บิลล์ โกลด์เบิร์ก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บิลล์ โกล์ดเบิร์ก
An image of บิลล์ โกล์ดเบิร์ก.
ข้อมูล
ฉายา Bill Gold[1]
Bill Goldberg[1]
Goldberg[2][3][1]
ความสูง ฟุต 4 นิ้ว (1.93 ม.)[2][3][4]
น้ำหนัก 285 ปอนด์ (129 กก.)[2][3]
เกิด 27 ธันวาคม ค.ศ. 1966 (47 ปี)[2][3][1]
Tulsa, Oklahoma[2][3][1]
พำนัก Oceanside, California
มาจาก Dawsonville, Georgia (WCW) [5][6]
Atlanta, Georgia (WWE)
Parts Unknown[5][6]
ฝึกหัดโดย WCW Power Plant[2]
เปิดตัว 22 กันยายน 1997[1]
เลิกปล้ำ 14 มีนาคม 2004[1]

วิลเลียม สก็อตต์ "บิลล์" โกลด์เบิร์ก เกิดวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1966 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อว่า บิลล์ โกลด์เบิร์ก สังกัดสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE)

ประวัติ[แก้]

ก่อนเข้าวงการมวยปล้ำ โกลด์เบิร์ก ได้เข้าสู่วงการอเมริกันฟุตบอลให้กับ LA Ram ในปี 1990 และ Atlanta Facon ในตำแหน่งการ์ดทีมรับ ในปี 1992-1994 ในปี 1995 โกลด์เบิร์ก ได้ไปร่วมทีมกับ Carolina Panthers

โกลด์เบิร์ก ได้ตัดสินใจเป็นนักมวยปล้ำโดย ในปี 1996-1997 โกลด์เบิร์ก ได้ไปฝึกซ้อมที่ WCW Power Plant และได้เปิดตัวครั้งแรก ในวันที่ 22 กันยายน โดยแมตช์แรกได้เจอกับ Hugh Morrus และ โกลด์เบิร์ก สามารถเอาชนะ Hugh Morrus มาได้สำเร็จ

ในศึก Monday Nitro วันที่ 6 กรกฎาคม โกลด์เบิร์ก ได้ท้าชิงแชมป์โลก WCW กับ ฮัลค์ โฮแกน ซึ่งในตอนนั้น โฮแกน ได้ใช้ชื่อว่า Hollywood Hogan และ โกลด์เบิร์ก เล่นงาน ฮัลค์ โฮแกน ด้วยท่า Spear ใส่โฮแกน ก่อนที่จะปิดท้ายด้วยท่า Jack Hammer จับกดนับสามไป ทำให้โกลด์เบิร์ก คว้าแชมป์ WCW อย่างสะใจในที่สุด

โกลด์เบิร์ก ก็ได้มีเรื่องอยู่กับกลุ่ม นิวเวิลด์ออร์เดอร์ (NWO) และต้องเจอกับ เควิน แนช ในศึก Starcade แต่ก็แพ้ให้กับ เควิน แนช โดยถูก สก็อตต์ ฮอลล์ เอากระบองไฟฟ้าจี้ใส่ โกลด์เบิร์ก ทำให้ โกลด์เบิร์ก หมดสติและเสียแชมป์ไปในที่สุด แต่ในศึก Sold Out ก็กลับมาคว้าแชมป์ได้สำเร็จ

หลังจากนั้น โกลด์เบิร์ก ได้ย้ายไปอยู่ใน WCW และได้ไปปล้ำที่ญี่ปุ่นถึง 2 ปี หลังจากนั้น ในปี 2003 โกลด์เบิร์ก ได้สร้างเซอร์ไพรส์ ด้วยการเอาชนะ เดอะ ร็อก ต่อมา โกลด์เบิร์ก ได้เปิดศึกอยู่กับ 3 Minute Warning (โรซีย์ กับ จามัล) ต่อมา โกลด์เบิร์ก ก็ได้คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาอีกครั้ง ก่อนที่จะเสียแชมป์โลกไปให้กับ ทริปเปิล เอช

ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 โกลด์เบิร์ก ได้เจอกับ บร็อก เลสเนอร์ โดยมี สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน เป็นกรรมการพิเศษ และ โกลด์เบิร์ก เป็นฝ่ายเอาชนะเลสเนอร์ ไปได้สำเร็จ ต่อมา โกลด์เบิร์ก ได้ลาออกจาก WWE

โกลด์เบิร์ก ได้หันมาเอาดีทางด้าน MMA และเป็นประธาน World Alliance of Mixed Martial Arts (WAMMA) และได้นำแสดงภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น Ready to Rumble และ Longest Yard โกลด์เบิร์ก ยังได้ร่วมรายการเรียลรีตี้ ของ โดนัลด์ ทรัมป์ ใน The Celebrity Apprentice ก่อนหน้านี้เขาได้เป็นแขกรับเชิญให้กับ Hulk Hogan Celebrity Championship Wrestling

