บัลลูนอากาศร้อน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บอลลูนอากาศร้อนขณะบินกลางอากาศ
บอลลูนอากาศร้อนที่มีรูปร่างเป็นผึ้ง
บอลลูนอากาศร้อนที่มีรูปร่างเป็นเต่า
บอลลูนอากาศร้อนลอยอยู่เหนือเมือง Cappadocia

บัลลูนอากาศร้อน (อังกฤษ: hot air balloon) เป็นอากาศยานชนิดให้ความร้อนด้วยถุงเก็บความร้อนใช้หลักการความดันอากาศในการประดิษฐ์

กลไกการประดิษฐ์[แก้]

โคมลอย ชนิดของบอลลูนอากาศร้อนที่เก่าแก่ที่สุด
ภาพประกอบทางเทคนิค ของการออกแบบบอลลูนอากาศร้อนรุ่นแรกในปี ค.ศ.1818

บัลลูนอากาศร้อนเป็นอากาศยานเพื่อใช้ในการเคลือนที่ในอากาศได้เป็นชนิดแรกของโลก โดยมีการนำมาใช้จริงในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1783 ที่กรุงปารีส บัลลูนจะมีถุงหรือซองเก็บอากาศที่ร้อนและมีความหนาแน่นต่ำกว่าอากาศที่อยู่นอกถุง จึงทำให้มันลอยขึ้นจากพื้นได้ ตัวถุงมักทำด้วยผ้าใบไนลอนและจะเป็นถุงเปิดทางด้านล่าง เพื่อเปิดต่อกับทางเข้าของความร้อนและตัวถุงจะมีความดันใกล้เคียงบรรยากาศภายนอกข้างใต้ถุง มักจะมีตะกร้าหรือแคปซูลเพื่อเป็นแหล่งกำเนิดความร้อน โดยใช้แก๊สหรือเชื่อเพลิงร้อน โดยมีพื้นที่ในการใช้พื้นที่สำหรับผู้ควบคุมหรือผู้โดยสาร โดยใช้หลักการเคลื่อนที่ไปตามทิศทางของลมแต่ถ้าเรือเหาะชนิดอื่นๆจะมีเครื่องยนต์ในการบังคับการเคลื่อนที่และความเร็วในการเคลื่อนที่ได้

ประวัติในอดีต[แก้]

  • อดีตที่จีนสมัยสามก๊ก ขงเบ้งมีการใช้บัลลูนอากาศร้อนขนาดเล็กที่ทำด้วยกระดาษเพื่อส่งสัญญาณทางทหาร
  • ในประเทศเปรู ประเทศโปรตุเกส ก็เคยมีการทำบัลลูนอากาศร้อนขนาดเล็กแต่ไม่มีคนโดยสารไปด้วยมาก่อน
โมเดลบอลลูนของพี่น้องมองโกลฟิแยร์ที่พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ลอนดอน

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  • Needham, Joseph (1986). Science and Civilization in China: Volume 4, Physics and Physical Technology, Part 2, Mechanical Engineering. Taipei: Caves Books Ltd.

ลิงก์อื่นๆ[แก้]

  • [1] British Balloon and Airship Club - แหล่งข้อมูลเกี่ยวกับการบิน
  • [2] Balloon Federation of America


ผู้ผลิตบอลลูน[แก้]

กลไกการประดิษฐ์[แก้]

  • XLTA.org - เว็บไซต์เกี่ยวกับการผลิตบอลลูนอากาศร้อน
  • Hot Air Balloon Reference - ปูมหลังการผลิต ประวัติ วัตถุดิบ และขั้นตอนของการประดิษฐ์บอลลูน

ประวัติ[แก้]

อื่นๆ[แก้]