ปาณรวัฐ กิตติกรเจริญ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บิ๊ก ดีทูบี
Big D2B.JPG
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด ปาณรวัฐ (อภิเชษฐ์) กิตติกรเจริญ
ชื่อเล่น บิ๊ก
ฉายา ชินจัง, เจมส์น้อย
วันเกิด 2 ธันวาคม พ.ศ. 2525
เสียชีวิต 9 ธันวาคม พ.ศ. 2550 (อายุ 25 ปี)
แนวเพลง ป๊อป
อาชีพ นักร้อง, นักแสดง
ปี พ.ศ. 2544 - 2546 (นักร้อง)
ค่าย อาร์เอส
ส่วนเกี่ยวข้อง ดีทูบี
วรเวช ดานุวงศ์ (แดน)
กวี ตันจรารักษ์ (บีม)

ปาณรวัฐ (ชื่อเดิม: อภิเชษฐ์) กิตติกรเจริญ มีชื่อเล่นว่า บิ๊ก สมาชิกวงดนตรี ดีทูบี เกิดวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2525 และเสียชีวิตวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ขณะอายุ 25 ปี

ประวัติ[แก้]

"ปาณรวัฐ กิตติกรเจริญ" มีชื่อเดิมว่า "อภิเชษฐ์ กิตติกรเจริญ" หรือ "บิ๊ก" เกิดวันพฤหัสบดีที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2525 เวลา 9.30 น. เป็นบุตรชายคนเดียวของนายอุดมและนางยุพา กิตติกรเจริญ

เข้าวงการด้วยการประกวดร้องเพลงในโครงการ Panasonic Star Challange โดยใช้เพลง "งมเข็มในทะเล" ของ โดม ปกรณ์ ลัม ในการประกวด และมีผลงานถ่ายแบบกับถ่ายโฆษณาตามลำดับก่อนจะมาเป็นหนึ่งในสมาชิกวงดีทูบี บิ๊กมีความสามารถพิเศษในการควงพลองไฟและกระโดดลอดห่วงไฟ ซึ่งเขาเคยแสดงในรายการ สมาคมชมดาว กับ ตี10 ตามลำดับ

มีฉายาที่ได้รับจากแฟน ๆ ว่า ชินจัง เนื่องจากมีคิ้วที่หนาเข้ม เหมือนตัวการ์ตูนชินจัง และฉายา เจมส์น้อย เนื่องจากมีหน้าตาที่ละม้ายคล้ายคลึงกับ เจมส์ เรืองศักดิ์

ขณะที่ดีทูบีกำลังโด่งดังถึงขีดสุด บิ๊กประสบอุบัติเหตุขับรถยนต์ส่วนตัวตกคูน้ำในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งบิ๊กมีอาการน้ำครำท่วมปอดแต่การรักษาเป็นไปได้ด้วยดีเมื่อบิ๊กรู้สึกตัวสามารถทักทายแฟนเพลงได้อีกครั้ง ก่อนกลายเป็นฝันร้ายเมื่อบิ๊กโคม่าก่อนแพทย์ตรวจพบเชื้อรา Scedosporium ในสมองในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งโอกาสรอดชีวิตมีเพียง 0.01% เท่านั้น และได้เปลี่ยนชื่อเป็น ปาณรวัฐ ซึ่งเป็นชื่อขอพระราชทานจากสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช มีความหมายว่า "ผู้มีชีวิตอยู่ตามคำขอ" เพื่อเป็นศิริมงคล

ภายหลังการรักษาด้วยวัคซีนเฉพาะโรคและได้รับกำลังใจอย่างมากมาย บิ๊กรอดชีวิตและออกจากห้องไอซียูในเวลาต่อมา แต่กลายเป็นเจ้าชายนิทราซึ่งสร้างความเศร้าโศกแก่แฟนเพลงเป็นอย่างมาก

บิ๊กได้เสียชีวิตลงเมื่อวันอาทิตย์ที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เวลา 9.30น. ด้วยอาการติดเชื้อในกระแสโลหิตที่โรงพยาบาลศิริราช หลังเป็นเจ้าชายนิทราจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ถึง 4 ปี[1]

การศึกษา[แก้]

  • มัธยมศึกษาปีที่ 1-3 : โรงเรียนอัสสัมชัญสมุทรปราการ (สำโรง)
  • มัธยมศึกษาปีที่ 4-6 : โรงเรียนเพ็ญสมิทธ
  • มหาวิทยาลัย : ปี 2 คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ภาควิชาวิทยุโทรทัศน์ สาขาภาพยนตร์

ผลงานที่ผ่านมา[แก้]

อัลบั้มเพลง[แก้]

  • D2B[2]
  • D2B Summer
  • D2B Type II[3]

คอนเสิร์ต[แก้]

  • D2B SUMMER LIVE IN CONCERT[4]
  • D2B GOODTIME THANKS CONCERT FOR FRIENDS[5]
  • D2B THE MIRACLE CONCERT[6]

ภาพยนตร์[แก้]

  • สังหรณ์

ละคร[แก้]

  • วัยร้ายเฟรชชี่

โฆษณา[แก้]

การเสียชีวิตของบิ๊ก[แก้]

