พระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญง
-
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระราชวังพระสันตะปาปา
| ศูนย์ประวัติศาสตร์อาวีญง * | |
|---|---|
 พระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญง |
|
| ประเทศ |  ฝรั่งเศส |
| ประเภท | มรดกทางวัฒนธรรม |
| เกณฑ์พิจารณา | (i) (ii) (iv) |
| ประวัติการจดทะเบียน | |
| จดทะเบียน | 2538 (คณะกรรมการสมัยที่ 19) |
| * ชื่อตามที่ได้จดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก |
|
พระราชวังพระสันตะปาปา (ฝรั่งเศส: Palais des Papes) เป็นพระราชวังของพระสันตะปาปาที่ตั้งอยู่ที่อาวีญงในประเทศฝรั่งเศส เป็นสิ่งก่อสร้างของสถาปัตยกรรมกอธิคที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป
พระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญง[1] ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1995
เนื้อหา |
[แก้] ประวัติ
อาวีญงกลายมาเป็นที่ประทับของพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1309 เมื่อแกสคอง แบร์ทรองด์ เดอ กอธในฐานะสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 5 ไม่ทรงมีพระประสงค์ที่จะเผชิญกับเหตุการณ์ร้ายต่างในกรุงโรมหลังจากที่ทรงได้รับเลือกในปี ค.ศ. 1305 พระองค์จึงทรงย้ายสำนักงานการบริหารของพระสันตะปาปา (Papal Curia) ไปตั้งที่อาวีญงในสมัยที่ต่อมาเรียกกันว่า “ราชสำนักพระสันตะปาปาอาวีญง” พระสันตะปาปาคลีเมนต์ประทับเป็นแขกของสำนักสงฆ์โดมินิคันในอาวีญง สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 22พระสันตะปาปาองค์ต่อมา ทรงก่อตั้งราชสำนักอันหรูหราขึ้นที่นั่น แต่สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 12 ผู้ทรงเป็นพระสันตะปาปาองค์ต่อมาทรงเป็นผู้ริเริ่มการบูรณปฏิสังขรณ์วังสังฆราชเก่าอย่างจริงจัง และกระทำต่อมาในสมัยของพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 6
ที่ตั้งของวังอยู่ทางเนินหินทางตอนเหนือของตัวเมืองที่มองไปทางแม่น้ำโรน เดิมวังของพระสังฆราชแห่งอาวีญง การก่อสร้างแบ่งเป็นสองช่วง ช่วงแรกเรียกว่า “วังเก่า” (Palais Vieux) และช่วงที่สองเรียกว่า “วังใหม่” (Palais Neuf) เมื่อสร้างเสร็จเนื้อที่ของวังก็ขยายขึ้นเป็น 11,000 ตาราเมตร การก่อสร้างใช้งบประมาณไปเป็นจำนวนมหาศาลที่มาจากเงินรายได้ส่วนใหญ่ของพระสันตะปาปาในช่วงนั้น
“วังเก่า” ก่อสร้างโดยสถาปนิกปิแยร์ ปัวส์ซองตามโองการของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 12 ผู้ทรงสั่งให้รื้อทั้ง “วังเก่า” ทั้งหมดและสร้างวังใหม่และระเบียงคดที่ขนาดใหญ่กว่าเดิมเป็นอันมากขึ้นแทนที่ สิ่งก่อสร้างใหม่ได้รับการสร้างเสริมอย่างแข็งแรงเพื่อต่อต้านข้าศึก ที่ประกอบด้วยปีกสี่ปีกที่มีหอสูงประกบ
ตัววังมาขยายต่อไปในสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 6, สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 6 และสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 5 ที่กลายมารู้จักกันว่า “วังใหม่” พระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 6 ทรงจ้างฌานเดอลูฟร์ให้สร้างหอใหม่, ตึกอีกหลังหนึ่ง และชาเปลที่ยาว 52 เมตร ต่อมาพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ก็ทรงสร้างหอใหม่อีกสองหอ พระสันตะปาปาเออร์บันสร้างลานหลักเสร็จที่เรียกว่า “Court d'Honneur” และสิ่งก่อสร้างรอบลาน การตกแต่งภายในทำอย่างหรูหราด้วยจิตรกรรมฝาผนัง, พรมแขวนผนัง, จิตรกรรม, ประติมากรรม และเพดานไม้
