ปอทะเล
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ปอทะเล | |
|---|---|
 |
|
| สถานะการอนุรักษ์ | |
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ | |
| อาณาจักร: | Plantae |
| (unranked): | Angiosperms |
| (unranked): | Eudicots |
| (unranked): | Rosids |
| อันดับ: | Malvales |
| วงศ์: | Malvaceae |
| สกุล: | Hibiscus |
| ชนิด: | H. tiliaceus |
| ชื่อทวินาม | |
| Hibiscus tiliaceus L. |
|
| ชื่อพ้อง | |
|
Talipariti tiliaceum (L.) Fryxell[2] |
|
ปอทะเล (ชื่อวิทยาศาสตร์: Hibiscus tiliaceus)เป็นไม้ยืนต้น ใบรูปหัวใจ ขอบใบหยักถี่ ใต้ใบมีขนอ่อนๆปกคลุม ดอกสีเหลือง บานตอนสาย พอตกเย็นจะกลายเป็นสีแดงแล้วหลุดร่วงไป ผลแห้ง แตก พบปอทะเลในบริเวณรอยต่อระหว่างน้ำจืดกับน้ำเค็ม
การใช้ประโยชน์ [แก้]
เปลือกปอทะเลใช้ทำเชือก ใบเป็นยารักษาแผล เนื้อไม้ของปอทะเลมีความถ่วงจำเพาะ 0.6.นำไปใช้ในงานช่างไม้ได้ เช่นทำเรือ เปลือกไม้และรากใช้ต้มทำยาแก้ไข้ ใบอ่อนกินเป็นผัก ชนพื้นเมืองในฮาวายนำเนื้อไม้ไปสร้างเรือแคนู[3] ประเทศในแถบเอเชียนิยมนำปอทะเลไปทำบอนไซ
สารเคมี [แก้]
Cyanidin-3-glucoside เป็นแอนโทไซยานินชนิดหลักที่พบในดอกของปอทะเล[4] ใบของปอทะเลมีสารต้านอนุมูลอิสระและ มีกิจกรรมต่อต้าน tyrosinase[5]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "Hibiscus tiliaceus". NatureServe Explorer. NatureServe. สืบค้นเมื่อ 2007-07-03.
- ↑ "Talipariti tiliaceum (L.) Fryxell". Germplasm Resources Information Network. United States Department of Agriculture. 2002-07-24. สืบค้นเมื่อ 2010-02-16.
- ↑ "hau, hau kaʻekaʻe". Hawaii Ethnobotany Online Database. Bernice P. Bishop Museum. สืบค้นเมื่อ 2009-02-28.
- ↑ Lowry, 1976
- ↑ (Masuda et al., 1999; 2005)
- Lowry, J.B. (1976). “Floral anthocyanins of some Malesian Hibiscus species”. Phytochemistry 15: 1395–1396.
- Masuda, T., Yonemori, S., Oyama, Y., Takeda, Y., Tanaka, T., Andoh, T., Shinohara, A., Nakata, M. (1999). ”Evaluation of the antioxidant activity of environmental plants: activity of the leaf extracts from seashore plants”. Journal of Agricultural and Food Chemistry 47: 1749–1754.
- Masuda, T., Yamashita, D., Takeda, Y., Yonemori, S. (2005). “Screening for tyrosinase inhibitors among extracts of seashore plants and identification of potent inhibitors from Garcinia subelliptica”. Bioscience, Biotechnology and Biochemistry 69: 197–201.
