morris Day Sheila E. Kate Bush Vanity 6; Apollonia 6 Mazarati The Family 94 East Madhouse Jill Jones Candy Dulfer Támar |
พรินซ์ โรเจอร์ส เนลสัน (อังกฤษ: Prince Rogers Nelson) เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1958 เป็นนักดนตรี นักร้องชาวอเมริกัน เขามีชื่อในการแสดงหลากหลายชื่อนอกจาก พรินซ์ ในนั้นมีสัญลักษณ์ที่ไม่สามารถออกเสียงได้ ที่เขาใช้ในระหว่างปี 1993-2000 ซึ่งในช่วงนั้นเขามักถูกเรียกว่า "ศิลปินที่เคยเป็นที่รู้จักในนาม พรินซ์" (อังกฤษ: The Artist Formerly Known as Prince)
พรินซ์เป็นศิลปินที่มีผลงานมากมาย มีเพลงกว่า 100 เพลง ทั้งที่เขาร้องเองและของศิลปินอื่น เขาได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 7 ครั้ง, 1 รางวัลลูกโลกทองคำและ 1 รางวัลออสการ์ เขายังมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 2004 เขายังติดอันดับ 1 ในการจัดอันดับศิลปินแนวป็อปในรอบ 25 ปีที่ผ่านมาจัดโดย ARC Rock on the Net[1] โรลลิงสโตน จัดอันดับพรินซ์อยู่ที่อันดับ 28 ใน 100 อันดับของศิลปินที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล[2]
ผลงานในช่วงแรกของเขาจะเป็นแนว อาร์แอนด์บี ดนตรีโซลและฟังก์ ต่อมาเขาผสมผสานแนวเพลงอื่นเข้ามาด้วยไม่ว่าจะเป็น ป็อป, ร็อก, แจ๊ส, นิวเวฟ, ไซเคเดเลีย และฮิปฮอป เขาได้รับอิทธิพลด้านดนตรีจาก สลาย สโตน, ไมล์ส เดวิส, จิมมี เฮนดริกซ์, โจนี มิตเชลล์, เจมส์ บราวน์, พาร์ไลเมนต์-ฟังก์คาเดลิก และคาร์ลอส ซานตานา เอกลักษณ์อันเด่นชัดของผลงานเขาในช่วงต้นถึงกลางทศวรรษ 1980 เช่น การใช้ดรัมแมชชีนเรียบเรียงเพลงแบบเสียงเครื่องจักรโปร่ง ๆ และการใช้ท่อนริฟฟ์เครื่องสังเคราะห์เสียง ในลักษณะดนตรีอาร์แอนด์บี, ฟังก์ และดนตรีโซล ที่เรียกว่า "ดนตรีมินนิเอโพลิส"
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Rock On The Net: The ARC Archive: Top Pop Artists of the Past 25 Years: 1-50
- ↑ "The Immortals: The First Fifty". Rolling Stone Issue 946. Rolling Stone.