พระสันตะปาปาย้ายราชสำนักจากอาวีญงกลับไปโรมในปี ค.ศ. 1377 ที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ที่เรียกว่า “ความแตกแยกของอาณาจักรพระสันตะปาปา” (Papal Schism) ที่ฝ่ายอาวีญงพยายามตั้งตนเป็นอิสระโดยการเลือกตั้งพระสันตะปาปาของตนเองที่เรียกว่า “พระสันตะปาปาเท็จ” หรือ “แอนตี้โปป” (antipope) สององค์ที่รวมทั้งพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 แห่งอาวีญง และพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 แห่งอาวีญง อาวีญงจึงเป็นที่ประทับของพระสันตะปาปาเท็จจนกระทั่งปี ค.ศ. 1408 เมื่อพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 ทรงถูกจำขังในพระราชวังอยู่สิบปี พระราชวังอาวีญงอยู่ในมือของพระสันตะปาปาเท็จอยู่หลายปี-ระหว่างนั้นก็ถูกล้อมระหว่างปี ค.ศ. 1410 ถึงปี ค.ศ. 1411-แต่ต่อมาก็ได้รับคืนไปเป็นของพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1433
แม้ว่าวังพระสันตะปาปาจะได้รับคืนให้อยู่ภายใต้การปกครองของพระสันตะปาปาอีกเป็นเวลา 350 ปีต่อมา แต่สภาพของวังก็ค่อยๆ เสื่อมโทรมลงแม้ว่าจะมีการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1516 ก็ตาม เมื่อการปฏิวัติฝรั่งเศสปะทุขึ้นในปี ค.ศ. 1789 วังพระสันตะปาปาก็ถูกยึดโดยนักปฏิวัติแม้ว่าสภาพของวังจะอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมอยู่แล้วก็ตาม ในปี ค.ศ. 1791 วังพระสันตะปาปาก็กลายเป็นที่เกิดเหตุการสังหารหมู่ของฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์ต่อการปฏิวัติ ร่างของผู้ที่ถูกสังหารถูกโยนลงไปใน Tour des Latrines ของ “วังใหม่”
ต่อมาวังก็ถูกยึดโดยรัฐบาลของนโปเลียนเพื่อใช้เป็นค่ายทหารและคุก ตัววังก็ได้รับความเสียหายเพิ่มขึ้นอีกระหว่างการถูกยึดโดยเฉพาะจากฝ่ายที่ต่อต้านนักบวชของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 เมื่อสิ่งตกแต่งภายในและงานไม้ต่างๆ ถูกขนย้ายออกไปเพื่อทำเป็นโรงม้า จิตรกรรมฝาผนังถูกฉาบทับและถูกทำลายไปเป็นส่วนใหญ่ วังเป็นสถานที่ราชการของรัฐบาลฝรั่งเศสมาจนถึงปี ค.ศ. 1906 เมื่อมาเปลี่ยนฐานะเป็นพิพิธภัณฑ์ และตั้งแต่นั้นมาวังก็ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์มาโดยตลอด
ในปัจจุบันวังส่วนใหญ่เปิดให้ประชาชนเข้าชมได้ และเป็นสถานที่ที่ใช้ในการประชุมสัมนา และเก็บเอกสารสำคัญของฝรั่งเศส
[แก้] สถาปัตยกรรม
การมีเนื้อที่ใช้สอยถึง 15,000 ตารางเมตรทำให้วังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญงเป็นสิ่งก่อสร้างแบบกอธิคที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป[2]
[แก้] หอ
2- หอ Latrines หรือ Glacière
3- หอครัว
4- หอเซนต์จอห์น
5- หอ l'Étude
6- หอพระสันตะปาปา
7- หอสวน
8- หอยาม
9- หอเซนต์ลอว์เรนซ์
10- หอ la Gache
11- หอผู้มีเกียรติ
12- หอ Campane
[แก้] ห้องพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 6
ห้องพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 6 เป็นห้องที่สำคัญที่สุดในวังเป็นเที่ที่มีจิตรกรรมฝาผนังบนเพดานและผนัง
[แก้] ชาเปลแซงต์มาร์ติแอล
ชาเปลแซงต์มาร์ติแอลตั้งอยู่บนชั้นสองของหอเซนต์จอห์น ที่มีจิตรกรรมฝาผนังที่เป็นฉากชีวิตของนักบุญมาร์ติแอล (Sain Martial) ที่เขียนโดยมัตเตโอ จิโอวานนิ (Matteo Giovanetti) ระหว่างปี ค.ศ. 1344 ถึงปี ค.ศ. 1345 โดยดูเรื่องได้จากข้างล่างขึ้นไปข้างบน[3]
[แก้] ชาเปลเซนต์จอห์น
ระหว่างปี ค.ศ. 1347 ถึงปี ค.ศ. 1348 มัตเตโอ จิโอวานนิ ก็เขียนจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลเซนต์จอห์นที่ตั้งอยู่ภายใต้ชาเปลแซงต์มาร์ติแอล[4]
[แก้] อ้างอิง
[แก้] ดูเพิ่ม
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่นๆ เกี่ยวกับ วังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญง- Official website (อังกฤษ)
- The Popes Palace, visit and report
[แก้] ระเบียงภาพ
-
สะพานข้ามแม่น้ำโรนไปยังพระราชวัง
-
ประตูหน้า
-
ด้านข้าง
-
ระเบียงคดและลานภายใน
-
ห้องสมุด
-
อุโมงค์
-
ห้องรับแขกผู้เข้าเฝ้า
-
ภายในชาเปลใหญ่
-
จิตรกรรมฝาผนังแบบกอธิคภายในชาเปล
-
จิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลเซนต์มาร์ติน
