หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก ปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล)
หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล
หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล
หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล
ข้อมูล
วันประสูติ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2436
วันสิ้นพระชนม์ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
พระบิดา สมเด็จฯกรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ
พระมารดา หม่อมพุก
หม่อม หม่อมราชวงศ์สอางค์ ปราโมช
หม่อมแตงไทย เดชผล
บุตร 5 คน
ราชวงศ์ ราชวงศ์จักรี

พลตรี หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ เทวกุล ทรงเป็นโอรสในสมเด็จฯกรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการกับหม่อมพุก ประสูติเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2436 ทรงศึกษาที่โรงเรียนราชวิทยาลัย ที่บ้านสมเด็จเจ้าพระยา และจึงเดินทางไปศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก หลังจากนั้นเสด็จไปทรงศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยโกรลิชเตเฟลเดอ ประเทศเยอรมัน ต่อจากนั้นเข้าศึกษาที่โรงเรียนรบ Kriegschule ที่เมืองเมทซ์ เดินทางกลับประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2456

ทรงรับราชการที่กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ พ.ศ. 2460 ทรงเป็นผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ ทรงเป็นกรรมการร่างแบบฝึกหัดทหารปืนใหญ่ ในปี พ.ศ. 2461 สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถโปรดให้ไปประทับด้วย ณ วังปารุสกวัน จนกระทั่งทิวงคตเมื่อ พ.ศ. 2463

หลังจากนั้นทรงดำรงตำแหน่งผู้ช่วยทูตทหารบก ณ กรุงปารีสและกรุงลอนดอน ต่อมาในปี พ.ศ. 2467 ทรงเป็นผู้บังคับการกองโรงเรียนนายร้อยชั้นมัธยม พ.ศ. 2471 ทรงเป็นปลัดเสนาธิการทหารบก พ.ศ. 2473 ย้ายสังกัดจากกระทรวงกลาโหมไปประจำการในกระทรวงต่างประเทศ ทรงเป็นอัครราชทูตพิเศษผู้มีอำนาจเต็มของประเทศไทยประจำประเทศเยอรมนี เดนมาร์ก สวีเดน และ นอร์เวย์

ปี 2479 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อ วันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2513


บุตร-ธิดา[แก้]

หม่อมเจ้าปรีดิเทพย์พงษ์ สมรสกับหม่อมราชวงศ์สอางค์ ปราโมช อดีตหม่อมในกรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ หม่อมเจ้าลีลาศหงษ์ กฤดากร มีบุตรธิดาเป็นหม่อมราชวงศ์ 4 คน [1] คือ


และสมรสกับหม่อมแตงไทย เดชผล มีบุตรชาย 2 คน คือ


เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. คึกฤทธิ์ ปราโมช, ม.ร.ว.. โครงกระดูกในตู้. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สยามรัฐ, พิมพ์ครั้งที่ 8 พ.ศ. 2547. 109 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-690-131-1
  2. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๘๕, ตอน ๔๔ , ๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๑๑