ผลงานแสดง[แก้]

ผลงานภาพยนตร์[แก้]

  • The Jesse Ventura Story (1999) as Luger
  • Universal Soldier: The Return (1999) as Romeo
  • Ready to Rumble (2000) as himself
  • Looney Tunes: Back in Action (2003) as Mr. Smith
  • The Longest Yard (2005) as Battle
  • The Kid & I (2005) as himself
  • Santa's Slay (2005) as Santa Claus
  • Half Past Dead 2 (2007) as William Burke
  • Kill Speed (2010) as Big Bad John
  • Minkow (2010) as Sax
  • Holly, Jingles and Clyde 3D (2010) as Gus

ผลงานโทรทัศน์[แก้]

  • The Love Boat: The Next Wave (1998) in episode "Captains Courageous" as Lou "The Pariah" Maguire
  • Dennis Miller Live (1999) in episode "Wrestling"
  • Louis Theroux's Weird Weekends (1999) in episode "Wrestling"
  • E! True Hollywood Story (1999) in episode "Hulk Hogan"
  • The Daily Show (2000)
  • The Man Show (2000) in episode "Holiday Show II"
  • Yes, Dear (2002) in episode "Walk Like a Man" as Big Guy
  • Family Guy (2002) in episode "Family Guy Viewer Mail 1" as Angry Bus Passenger
  • Arliss (2002) in episode "In with the New"
  • Kim Possible (2002) in episode "Pain King vs. Cleopatra" as Pain King
  • HBO First Look (2003) in episode "Looney Tunes: Back In Action"
  • Punk'd (2003)
  • [Monster Garage (2004) in episode "Box-Truck Wrestling Ring"
  • Modern Marvels (2005) in episode "Private Collections"
  • Desperate Housewives (2005) in episode "My Heart Belongs to Daddy" as Inmate #2
  • Biker Build-Off (2005) host
  • Automaniac (2005)
  • The Contender (2005) in episode "Who's Playing The Game?" (uncredited)
  • Pros vs. Joes (2006) in episodes "Can You PVJ Champ?" and "Can You Cover Jerry Rice?"
  • Law & Order: Special Victims Unit (2007) in episode "Loophole" as Cupid
  • Bullrun (2007) host
  • Hulk Hogan's Celebrity Championship Wrestling (2008) in episode "In-Ring Psychology"
  • Bullrun II (2009) host
  • Are You Smarter Than a 5th Grader? (2009)
  • The Rise and Fall of WCW (2009)
  • The Celebrity Apprentice (2010)
  • Garage Mahal (DIY Network) (2010)

ผลงานทั้งหมด[แก้]

  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Most Inspirational Wrestler of the Year (1998)[7]
    • PWI Rookie of the Year (1998)[8]
    • PWI ranked him #2 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 1998[9]
    • PWI ranked him #75 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003[10]
  • World Championship Wrestling
    • WCW United States Heavyweight Championship (2 สมัย)[11][12]
    • WCW World Heavyweight Championship (1 สมัย)[13]
    • WCW World Tag Team Championship (1 สมัย) – พร้อมกับ เบรต ฮาร์ต
    • Fifth WCW Triple Crown Champion
  • World Wrestling Entertainment
    • World Heavyweight Championship (1 สมัย)[14]
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Rookie of the Year (1998)

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 "Bill Goldberg's Cagematch profile". 
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 "Bill Goldberg's OWOW Profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-03-21. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 "Bill Goldberg's Accelerator profile". Accelerator's Wrestling Rollercoaster. สืบค้นเมื่อ 2008-03-21. 
  4. "billgoldberg.com: Biography". Billgoldberg.com. สืบค้นเมื่อ 2008-11-28. 
  5. 5.0 5.1 "Road Wild report on August 8, 1998". 
  6. 6.0 6.1 "WCW Nitro report on February 22, 1999". 
  7. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Inspirational Wrestler of the Year". Wrestling Information Archive. สืบค้นเมื่อ June 22, 2008. 
  8. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Rookie of the Year". Wrestling Information Archive. สืบค้นเมื่อ June 22, 2008. 
  9. "Pro Wrestling Illustrated Top 500 – 1998". Wrestling Information Archive. สืบค้นเมื่อ June 22, 2008. 
  10. "Pro Wrestling Illustrated's Top 500 Wrestlers of the PWI Years". Wrestling Information Archive. สืบค้นเมื่อ September 15, 2010. 
  11. "Goldberg's first WCW United States Heavyweight Championship reign". WWE. 
  12. "Goldberg's second WCW United States Heavyweight Championship reign". 
  13. "Goldberg's first WCW World Heavyweight Championship reign". WWE. 
  14. "Goldberg's first World Heavyweight Championship (WWE) reign". WWE. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]