พระนิชิเร็ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อนุสาวรีย์พระนิชิเร็น ด้านนอกฮอนโนะจิ ใน อำเภอเทะระมะชิ กรุงเกียวโต

พระนิชิเร็ง (ญี่ปุ่น: (日蓮)) หรือ พระนิชิเร็งไดโชนิน (สำหรับนิชิเร็นโชชู) เป็นพระภิกษุชาวญี่ปุ่น ซึ่งนิกายนิชิเร็งโชชูเชื่อว่าท่านเป็นพระพุทธเจ้าแท้จริง ท่านคือผู้สถาปนาและริเริ่มเผยแผ่คำสอน นัมเมียวโฮเร็งเงเคียว บนพื้นฐานของสัทธรรมปุณฑริกสูตร อันเป็นต้นกำเนิดของศาสนาพุทธนิกายนิชิเร็ง ซึ่งปัจจุบันได้แตกกิ่งก้านออกไปเป็นนิกายย่อย ๆ ประมาณ 32 นิกายในญี่ปุ่น และมีหลายลัทธิยืมคำสอนของท่านไปใช้ด้วย นิกายหลัก ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ นิชิเร็งโชชู และ นิชิเร็งชู แต่นิกายแรกจะเป็นที่รู้จักมากกว่าเพราะมีสานุศิษย์กระจายอยู่ทั่วโลกแม้แต่ในเมืองไทย

ตลอดชีวิตของพระนิชิเร็งฯ ท่านทุ่มเทเผยแผ่คำสอน โดยท่านเรียกร้องให้ชาวญี่ปุ่นละทิ้งคำสอนของนิกายและความเชื่อต่าง ๆ หันมายึดมั่นในสัทธรรมปุณฑริกสูตรแต่เพียงพระสูตรเดียว เพราะท่านกล่าวว่าเป็นพระสูตรที่สูงส่งที่สุดและเป็นเจตนาที่แท้จริงของพระศากยมุนีพุทธเจ้า เมื่อทำเช่นนั้นแล้วจึงจะช่วยให้ประเทศญี่ปุ่นสงบสุข มั่นคง รอดพ้นจากปัญหานานาประการทั้งจากภัยธรรมชาติ ฤดูกาลแปรปรวน โรคระบาด เศรษฐกิจตกต่ำรุนแรง กบฏภายใน และภัยจากจักรวรรดิมองโกล ซึ่งญี่ปุ่นกำลังเผชิญอยู่ในขณะนั้น

แต่หนทางในการเผยแผ่คำสอนของพระนิชิเรH'ฯ ไม่เรียบง่าย บางครั้งถึงขั้นต้องแลกกับชีวิต ด้วยเหตุนี้วงการพุทธศาสนามหายานจึงสดุดีท่านว่า ผู้อุทิศชีวิตต่อสัทธรรมปุณฑริกสูตร

ภูมิหลัง[แก้]

พระนิชิเร็น

พระนิชิเรH'เกิดในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1222 (พ.ศ. 1765) หรือปีที 1 แห่งสมัยโจโอ ในยามรุ่งอรุณ เป็นบุตรชาวประมง หมู่บ้านโตโจ ตำบลนางาสะ เมืองอาวะ (ปัจจุบันคือจังหวัดชิบะ) ประเทศญี่ปุ่น นามในวัยเด็กคือเซ็นนิชิ มาโร นามพ่อคือมิคุนิ โนะ ไทฝุ ชิเงะทาดะ นามแม่คืออุเมะงิขุ

