พระวรสารนักบุญลูกา
พระวรสารนักบุญลูกา (อังกฤษ: Gospel of Luke) เป็นเอกสารในชุด พระวรสาร ของพระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาใหม่
เป็นหนึ่งในสี่ของ “พระวรสาร ” และเป็นพระวรสารหนึ่งในสามของ “พระวรสารสหทรรศน์”
แม้ว่าจะไม่ปรากฏชื่อผู้เขียนพระวรสารเล่มนี้ แต่จากหลักฐานที่เชื่อถือได้เป็นจำนวนมากระบุตรงกันว่าเขียนโดย ลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐ ผู้ซึ่งไม่ได้เป็นชาวยิว แต่น่าจะเป็นชาวกรีก เพราะมีความรู้ในเรื่องวัฒนธรรมของชาวกรีกเป็นอย่างดี เคยเป็นเพื่อนร่วมเดินทางไปประกาศกับเปาโลหลายครั้ง นอกจากนี้ลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐยังมีอาชีพเป็นนายแพทย์ในสมัยนั้นด้วย พระวรสารเล่มนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นระหว่างปีค.ศ.59 - 63 จากลักษณะของโครงสร้างและภาษาที่ใช้ในพระวรสารเล่มนี้ เหมือนกันกับในพระธรรมกิจการของอัครทูต ดังนั้นเป็นไปได้อย่างยิ่งว่า ลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐเป็นผู้เขียนพระธรรมกิจการของอัครทูตด้วย
จากพระวรสารทั้งหมด 4 เล่ม พระวรสารนักบุญลูกา เป็นพระวรสารเล่มที่ยาวที่สุด ถูกจัดว่าเป็นพระวรสารที่มีเนื้อหาที่สวยงามที่สุด เขียนเล่าเรื่องราวของพระเยซูได้ครบถ้วนและตามลำดับเหตุการณ์มากที่สุด สาระสำคัญของพระวรสารเล่มนี้คือ ความรู้สึกปิติยินดีที่พระเยซูนำความหวังและการไถ่บาปมาสู่โลกมนุษย์ ความรักที่พระเยซูมีต่อมนุษย์ทุกคน โดยเฉพาะคนยากจนและผู้ถูกกดขี่ข่มเหง สังเกตได้จากคำอุปมาที่พระเยซูตรัสสั่งสอน ซึ่งผู้อ่านจะรู้สึกได้ตลอดทั้งเล่ม
แรกเริ่มลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐเขียนพระวรสารเล่มนี้ขึ้น เพื่อให้เจ้าหน้าที่โรมันคนหนึ่งชื่อ เธโอฟิลัส ได้อ่าน[1] โดยเขียนขึ้นจากมุมมองของชาวกรีก จากลักษณะการเขียนที่มีการอ้างอิงเหตุการณ์ต่างๆกับเวลาที่เกิดขึ้น แสดงว่าผู้เขียนต้องเป็นผู้ที่มีการศึกษาสูง เพราะข้อมูลที่เขียนผ่านการค้นคว้ามาอย่างละเอียด ตัวอย่างเช่น "เมื่อปีที่สิบห้า ในรัชกาลทิเบริอัสซีซาร์ ปอนทิอัสปีลาตเป็นเจ้าเมืองยูเดีย เฮโรดเป็นเจ้าเมืองกาลิลี ฟีลิปน้องชายของเฮโรดเป็นเจ้าเมืองอิทูเรียกับเมืองตราโคนิติส ลีซาเนียสเป็นเจ้าเมืองอาบีเลน และอันนาสกับคายาฟาสเป็นมหาปุโรหิต คราวนั้นพระวจนะของพระเจ้ามาถึงยอห์นบุตรเศคาริยาห์ในถิ่นทุรกันดาร"[2] ซึ่งก็ตรงกับคุณสมบัติของผู้ที่มีอาชีพนายแพทย์เป็นอย่างดี ลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐเขียนพระวรสารเล่มนี้ขึ้นจากการศึกษาและวิจัย[3] โดยตรวจสอบข้อเท็จจริงทั้งกับคนที่อยู่แวดล้อมพระเยซูมาตั้งแต่ต้น และประกอบกับเอกสารต่างๆมากมาย
ลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐมีวัตถุประสงค์ในการเขียนพระวรสารเล่มนี้อยู่ 5 ประการ หนึ่งคือ ต้องการให้ประจักษ์ว่า พระเยซูเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์โลก ลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐได้ลำดับพงศ์ของพระเยซูย้อนไปจนถึงสมัยอาดัม[4] นั่นคือตั้งแต่พระเจ้าเริ่มสร้างโลก แม้ว่าข้อมูลนี้จะมีความหมายไม่มากนักสำหรับชาวกรีก แต่ข้อมูลนี้ทำให้พระเยซูถูกบันทึกเป็นประวัติศาสตร์โลก
ประการที่สองคือ ลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐต้องการบันทึกเรื่องราวของพระเยซูในช่วงที่ยังทรงพระเยาว์[5] ซึ่งไม่มีพระวรสารเล่มใดบันทึกไว้
ประการที่สามคือ ลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐต้องการให้ผู้อ่านทราบว่า พระเยซูนำข่าวประเสริฐมายังคนยากจน คนที่ถูกกดขี่ข่มเหง คนที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมในโลก กลุ่มคนเหล่านี้รู้สึกท้อแท้ เนื่องจากรู้สึกว่าไม่ได้มีอะไรเท่าคนร่ำรวย และคิดว่าชีวิตไม่มีค่า แต่พระเยซูเสด็จมาเพื่อปลดปล่อยให้เป็นไท และประกาศถึงแผ่นดินสวรรค์ที่รออยู่ในโลกหน้า
ประการที่สี่คือ ลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐต้องการให้ความสำคัญกับผู้หญิง[6] โดยบันทึกบทบาทของผู้หญิงในหมู่สาวกของพระเยซู[7]
ประการที่ห้าคือ ลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐต้องการให้ผู้อ่านทราบว่า พระกิตติคุณของพระเยซูเป็นสากล[8] มาถึงคนทุกชาติ ไม่ใช่เฉพาะชนชาติใดชาติหนึ่ง[9]
พระวรสารนักบุญลูกา ใช้ “ลูกา” หรือ “ลก” ในการอ้างอิง
เนื้อหา |
[แก้] โครงร่าง
1. บทนำ 1:1 - 4
2. การประสูติและปฐมวัยของพระเยซู 1:5 - 4:13
3. พระราชกิจของพระเยซูในกาลิลี 4:14 - 9:50
4. พระเยซูเดินทางไปเยรูซาเล็ม 9:51 - 19:27
5. สัปดาห์สุดท้ายของพระเยซู 19:28 - 23:56
6. การคืนพระชนม์ของพระเยซู 24:1 - 53
[แก้] อ้างอิง
Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998
Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997
[แก้] ดูเพิ่ม
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