เวลา 01.00 น. ของคืนวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 บิ๊กได้ขับรถยนต์บีเอ็มดับเบิลยูรุ่น 318 หมายเลขทะเบียน วพ 4973 กรุงเทพมหานคร ของตนและมีเพื่อนโดยสารไปด้วยหนึ่งคน เพื่อกลับบ้านหลังจากแสดงคอนเสิร์ตเสร็จ[7] ประสบอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำตกลงไปในคูน้ำที่ถนนศรีนครินทร์ จังหวัดสมุทรปราการ ตำรวจ สภ.อ.เมืองสมุทรปราการ จึงนำทั้งคู่ส่งโรงพยาบาล

อาการของบิ๊กเบื้องต้นยังเป็นไปได้ด้วยดี ยังมีความรู้สึกตัวดี แต่ไม่นาน ก็ต้องนอนโดยไม่รู้สติ เพราะสมองถูกเชื้อโรคที่มาจากน้ำเน่าในคูทำลาย แฟน ๆ ที่ทราบข่าวซึ่งส่วนใหญ่เป็นเด็กวัยรุ่นหญิง ต่างพากันไปเยี่ยมเยียนและร้องไห้เป็นกลุ่มจำนวนมากกลุ่มหนึ่ง การรักษา คณะแพทย์ได้พยายามช่วยชีวิตบิ๊กด้วยการให้ยาและผ่าตัดอยู่หลายครั้ง รวมถึงยาตัวใหม่ที่เพิ่งมีการผลิตออกมาด้วย แต่ก็ทำได้เพียงช่วยไม่ให้เสียชีวิตเท่านั้น แต่สมองก็ยังไม่รับรู้ใด ๆ ทั้งสิ้น ได้ย้ายที่รักษาไปหลายแห่ง และต้องนอนรักษาตัวอยู่นานถึง 4 ปี โดยมี น.พ.มนูญ ลีเชวงวงศ์ เป็นแพทย์เจ้าของไข้ ซึ่งคณะแพทย์ผู้รักษาได้เปิดแถลงข่าว แถลงความคืบหน้าของอาการเป็นระยะ ๆ จนกระทั่งเวลา 09.00 น. ของวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2550 บิ๊กก็ได้เสียชีวิตลงในที่สุด ที่โรงพยาบาลศิริราช ด้วยอาการติดเชื้อในปอด รวมอายุ 25 ปี กับ 1 สัปดาห์

ซึ่งก่อนหน้านั้น ทางต้นสังกัด คือ อาร์.เอส.โปรโมชั่น ได้จัดคอนเสิร์ตพิเศษในชื่อ "ดีทูบี เดอะ เนเวอร์-เอ็นดิ้ง คอนเสิร์ต : ทริบูต ทู บิ๊ก ดีทูบี" ขึ้นในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ที่หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ เพื่อเป็นการระลึกถึงบิ๊ก และถือเป็นการยุติวงดีทูบีไปในตัว โดยรายได้จากการจัดคอนเสิร์ตเมื่อหักตค่าใช้จ่ายแล้ว ได้มอบให้ครอบครัวของบิ๊ก เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการรักษาด้วย[8]

พิธีศพของบิ๊ก ได้จัดขึ้นที่ ศาลา 3 วัดหนามแดง (ซึ่งเป็นศาลาที่ใช้ทำบุญวันเกิดบิ๊ก ตลอด 4 ปี ที่เป็นเจ้าชายนิทรา) โดยมีการสวดอภิธรรม 7 วัน ก่อนจะมีพิธีบรรจุศพ (ซึ่งครอบครัวกิตติกรเจริญ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระราชทาน พวงมาลาหน้าศพ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร พระราชทานพวงมาลา ทรงเป็นเจ้าภาพสวดอภิธรรม 7 วัน พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา และ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ ประทานพวงมาลาหน้าศพ) และตลอดระยะเวลา 100 วันที่ได้มีการบรรจุศพของบิ๊ก จะมีการสวดพระอภิธรรมทุกวันพระใหญ่ โดยจะมีแฟนคลับ และผู้ที่มีความผูกพันกับบิ๊กไปร่วมงานเสมอ วันทำบุญครบรอบ 50 และ 100 วันก็มีการถวายภัตตาหาร และทำบุญร่วมกัน ซึ่งจะมีคนมาร่วมงานมากกว่าปกติ

วันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2551 เป็นวันสวดอภิธรรมวันสุดท้าย ซึ่งพระบรมโอสาธิราชธิราชฯ ทรงรับไว้ในพระราชานุเคราะห์

และครอบครัวกิตติกรเจริญก็ได้รับพระมหากรุณาสูงสุด เมื่อได้รับพระราชทานเพลิงศพจากสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร รวมทั้งพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ เสด็จพระราชดำเนิน มาพระราชทานเพลิงศพด้วยพระองค์เอง ในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2551 โดยตลอดวันมีผู้คนเป็นจำนวนมากมาร่วมไว้อาลัยบิ๊กเป็นครั้งสุดท้าย มีหลายคนที่อยู่ที่วัดจนกระทั่งได้รับคำยืนยันจากเจ้าหน้าที่ทางวัดว่า ศพได้เผาหมดแล้ว จึงแยกย้ายกันกลับบ้าน วันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2551 ครอบครัวและคนใกล้ชิด ได้นำอัฐิของบิ๊ก ไปลอยอังคารที่ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

แม้ทุกวันนี้บิ๊กจะเสียไปแล้ว แต่แฟนคลับ และคนใกล้ชิด ก็ยังแวะไปเยี่ยมเยียนครอบครัวกิตติกรเจริญเสมอ[9]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]