พระนิชิเร็งออกจากบ้านเพื่อศึกษาเล่าเรียน ณ วัดเซอิโซจิเมื่ออายุได้ 12 ปี หลังรับการศึกษาขั้นพื้นฐานแล้วจึงบรรพชาเป็นภิกษุเมื่ออายุ 16 ปี และเปลี่ยนชื่อเป็นเซโชโบะ เร็นโช โดยมีพระอาจารย์นามโดเซ็นโบะคอยดูแลสั่งสอน และเพื่อหวังให้การศึกษาคำสอนศาสนาพุทธลึกซึ้งมากยิ่งขึ้นท่านจึงเริ่มไปเยือนวัดและนิกายต่างๆ ในเมืองคามาคูระ เกียวโต นาราและภูเขาฮิเออิ

สถาปนาคำสอน[แก้]

พระนิชิเร็งสถาปนาคำสอนเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1253 (พ.ศ. 1796) หรือปีที่ 5 แห่งสมัยเค็นโช พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อเป็น นิชิเรน ขณะอายุได้ 32 ปี ซึ่งนิชิแปลว่าดวงอาทิตย์ เร็นแปลว่าดอกบัว (แห่งสัทธรรมปุณฑริกสูตร)

ท่านเริ่มเทศนาประกาศคำสอนของท่านครั้งแรก ณ วัดเซอิโซจิ วัดที่ท่านได้รับการศึกษาในวัยเด็กนั่นเอง ท่านได้เริ่มประณามคำสอนนิกายต่าง ๆ ต่อหน้าสาธารณชนเป็นครั้งแรกและอย่างต่อเนื่องด้วยการท้าพระภิกษุในนิกายต่างๆ มาโต้วาทีธรรม ด้วยเหตุนี้จึงสร้างความไม่พอใจและถูกวิพากษ์วิจารณ์ในกลุ่มผู้นับถือนิกายเหล่านั้นเป็นอย่างมากและนับวันจะยิ่งรุนแรงมากขึ้น

การยื่นริชโชอันโกกุรอน[แก้]

ในบรรดาบทธรรมนิพนธ์ของพระนิชิเร็งบทธรรมนิพนธ์ริชโชอันโกกุรอน (การก่อตั้งคำสอนที่ถูกถ้วนแท้จริงเพื่อก่อเกิดประเทศสันติ) นับว่าโดดเด่นที่สุด ท่านยื่นหนังสือนี้ในวันที่ 16 กรกฎาคม 1260 ต่อรัฐบาลทหารคามาคูระภายใต้การบริหารของผู้สำเร็จราชการโฮโจ โทกิโยริซึ่งปกครองญี่ปุ่นในขณะนั้น ใจความหนังสือเสนอให้รัฐบาลและชาวญี่ปุ่นเลิกให้การสนับสนุนนับถือนิกายต่างๆ หันมานับถือสัทธรรมปุณฑริกสูตรแต่เพียงอย่างเดียวบ้านเมืองจึงจะสงบสุขพ้นหายนะ แต่ไม่ได้รับการสนใจจากรัฐบาลแม้ท่านจะยื่นหนังสือนี้ 3 ครั้งด้วยกัน จนทำให้ผู้นำประเทศหันมาปฏิบัติศรัทธาพุทธรรมของพระนิชิเร็นไดโชนิน

เหตุการณ์สำคัญ[แก้]

ในชีวิตพระนิชิเรนฯมีเหตุการณ์สำคัญๆหลายครั้ง ซึ่งนิกายนิชิเรนเรียกว่าการบีฑาธรรม ตัวอย่างเช่น

  • ถูกซามูไรรุมทำร้ายกลางดึก ณ ที่พักที่มัตสึบางะยัตสึ
  • ต้องโทษประหารชีวิตโดยการตัดคอที่ทัตซูโนะคูชิ แต่ประหารไม่สำเร็จ
  • ถูกเนรเทศไปเกาะซาโดะ
  • ถูกเนรเทศไปแหลมอิสึ
  • การประหารชีวิตและคุมขังกลุ่มชาวนาผู้นับถือที่อัตสึฮาระ

การบรรลุพุทธภาวะ[แก้]

