ปาสกาล (หน่วยวัด)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

(เปลี่ยนทางมาจาก ปาสคาล (หน่วยวัด))

ปาสกาล หรือ พาสคาล (pascal สัญลักษณ์ Pa) เป็นหน่วยวัดในระบบเอสไอ ใช้ในการวัดความดันหรือความกด และความเค้น โดยเป็นการวัดแรงที่ตั้งฉากกับระนาบของพื้นที่นั้น

[แก้] เทียบหน่วย

[แก้] หน่วยพหุคูณ

พหุคูณเอสไอสำหรับหน่วยปาสกาล (Pa)
พหุคูณย่อย พหุคูณใหญ่
ค่า สัญลักษณ์ ชื่อ ค่า สัญลักษณ์ ชื่อ
10–1 Pa dPa เดซิปาสกาล 101 Pa daPa เดคาปาสกาล
10–2 Pa cPa เซนติปาสกาล 102 Pa hPa เฮกโตปาสกาล
10–3 Pa mPa มิลลิปาสกาล 103 Pa kPa กิโลปาสกาล
10–6 Pa µPa ไมโครปาสกาล 106 Pa MPa เมกะปาสกาล
10–9 Pa nPa นาโนปาสกาล 109 Pa GPa จิกะปาสกาล
10–12 Pa pPa พิโกปาสกาล 1012 Pa TPa เทระปาสกาล
10–15 Pa fPa เฟมโตปาสกาล 1015 Pa PPa เพตะปาสกาล
10–18 Pa aPa อัตโตปาสกาล 1018 Pa EPa เอกซะปาสกาล
10–21 Pa zPa เซปโตปาสกาล 1021 Pa ZPa เซตตะปาสกาล
10–24 Pa yPa ยอกโตปาสกาล 1024 Pa YPa ยอตตะปาสกาล
หน่วยที่นิยมใช้แสดงเป็นตัวหนา
ปาสกาล (หน่วยวัด) เป็นบทความเกี่ยวกับ ฟิสิกส์ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น
ข้อมูลเกี่ยวกับ ปาสกาล (หน่วยวัด) ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ หรือ ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ฟิสิกส์
เครื่องมือส่วนตัว