บีเอ็ม-21 แกรด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
BM-21 ของกองทัพโซเวียต ติดตั้งบนรถบรรทุก Ural-375D

เครื่องยิงจรวดบีเอ็ม-21 (รัสเซีย: БМ-21 "Град"; อังกฤษ: BM-21 "Grad" launch vehicle; BM ย่อมาจาก boyevaya mashina หรือ ‘combat vehicle’) เป็นเครื่องยิงจรวดหลายลำกล้องแบบติดตั้งท้ายรถบรรทุกของสหภาพโซเวียต ใช้กับจรวด M-21OF ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 122 ม.ม. [1]

ระบบจรวดแบบนี้ได้รับการพัฒนาในช่วงต้นทศวรรษ 1960 เพื่อแทนที่เครื่องยิงจรวดบีเอ็ม-14 ขนาด 140 ม.ม. รุ่นก่อนหน้า โดยพัฒนามาจากเครื่องยิงจรวดคัทยูชา (บีเอ็ม-13) ที่ใช้งานมาตั้งแต่ยุคสงครามโลกครั้งที่สอง เริ่มประจำการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1963 ปัจจุบันเครื่องยิงจรวดรุ่นนี้มีประจำการในหลายสิบประเทศในกลุ่มประเทศสนธิสัญญาวอร์ซอ และได้รับการพัฒนาเพิ่มเติมเพื่อผลิตขึ้นใช้เองสำหรับกองทัพเบลารุส ยูเครน จีน เชโกสโลวาเกีย อียิปต์ เกาหลีเหนือ อิหร่าน ปากีสถาน โรมาเนีย และแอฟริกาใต้ [2]

ระบบยิงจรวดแบบนี้ ประกอบด้วยเครื่องยิงจรวดจำนวน 40 ลำกล้อง (4 แถวๆละ 10 ลำกล้อง) ติดตั้งบนรถบรรทุก 6 ล้อ และรถบรรทุกจรวดจำนวน 60 ลูก สำหรับบรรจุจรวดใหม่ ในหนึ่งหน่วยใช้ทหารประจำการ 5 นาย สามารถยิงจรวดทั้งหมด 40 ลูกได้ภายใน 20 วินาที และบรรจุใหม่ได้ใน 10 นาที จรวดแต่ละลูกมีความยาว 2.87 เมตร (9 ฟุต 5 นิ้ว) มีพิสัยยิง 20-30 กิโลเมตร น้ำหนักหัวรบ 20 กิโลกรัม [2]

อ้างอิง[แก้]