บ็อบ มาร์เลย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บ็อบ มาร์เลย์
Bob-Marley.jpg
บ็อบ มาร์เลย์ ในงานคอนเสิร์ต ปีค.ศ. 1981
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด โรเบิร์ต เนสตา มาร์เลย์
(Robert Nesta Marley)
ฉายา Tuff Gong
วันเกิด 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945
เกิดที่ ประเทศจาเมกา
วันที่เสียชีวิต 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1981
แนวเพลง เร้กเก้
อาชีพ นักร้อง,นักดนตรี
เครื่องดนตรี กีตาร์,เพอร์คัชชัน
ปี ค.ศ.. 1962–1981
ค่าย Studio One, Beverley's, Upsetter/Trojan, Island/Tuff Gong
ส่วนเกี่ยวข้อง The Wailers Band
The Wailers
เว็บไซต์ bobmarley.com

โรเบิร์ต บ็อบ เนสตา มาร์เลย์ (อังกฤษ: Robert "Bob" Nesta Marley) (6 กุมภาพันธ์ 1945 - 11 พฤษภาคม 1981) เป็นนักร้องเร็กเก้ชาวจาเมกา , นักร้อง , นักแต่งเพลง , และมือกีตาร์ ที่ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียง[1][2] เริ่มมีผลงานในปีค.ศ. 1963 กับกลุ่มเวลเลอร์ (The Wallers) เขาลอกเลียนแบบการแต่งเพลงที่โดดเด่นและสะท้อนมายังผู้ชมทั่วโลก , เวลเลอร์ไปพบกับ Lee Scratch Perry ซึ่งถือเป็นผู้ผลิตและผู้ปล่อยแนวเพลงเร็กเก้ออกสู่แนวตลาดในยุคแรกๆ[3] หลังจากที่ทางกลุ่มเวลเลอรืได้ยกเลิกลงในปีค.ศ. 1974[4] บ็อบ มาร์เลย์ ได้ทำให้การลุล่วงด้วยการทำให้ถึงจุดสุดยอดด้วยการเปิดตัวอัลบั้ม Exodus ในปีค.ศ. 1977 และทำให้เขาได้เป็นที่ยอมรับแล้วมีชื่อเสียงไปทั่วโลกและเขาก็ได้รับให้เป็นศิลปินที่ขายดีที่สุดในโลกตลอดกาลด้วยยอดขายมากกว่า 75 ล้านอัลบั้มและซิงเกิ้ล[5][6] เขาเป็นคนที่ตีแพร่คำว่า Rastafari และการร้องผสมผสานดนตรีของเขากับที่มีความรู้สึกถึงจิตวิญญาณได้อย่างดี [7]

ชีวิตในวัยเด็กและอาชีพ[แก้]

โรเบิร์ต บ็อบ เนสตา มาร์เลย์เกิดในฟาร์มของปู่ของเขาในหมู่บ้านเล็ก Nine Mile , Saint Ann Parish, ประเทศจาเมกา โดยมี Norval Sinclair Marley (พ่อ) และ Cedella Booker (แม่).[8] Norval Marley เป็นชาวยุโรปกึ่งจาเมกาและมีมรดกจากอังกฤษNorval อ้างว่าตนเป็นกัปตันอยู่ในกองนาวิกโยธิน , ในเวลาเดียวกันเขาก็ได้แต่งงานกับ Cedella Booker ชาวแอฟริกากึ่งจาเมกา หลังจากนั้นเมื่อเขาอายุได้ 18 ปี , เขาถูกว่าจ้างให้เป็นผู้ดูแลสวน[9][10] บ็อบ มาร์เลย์ถูกตั้งชื่อว่า Nesta Robert Marley พาสปอร์ตอย่างเป็นทางการของชาวจาเมกามักจะดูชื่อแรกเกิดและชื่อกลาง[11][12] Norval ให้การสนับสนุนทางการเงินแก่ภรรยาและลูกๆของเขา แต่ไม่ค่อยเห็นพวกเขาในขณะที่เขาก็มักจะออกไป และไม่ค่อยเห็นพวกเขาในขณะที่เขาเองก็มักจะออกไป บ็อบ มาร์เลย์ ศึกษาที่ โรงเรียนประถมศึกษา (Stepney Primary) และโรงเรียนมัธยมศึกษา (Junior High School) ซึ่งอยู่ใกล้ที่กักเก็บน้ำบริเวณเซนต์ แอน [13][14] ในปีค.ศ. 1955 ขณะที่บ็อบ มาร์เลย์มีอายุได้ 10 ขวบ , พ่อของเขาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจขณะอายุ 70 ปี[15]