นิกายนิชิเร็งโชชู นั้นเชื่อว่า พระนิชิเรนเป็นพระพุทธสมัยธรรมปลาย (1500 ปีหลังจากที่พระพุทธเจ้าปรินิพพาน) เดิม โดยเชื่อว่าคำสอนของพระศากยมุนีพุทธเจ้าก่อนหน้าสัทธรรมปุณฑริกสูตร เป็นเพียงคำสอนชั่วคราวเท่านั้น ซึ่งสัทธรรมปุณฑริกสูตรถูกเทศนาก่อนที่พระพุทธเจ้าปรินิพพาน 8 ปี

แต่งตั้งพระสงฆ์อาวุโส 6 รูป[แก้]

ก่อนที่พระนิชิเรน จะดับขันธ์ท่านได้ทำการแต่งตั้งพระสงฆ์อาวุโส 6 รูปขึ้นเป็นผู้ทำหน้าที่เป็นแกนนำในการเผยแผ่คำสอนของท่านต่อไปในอนาคต ประกอบด้วย

การดับขันธ์[แก้]

พระนิชิเร็นไดโชนินดับขันธ์ ณ คฤหาสน์ของอิเคงามิ มูเนนากะ เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1282 (พ.ศ. 1825) ณ เวลา 8 นาฬิกา รวมอายุได้ 61 ปี โดยก่อนการดับขันธ์พระนิชิเรนฯได้เทศนาริชโชอันโกกุรอนให้แก่สานุศิษย์ที่มารวมตัวกันเป็นครั้งสุดท้าย มีตำนานที่เล่าต่อกันมาว่ายามที่ท่านดับขันธ์นั้นเกิดแผ่นดินไหวชนิดไม่รุนแรง และดอกซากุระในสวนคฤหาสน์อิเคงามิผลิบานนอกฤดูกาล

อ้างอิง[แก้]

  • ฝ่ายต่างประเทศ, นิชิเรนโชชู, คู่มือการปฏิบัติ
  • Letters of Nichiren. Burton Watson et al., trans.; Philip B. Yampolsky, ed. Columbia University Press, 1996 ISBN 0-231-10384-0
  • Selected Writings of Nichiren. Burton Watson et al., trans.; Philip B. Yampolsky, ed. Columbia University Press, 1990 ISBN 0-231-07260-0
    Full disclosure statement: Soka Gakkai retains the copyrights on the foregoing two works and financed their publication; nonetheless, they show some deviation from similar works currently published under Soka Gakkai's own name.
  • The Record of the Orally Transmitted Teachings, hard cover, Burton Watson, Translator, Soka Gakkai, 2005, ISBN 4-412-01286-7
  • The Soka Gakkai Dictionary of Buddhism (Seikyo Press), Tokyo, 2002.
  • The Writings of Nichiren Daishonin, Soka Gakkai, 1999.)
  • Nichiren Daishōnin Shōden (日蓮大聖人正伝: "Orthodox biography of Nichiren Daishonin"), Taisekiji, 1981
  • A Dictionary of Buddhist Terms and Concepts, Nichiren Shoshu International Center (NSIC), Tokyo, 1983. ISBN 4-88872-014-2.
  • Kirimura, Yasuji: The Life of Nichiren Daishonin. NSIC, 1980
    Note: NSIC, publisher of the foregoing two works, is no longer connected with Nichiren Shoshu.
  • Heisei Shimpen Nichiren Daishonin Gosho (平成新編 日蓮大聖人御書: "Heisei new compilation of Nichiren Daishonin's writings"), Taisekiji, 1994
  • The Writings of Nichiren Daishonin. Soka Gakkai, Tokyo, 1999.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ก่อนหน้า พระนิชิเร็ง ถัดไป
ไม่มี (องค์แรก) 2leftarrow.png พระสังฆราชแห่งนิชิเรนโชชู
(พ.ศ. 1796 - พ.ศ. 1825)
2rightarrow.png พระนิกโค โชนิน