หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล
| หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล | ||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล |
||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
พลตรี หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล ทรงเป็นโอรสในสมเด็จฯกรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการกับหม่อมพุก ประสูติเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2436 ทรงศึกษาที่โรงเรียนราชวิทยาลัย ที่บ้านสมเด็จเจ้าพระยา และจึงเดินทางไปศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก หลังจากนั้นเสด็จไปทรงศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยโกรลิชเตเฟลเดอ ประเทศเยอรมัน ต่อจากนั้นเข้าศึกษาที่โรงเรียนรบ Kriegschule ที่เมืองเมทซ์ เดินทางกลับประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2456
ทรงรับราชการที่กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ พ.ศ. 2460 ทรงเป็นผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ ทรงเป็นกรรมการร่างแบบฝึกหัดทหารปืนใหญ่ ในปี พ.ศ. 2461 สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถโปรดให้ไปประทับด้วย ณ วังปารุสกวัน จนกระทั่งทิวงคตเมื่อ พ.ศ. 2463
หลังจากนั้นทรงดำรงตำแหน่งผู้ช่วยทูตทหารบก ณ กรุงปารีสและกรุงลอนดอน ต่อมาในปี พ.ศ. 2467 ทรงเป็นผู้บังคับการกองโรงเรียนนายร้อยชั้นมัธยม พ.ศ. 2471 ทรงเป็นปลัดเสนาธิการทหารบก พ.ศ. 2473 ย้ายสังกัดจากกระทรวงกลาโหมไปประจำการในกระทรวงต่างประเทศ ทรงเป็นอัครราชทูตพิเศษผู้มีอำนาจเต็มของประเทศไทยประจำประเทศเยอรมนี เดนมาร์ก สวีเดน และ นอร์เวย์
ปี 2479 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อ วันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
บุตร-ธิดา[แก้]
หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ สมรสกับหม่อมราชวงศ์สอางค์ ปราโมช อดีตหม่อมในกรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ หม่อมเจ้าลีลาศหงษ์ กฤดากร มีบุตรธิดาเป็นหม่อมราชวงศ์ 4 คน [1] คือ
- หม่อมราชวงศ์หญิงสำอางวรรณ เทวกุล สมรสกับนายบัญชา ล่ำซำ
- หม่อมราชวงศ์ เทวกุล
- หม่อมราชวงศ์ เทวกุล
- หม่อมราชวงศ์ เทวกุล
และสมรสกับหม่อมแตงไทย เดชผล มีบุตรชาย 2 คน คือ
- หม่อมราชวงศ์วงศ์ปิติ เทวกุล
- หม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธร เทวกุล
เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]
- พ.ศ. 2511 - ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.)[2]
อ้างอิง[แก้]
- ↑ คึกฤทธิ์ ปราโมช, ม.ร.ว.. โครงกระดูกในตู้. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สยามรัฐ, พิมพ์ครั้งที่ 8 พ.ศ. 2547. 109 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-690-131-1
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๘๕, ตอน ๔๔ , ๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๑๑