ประสิทธิภาพการแปลงพลังงาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พลังงานเป้าหมายที่ได้จากการแปลงจะน้อยกว่าพลังงานที่ใส่เข้าไปในเครื่องแปลงเสมอ

ประสิทธิภาพการแปลงพลังงาน (อังกฤษ: energy conversion efficiency) คืออัตราส่วนระหว่างพลังงานเป้าหมายที่ออกจากเครื่องแปลงพลังงาน ต่อพลังงานที่ใส่เข้าไปในเครื่องแปลง เพราะโดยธรรมชาติแล้วในกระบวนการแปลงพลังงานจะมีพลังงานส่วนที่สูญเสีย (ถูกแปลงเป็นพลังงานชนิดที่ไม่ต้องการ) เสมอ

ตัวอย่างประสิทธิภาพการแปลงพลังงาน[แก้]

กระบวนการแปลง ประสิทธิภาพ
การผลิตพลังงานไฟฟ้า
แก๊สเทอร์ไบน์ ถึง 40%[ต้องการอ้างอิง]
กังหันน้ำ ถึง 90%[ต้องการอ้างอิง]
กังหันลม ถึง 59% (ค่าสูงสุดทางทฤษฎี)[ต้องการอ้างอิง]
โซลาร์เซลล์ 6–40% (ขึ้นอยู่กับเทคโนโลยี, โดยทั่วไปคือ 15%, ค่าสูงสุดทางทฤษฎี 85–90%)[ต้องการอ้างอิง]
เซลล์เชื้อเพลิง ถึง 85%[ต้องการอ้างอิง]
เครื่องยนต์ และมอเตอร์
เครื่องยนต์สันดาปภายใน 10–50%[ต้องการอ้างอิง]
มอเตอร์ไฟฟ้า 70–99.99% (ใหญ่กว่า 200 วัตต์) ; 50–90% (ระหว่าง 10–200 วัตต์) ; 30–60% (เล็กกว่า 10 วัตต์)[ต้องการอ้างอิง]
กระบวนการทางธรรมชาติ
การสังเคราะห์ด้วยแสง ถึง 6% [1]
กล้ามเนื้อ 14–27%[ต้องการอ้างอิง]
เครื่องใช้ในบ้าน
ตู้เย็น 20-50%
หลอดไส้ 10% [2]
หลอดแอลอีดี ถึง 35%[ต้องการอ้างอิง]
หลอดฟลูออเรซเซนต์ หลอดผอม 28%, หลอดตะเกียบ (ขนาดเล็ก) 19.5% [2]
หลอดไอโซเดียมควาามดันต่ำ 40.5% [2]
หลอดเมทัลฮาไลด์ 24% [2]
Switched-mode power supply ปกติอยู่ที่ 95%[ต้องการอ้างอิง]
เครื่องทำน้ำอุ่น 90–95%[ต้องการอ้างอิง]
เครื่องทำความร้อน ~100%
อื่น ๆ
อาวุธปืน ~30% (.300 Hawk ammunition)
อิเล็กโทรไลซิสของน้ำ 50–70% (ค่าสูงสุดทางทฤษฎี 80–94%)

อ้างอิง[แก้]

  1. Miyamoto K. "Chapter 1 - Biological energy production". Renewable biological systems for alternative sustainable energy production (FAO Agricultural Services Bulletin - 128). Food and Agriculture Organization of the United Nations. สืบค้นเมื่อ 2009-01-04. 
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Light Pollution Handbook. Springer. 2004.