พระปิณโฑลภารทวาชเถระ
| พระปิณโฑลภารทวาชเถระ | |
|---|---|
 |
|
| ข้อมูลทั่วไป | |
| ชื่อเดิม: | ภารทวาชมาณพ, ปิณโฑลภารทวาชพราหมณ์ |
| สถานที่เกิด: | เมืองราชคฤห์ |
| วิธีบวช: | เอหิภิกขุอุปสัมปทา |
| เอตทัคคะ: | ผู้บันลือสิงหนาท |
| {{{ปรินิพพาน}}} | |
| {{{สถานที่ปรินิพพาน}}} | |
| สถานะเดิม | |
| ชาวเมือง: | ราชคฤห์ |
| วรรณะเดิม: | พราหมณ์ (ตระกูลภารทวาชโคตร) |
| สถานที่รำลึก | |
| ชื่อสถานที่: | วัดเวฬุวันมหาวิหาร
|
พระปิณโฑลภารทวาชเถระ เป็นพระสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้าในสมัยพุทธกาล ชาวเมืองราชคฤห์ นับเนื่องในพระอสีติมหาสาวก 80 องค์สำคัญของพระพุทธศาสนา ท่านได้รับการยกย่องจากพระพุทธเจ้าว่าท่านเป็นเลิศกว่าภิกษุทั้งหลายในด้าน ผู้บันลือสิงหนาท
เนื้อหา |
ประวัติ [แก้]
พระปิณโฑลภารทวาชเถระ เดิมเป็นพราหมณ์ในพระนครราชคฤห์ เกิดในตระกูลพราหมณ์มหาศาลชื่อว่า ภารทวาชโคตร ท่านมือชื่อตามโคตรของท่านว่า ภารทวาชมาณพ เมื่อเจริญวัยได้ศึกษาเล่าเรียนจนจบไตรเภท ได้ตั้งตนเป็นอาจารย์บอกศิลปวิทยาแก่มาณพทั้ง 500 คน
ภารทวาชนั้นเมื่อเป็นฆราวาสมีนิสัยโลภในอาหารเป็นเนืองนิตย์ เที่ยวแสวงหากินกับศิษย์ของตนไม่เลือกที่ ดังนั้นท่านจึงมีชื่อว่า ปิณโฑลภารทวาชมาณพ
ต่อมามีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาขออุปสมบท ไม่นานท่านก็บรรลุอรหันตผล ท่านเป็นผู้สมบูรณ์ด้วยอินทรีย์ทั้ง 3 คือ สติ, สมาธิ และปัญญา เวลาท่านไปที่ไหนแม้จะอยู่ต่อหน้าพระพักตร์พระพุทธเจ้าก็ตาม ท่านก็ชอบเปล่งสีหนาทอยู่เสมอ ๆ ว่า "ใครมีความสงสัยในมรรคผล ผู้นั้นจงถามเราเถิด" ด้วยเหตุนี้ พระพุทะเจ้าจึงทรงยกย่องท่านว่า เป็นเอตทัคคะผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลายในด้าน ผู้บันลือสิงหนาท
บั้นปลายชีวิต [แก้]
ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงดับขันธปรินิพพาน
อ้างอิง [แก้]
- สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2525). ธรรมวิภาคปริเฉทที่ 2. พิมพ์ครั้งที่ 23. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการแผนกตำรา มหามกุฏราชวิทยาลัย.
ดูเพิ่ม [แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Pindola Bharadvaja |
