ปันผล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เงินปันผล (อังกฤษ: dividend) คือ ส่วนแบ่งทางกำไรจากการดำเนินงานของกิจการ ซึ่งไม่จำเป็นต้องมีการปันผลเป็นเงินสด แต่ยังสามารถปันผลเป็นหุ้น หรือใบสำคัญแสดงสิทธิ์ได้ โดยทั่วไปการจ่ายเงินปันผลจะจ่ายเมื่อกิจการมีผลประกอบการเป็นกำไรหลังหักค่าใช้จ่ายจากการดำเนินงานและค่าใช้จ่ายอื่นๆจนเป็นยอดกำไรสุทธิของการดำเนินงานในงวดนั้น

เงื่อนไขการจ่ายเงินปันผล [แก้]

บริษัทจดทะเบียนหลายแห่งมีการกำหนดเงื่อนไขของการจ่ายเงินปันผล ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วมีการกำหนดการจ่ายโดยคำนวณจากยอดกำไรสุทธิ ไม่ต่ำกว่าร้อยละ 50 ของการดำเนินงาน แต่ทั้งนี้มีหลายบริษัทที่จ่ายปันผลจากการดำเนินงานหลังหักค่าใช้จ่ายไม่ต่ำกว่าร้อยละ 100 เช่นกัน ซึ่งข้อกำหนดเหล่านี้เป็นเงื่อนไขที่แต่ละบริษัทจะตั้งขึ้นมาเพื่อเป็นนโยบายการจ่ายเงินปันผล ไม่มีข้อกำหนดตายตัวชัดเจนใดๆเกี่ยวกับการจ่ายเงินปันผล แต่ทั้งนี้หากผลการดำเนินงานในรอบบัญชีแม้มีกำไรจากการดำเนินงาน แต่ยอดทางบัญชีไม่สามารถจ่ายปันผลได้เนื่องจากอาจติดปัญหาหนี้สิน บางบริษัทจะใช้วิธีการ ลดพาร์ เพื่อทำการจ่ายปันผลแทนได้

อ้างอิง [แก้]