ปีไร้ฤดูร้อน
ปีไร้ฤดูร้อน หรือ ปีแห่งความยากเข็ญ (อังกฤษ: Year Without a Summer หรือ Poverty Year หรือ Year There Was No Summer หรือ Eighteen Hundred and Froze to Death[1]) คือปี ค.ศ. 1816 ซึ่งเป็นปีที่อากาศในช่วงฤดูร้อนผิดจากปกติที่มีผลในการทำลายพืชพันธุ์ธัญญาหารของยุโรปเหนือ, ตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา และ แคนาดา[2][3] นักประวัติศาสตร์ จอห์น ดี. โพสต์เรียกช่วงเวลานี้ว่าเป็น “ช่วงเวลาแห่งวิกฤตการณ์อันยากเข็ญครั้งยิ่งใหญ่ครั้งสุดท้ายในโลกตะวันตก”[4]
โดยทั่วไปแล้วก็ถือว่าอากาศที่ผิดปกติมีสาเหตุมาจากปัจจัยหลายอย่างที่รวมทั้งระดับการผันแปรของรังสีบนดวงอาทิตย์ที่ต่ำกว่าปกติมาก และฤดูหนาวที่เกิดจากภูเขาไฟระเบิด เหตุการณ์หลังเกิดจากการระเบิดของภูเขาไฟหลายครั้งที่จบลงด้วยการระเบิดของภูเขาไฟแทมโบราในอินโดนีเซียในปี ค.ศ. 1815 ซึ่งเป็นการระเบิดของภูเขาไฟครั้งที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ทราบในรอบ 1,600 ปี
อ้างอิง [แก้]
- ^ Weather Doctor's Weather People and History: Eighteen Hundred and Froze To Death, The Year There Was No Summer
- ^ Saint John New Brunswick Time Date
- ^ The Quebec Chapter of the Canada Country Study Climate Impacts and Adaptation executive summary
- ^ Evans, Robert Blast from the Past, Smithsonian Magazine. July 2002
ดูเพิ่ม [แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
- Eighteen Hundred and Froze To Death
- List of Large Holocene Eruptions (VEI > 4) from the Smithsonian Global Volcanism Program
บทความเกี่ยวกับประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์