บ็อบ มาร์เลย์กับ เนวิลลิ ลิววิลสตอง (Neville Livingston) (ภายหลังคือบันนี่ วอลเตอร์ (Bunny Wailer) สมาชิกจากวงวอลเตอร์) เป็นเพื่อนกันในละแวกไนท์ ไมล์ พวกเขาเล่นดนตรีกันตั้งแต่ในโรงเรียนประถมศึกษาจนถึงโรงเรียนมัธยมศึกษา[16] บ็อบ มาร์เลย์ ได้ย้ายที่อยู่กับแม่ของเขาตอนเขาอายุ 12 ขวบไปยังย่าน Trechtown , เมืองคิงส์ตัน (ประเทศจาเมกา)

อ้างอิง[แก้]

  1. Jason Toynbee (8 May 2013). Bob Marley: Herald of a Postcolonial World. John Wiley & Sons. pp. 1969–. ISBN 978-0-7456-5737-0. สืบค้นเมื่อ 23 August 2013. 
  2. Lou Gooden (2003). Reggae Heritage: Jamaica's Music History, Culture & Politic. AuthorHouse. pp. 293–. ISBN 978-1-4107-8062-1. สืบค้นเมื่อ 25 August 2013. 
  3. Bunny Lee Interview at Reggae Vibes. Interviewer: Peter I. Retrieved 23 August 2013.
  4. Aston "Family Man" Barrett Interview at Pure Guitar. Interviewer: Jas Obrecht. Published 19 February 2013. Retrieved 23 August 2013.
  5. Ayodele, Olusola Olujide (11 May 2013). "32 Years After, The ‘Legend’ Bob Marley Lives On". Leadership (Nigeria). สืบค้นเมื่อ 26 January 2014. 
  6. Nielsen Business Media, Inc. (6 October 2007). Billboard. Nielsen Business Media, Inc. pp. 42–. ISSN 00062510. สืบค้นเมื่อ 23 August 2013. 
  7. Jon Masouri. Wailing Blues - The Story of Bob Marley's Wailers. Music Sales Group. pp. 242–. ISBN 978-0-85712-035-9. สืบค้นเมื่อ 7 September 2013. 
  8. David Vlado Moskowitz (2007). Bob Marley: A Biography. Greenwood Publishing Group. pp. 13–. ISBN 978-0-313-33879-3. สืบค้นเมื่อ 10 September 2013. 
  9. Bob Marley: the regret that haunted his life Tim Adams, The Observer, Sunday 8 April 2012
  10. Moskowitz 2007, p. 2
  11. Moskowitz 2007, p. 9
  12. Stephen Davis, as early as 1983, wrote that "his name was changed from Nesta Robert to Robert Nesta Marley, at the suggestion of the passport clerk, who thought Nesta sounded like a girl's name."
  13. Stepney Primary and Junior High School Bob Marley Foundation. Published 16 September 2009. Retrieved 1 September 2013.
  14. Bob Marley (31 January 2012). Listen to Bob Marley: The Man, the Music, the Revolution. Open Road Media. pp. 65–. ISBN 978-1-4532-2494-6. สืบค้นเมื่อ 1 September 2013. 
  15. Moskowitz 2007, p. 4
  16. The Last Wailer - Bunny Wailer interview at GQ. Interviewer: John Jeremiah Sullivan. Published January 2011. Retrieved 22 October 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

สารคดีชีวประวัติของ บ็อบ มาร์เลย์ ขนาดสั้น[แก้]