พระช้อย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พระช้อย[1] (Pra Soy) หรือมองซอยเทา หรือสะโดกะยอ ทรงเป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พม่า ที่ปกครองอาณาจักรล้านนา พระองค์เป็นพระโอรสองค์เล็กของเจ้าฟ้าสารวตี หลังจากที่พระบิดาสิ้นพระชนม์แล้ว พระโอรสทั้ง 3 องค์ต่างแย่งชิงราชสมบัติกัน ซึ่งพระองค์ทรงครองราชย์ครั้งแรกต่อจากพระบิดาใน พ.ศ. 2150 - 2151 (1 ปี) และพระองค์ทรงถูกพระชัยทิพ (มองกอยต่อ) พระเชษฐาแย่งราชสมบัติไป แต่พระองค์ก็กลับมาครองราชย์อีกครั้งใน พ.ศ. 2156 - 2158 (2 ปี) ปลายรัชกาล พระเจ้าอโนเพตลุนกษัตริย์แห่งพม่าได้ยกทัพมายึดเมืองเชียงใหม่ซึ่งในขณะนั้นเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรอยุธยา พระช้อยถูกจับและถูกประหารในข้อหากบฏ เมืองเชียงใหม่จึงกลับมาเป็นเมืองขึ้นของพม่าอีกครั้ง

อ้างอิง [แก้]

  1. ^ รุ่งพงษ์ ชัยนาม. ประวัติศาสตร์ล้านนา : ประวัติศาสตร์ไทยที่คนไทยไม่ค่อยมีโกาสได้ศึกษา. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
สมัยก่อนหน้า พระช้อย สมัยถัดไป
เจ้าฟ้าสารวตี 2leftarrow.png เจ้าผู้ครองแคว้นล้านนาภายใต้การปกครองของอยุธยา(ครั้งที่ 1)
(พ.ศ. 2150-พ.ศ. 2151)
2rightarrow.png พระชัยทิพ
พระชัยทิพ 2leftarrow.png เจ้าผู้ครองแคว้นล้านนาภายใต้การปกครองของอยุธยา(ครั้งที่ 2)
(พ.ศ. 2156 - พ.ศ. 2158)
2rightarrow.png พระเจ้าศรีสองเมือง