ประชานิยม
ประชานิยม (อังกฤษ: populism) นิยามว่าเป็นอุดมการณ์[1][2][3][4] หรือที่พบได้น้อยกว่าว่าเป็น ปรัชญการเมือง[5][6][7] หรือเป็นวาทกรรมประเภทหนึ่ง[3][6] นั่นคือ แนวคิดทางสังคมการเมืองซึ่งเปรียบ "ประชาชน" กับ "อภิชน" และกระตุ้นการเปลี่ยนแปลงระบบสังคมและการเมือง นอกจากนี้ ประชานิยมยังสามารถนิยามได้ว่าเป็นรูปแบบวาทศิลป์ซึ่งสมาชิกความเคลื่อนไหวภาคการเมืองหรือสังคมหลายคนใช้ พจนานุกรมเคมบริดจ์นิยามว่าเป็น "แนวคิดและกิจกรรมทางการเมืองอันมีเจตนาเพื่อเป็นตัวแทนของความต้องการและความปรารถนาทั่วไปของประชาชน"[8] ประชานิยมสามารถเข้าใจได้ว่าเป็นวาทกรรมการเมืองซึ่งดึงดูดใจประชากรส่วนใหญ่ โดยไม่คำนึงถึงความแตกต่างของชนชั้นและการถือพวกทางการเมือง ประชานิยมนั้นตรงกันข้ามกับรัฐนิยม ซึ่งถือว่านักการเมืองอาชีพเพียงจำนวนหนึ่งมีความรู้ดีกว่าประชาชนและการตัดสินใจของรัฐในนามของพวกนั้น อย่างไรก็ตาม มีการอธิบายว่าผู้นิยมประชานิยมนั้นค้ำจุนรัฐบาลอำนาจนิยม อันเกิดจากกระบวนการปลุกระดมทางการเมืองซึ่งผู้นำจะปราศรัยแก่มวลชนโดยปราศจากการประนีประนอมของพรรคหรือสถาบันใด ๆ[9]
[แก้] อ้างอิง
- ^ Religious Rhetoric in American Populism: Civil Religion as Movement Ideology, Rhys H. Williams and Susan M. Alexander,1994, Society for the Scientific Study of Religion
- ^ Anthropology and development: understanding contemporary social change, Jean-Pierre Olivier de Sardan
- ^ 3.0 3.1 CONTEMPORARY POLITICAL IDEOLOGIES, Andras Bozoki, Terms: Winter and Spring 1995, Department of Political Science, Budapest, CENTRAL EUROPEAN UNIVERSITY
- ^ The Reinvention of Populism: Islamist Responses to Capitalist Development in the Contemporary Maghreb, Alejandro Colás, 2001
- ^ Merriam-Webster's collegiate encyclopedia, Merriam-Webster, Inc
- ^ 6.0 6.1 Reasons for popularity of populist parties – Comparison of Poland and Estonia, Monika Kaliciak, p. 3
- ^ American Heritage Dictionary, entry "Populism"
- ^ populism – Cambridge Dictionary Oline: Free English Dictionary
- ^ Karen Kampwirth, ed., Gender and Populism in Latin America. Pennsylvania State University Press, 2010, page 2.
